ਕੁੰਤੀ ਬਾਚ ॥
kuntee baach |
Speech of Kunti:
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਕੇਲ ਕਰੈ ਮਥੁਰਾ ਮੈ ਸੋਊ ਮਨ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਹਉ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬਿਸਾਰੀ ॥
kel karai mathuraa mai soaoo man te kahiyo hau brijanaath bisaaree |
ਦੁਖਿਤ ਭਈ ਇਨ ਲੋਗਨ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਕਹਿ ਕੈ ਘਨਿ ਸ︀ਯਾਮ ਪੁਕਾਰੀ ॥
dukhit bhee in logan te at hee keh kai ghan sayaam pukaaree |
“Krishna is absorbed in his plays in Mathura and has forgotten me,” Kunti said in a loud voice, “I have been greatly aggrieved by the behaviours of the people (Kaurvas) of this place
ਨਾਥ ਮਰਿਯੋ ਸੁਤ ਬਾਲ ਰਹੇ ਤਿਹ ਤੇ ਅਕ੍ਰੂਰ ਭਯੋ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥
naath mariyo sut baal rahe tih te akraoor bhayo dukh bhaaree |
“My husband has passed away and the children are still minor
ਤਾ ਤੇ ਹਉ ਪੂਛਤ ਹੌਂ ਤੁਮ ਕੋ ਕਬਹੂੰ ਹਰਿ ਜੀ ਸੁਧਿ ਲੇਤ ਹਮਾਰੀ ॥੧੦੧੩॥
taa te hau poochhat hauan tum ko kabahoon har jee sudh let hamaaree |1013|
Therefore, O Akrur! I am in great agony and ask you whether Krishna will also communicate with us.1013.
ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਨ੍ਰਿਪ ਅੰਧ ਰਿਸੈ ਸੇ ॥
dukhit hvai akraoor ke sang kahee bateeyaa nrip andh risai se |
ਦੇਤ ਹੈ ਦੁਖੁ ਘਨੋ ਹਮ ਕਉ ਕਹਿਓ ਸੁਨਿ ਮੀਤ ਸ︀ਯਾਮ ਸੋ ਐਸੇ ॥
det hai dukh ghano ham kau kahio sun meet sayaam so aise |
“The blind king Dhritrashtra is angry with us,” this was told by Kunti to Akrur and said further, “O Akrur! please tell Krishna that all of them are agonising us
ਪਾਰਥ ਭ੍ਰਾਤ ਰੁਚੇ ਉਨ ਕੋ ਨਹਿ ਵਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਕਹੁ ਸੋ ਬਿਧਿ ਕੈਸੇ ॥
paarath bhraat ruche un ko neh vaeh kahiyo kahu so bidh kaise |
“Arjuna considers all of them as brother-like, but they do not respond likewise
ਯੌ ਸੁਨਿ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਈ ਸੋਊ ਆਂਖ ਕੇ ਬੀਚ ਪਰੇ ਤ੍ਰਿਣ ਜੈਸੇ ॥੧੦੧੪॥
yau sun utar det bhee soaoo aankh ke beech pare trin jaise |1014|
How should I describe my anguish?” And saying thus, the tears rolled down from the eyes of Kunti as if some straw was troubling her eye.1014.
ਕਹਿ ਯੌ ਬਿਨਤੀ ਹਮਰੀ ਹਰਿ ਸੋ ਅਤਿ ਸੋਕ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮੈ ਬੂਡਿ ਗਈ ਹਉ ॥
keh yau binatee hamaree har so at sok samundr mai boodd gee hau |
ਜੀਵਤ ਹੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਤੁਹਿ ਆਇਸ ਪਾਇ ਕੈ ਨਾਮੁ ਕਈ ਹਉ ॥
jeevat ho kab sayaam kahai tuhi aaeis paae kai naam kee hau |
“O Akrur! tell Krishna that I have been drowned in the ocean of sorrow and am living only on your name and best wishes
ਮਾਰਨ ਮੋ ਸੁਤ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋਟਿ ਉਪਾਵਨ ਸੋ ਕਢਈ ਹਉ ॥
maaran mo sut kau nrip ke sut kott upaavan so kadtee hau |
“The sons of the king are making great efforts to kill my sons
ਸ︀ਯਾਮ ਸੋ ਇਉ ਕਹੀਯੋ ਬਤੀਯਾ ਤੁਮਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ਭਈ ਹਉ ॥੧੦੧੫॥
sayaam so iau kaheeyo bateeyaa tumare bin naath anaath bhee hau |1015|
O Akrur! tell Krishna that without him we are all helpless.”1015.
ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਤਿਹ ਸੋ ਬਤੀਯਾ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖ ਸ੍ਵਾਸ ਉਸਾਸ ਸੁ ਲੀਨੋ ॥
yau keh kai tih so bateeyaa at hee dukh svaas usaas su leeno |
ਜੋ ਦੁਖ ਮੋਰੇ ਰਿਦੇ ਮਹਿ ਥੋ ਸੋਊ ਮੈ ਤੁਮ ਪੈ ਸਭ ਹੀ ਕਹਿ ਦੀਨੋ ॥
jo dukh more ride meh tho soaoo mai tum pai sabh hee keh deeno |
Saying this, Kunti heaved a long and sorrowful sigh and said further, “Whatever anguish I had in my heart, I have disclosed that
ਸੋ ਸੁਨੀਐ ਹਮਰੀ ਬਿਰਥਾ ਕਹੀਯੋ ਦੁਖ ਕੀ ਜਦੁਬੀਰ ਹਠੀ ਨੋ ॥
so suneeai hamaree birathaa kaheeyo dukh kee jadubeer hatthee no |
ਹੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਅਨਾਥਨ ਨਾਥ ਸਹਾਇ ਕਰੋ ਕਹਿ ਰੋਦਨ ਕੀਨੋ ॥੧੦੧੬॥
he brijanaath anaathan naath sahaae karo keh rodan keeno |1016|
“O Akrur! the hero of the Yadavas! you may please tell all my painful story to Krishna,” and again lamenting she said, ‘O the Lord of Braja! kindly help the poor creatures like us.’ “1016.