ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਮਿਲਣਾ ਸੰਜੋਗੀ ॥

kaaeaa kott apaar hai milanaa sanjogee |

The body is the fortress of the Infinite Lord; it is obtained only by destiny.

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਰਸ ਭੋਗੀ ॥

kaaeaa andar aap vas rahiaa aape ras bhogee |

The Lord Himself dwells within the body; He Himself is the Enjoyer of pleasures.

ਆਪਿ ਅਤੀਤੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਨਿਰਜੋਗੁ ਹਰਿ ਜੋਗੀ ॥

aap ateet alipat hai nirajog har jogee |

He Himself remains detached and unaffected; while unattached, He is still attached.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੀ ॥

jo tis bhaavai so kare har kare su hogee |

He does whatever He pleases, and whatever He does, comes to pass.

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਲਹਿ ਜਾਹਿ ਵਿਜੋਗੀ ॥੧੩॥

har guramukh naam dhiaaeeai leh jaeh vijogee |13|

The Gurmukh meditates on the Lord's Name, and separation from the Lord is ended. ||13||