ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ॥

aapanaa aap pachhaaniaa naam nidhaan paaeaa |

One who realizes his own self, is blessed with the treasure of the Naam, the Name of the Lord.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥

kirapaa kar kai aapanee gur sabad milaaeaa |

Granting His Mercy, the Guru merges him in the Word of His Shabad.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਿਰਮਲੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਆਇਆ ॥

gur kee baanee niramalee har ras peeaeaa |

The Word of the Guru's Bani is immaculate and pure; through it, one drinks in the sublime essence of the Lord.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਅਨ ਰਸ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥

har ras jinee chaakhiaa an ras tthaak rahaaeaa |

Those who taste the sublime essence of the Lord, forsake other flavors.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਏ ਫਿਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥

har ras pee sadaa tripat bhe fir trisanaa bhukh gavaaeaa |5|

Drinking in the sublime essence of the Lord, they remain satisfied forever; their hunger and thirst are quenched. ||5||