ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥

malaar mahalaa 4 |

Malaar, Fourth Mehl:

ਜਿਤਨੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੇ ਤਿਤਨੇ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਲਿਖਾਵੈ ॥

jitane jeea jant prabh keene titane sir kaar likhaavai |

All the beings and creatures which God has created - on their foreheds, He has written their destiny.

ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਹਰਿ ਦੀਨੑ ਵਡਾਈ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਕਾਰੈ ਲਾਵੈ ॥੧॥

har jan kau har deena vaddaaee har jan har kaarai laavai |1|

The Lord blesses His humble servant with glorious greatness. The Lord enjoins him to his tasks. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ॥

satigur har har naam drirraavai |

The True Guru implants the Naam, the Name of the Lord, Har, Har, within.

ਹਰਿ ਬੋਲਹੁ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har bolahu gur ke sikh mere bhaaee har bhaujal jagat taraavai |1| rahaau |

Chant the Name of the Lord, O Sikhs of the Guru, O my Siblings of Destiny. Only the Lord will carry you across the terrifying world-ocean. ||1||Pause||

ਜੋ ਗੁਰ ਕਉ ਜਨੁ ਪੂਜੇ ਸੇਵੇ ਸੋ ਜਨੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥

jo gur kau jan pooje seve so jan mere har prabh bhaavai |

That humble being who worships, adores and serves the Guru is pleasing to my Lord God.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਹੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਤਰਾਵੈ ॥੨॥

har kee sevaa satigur poojahu kar kirapaa aap taraavai |2|

To worship and adore the True Guru is to serve the Lord. In His Mercy, He saves us and carries us across. ||2||

ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਫੂਲ ਤੋਰਾਵੈ ॥

bharam bhoole agiaanee andhule bhram bhram fool toraavai |

The ignorant and the blind wander deluded by doubt; deluded and confused, they pick flowers to offer to their idols.

ਨਿਰਜੀਉ ਪੂਜਹਿ ਮੜਾ ਸਰੇਵਹਿ ਸਭ ਬਿਰਥੀ ਘਾਲ ਗਵਾਵੈ ॥੩॥

nirajeeo poojeh marraa sareveh sabh birathee ghaal gavaavai |3|

They worship lifeless stones and serve the tombs of the dead; all their efforts are useless. ||3||

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਹੀਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵੈ ॥

braham binde so satigur kaheeai har har kathaa sunaavai |

He alone is said to be the True Guru, who realizes God, and proclaims the Sermon of the Lord, Har, Har.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮੁਖਿ ਸੰਚਹੁ ਤਿਸੁ ਪੁੰਨ ਕੀ ਫਿਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੪॥

tis gur kau chhaadan bhojan paatt pattanbar bahu bidh sat kar mukh sanchahu tis pun kee fir tott na aavai |4|

Offer the Guru sacred foods, clothes, silk and satin robes of all sorts; know that He is True. The merits of this shall never leave you lacking. ||4||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਉ ਪਰਤਖਿ ਹਰਿ ਮੂਰਤਿ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਸੁਣਾਵੈ ॥

satigur deo paratakh har moorat jo amrit bachan sunaavai |

The Divine True Guru is the Embodiment, the Image of the Lord; He utters the Ambrosial Word.

ਨਾਨਕ ਭਾਗ ਭਲੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੫॥੪॥

naanak bhaag bhale tis jan ke jo har charanee chit laavai |5|4|

O Nanak, blessed and good is the destiny of that humble being, who focuses his consciousness on the Feet of the Lord. ||5||4||