ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਮਾਨ ਭਰੇ ਸਰ ਸਾਨ ਧਰੇ ਮਠ ਸਾਨ ਚੜੇ ਅਸਿ ਸ੍ਰੋਣਤਿ ਸਾਏ ॥
maan bhare sar saan dhare matth saan charre as sronat saae |
He was glorious like the sword saturated with marrow
ਲੇਤ ਹਰੇ ਜਿਹ ਡੀਠ ਪਰੇ ਨਹੀ ਫੇਰਿ ਫਿਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਜਾਨ ਨ ਪਾਏ ॥
let hare jih ddeetth pare nahee fer fire grih jaan na paae |
Whomsoever he saw, he could not go back to his home
ਝੀਮ ਝਰੇ ਜਨ ਸੇਲ ਹਰੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਗਿਰੇ ਜਨੁ ਦੇਖਨ ਆਏ ॥
jheem jhare jan sel hare ih bhaat gire jan dekhan aae |
He, who came to see him he fell down swinging on the earth, whomsoever he saw, he was inflicted with the arrows of the god of love,
ਜਾਸੁ ਹਿਰੇ ਸੋਊ ਮੈਨ ਘਿਰੇ ਗਿਰ ਭੂਮਿ ਪਰੇ ਨ ਉਠੰਤ ਉਠਾਏ ॥੧੫॥
jaas hire soaoo main ghire gir bhoom pare na utthant utthaae |15|
He fell down there and writhed and could not get up to go.1.15.
ਸੋਭਤ ਜਾਨੁ ਸੁਧਾਸਰ ਸੁੰਦਰ ਕਾਮ ਕੇ ਮਾਨਹੁ ਕੂਪ ਸੁ ਧਾਰੇ ॥
sobhat jaan sudhaasar sundar kaam ke maanahu koop su dhaare |
It seemed that the store of lust had been opened and Parasnath looked splendid like the moon
ਲਾਜਿ ਕੇ ਜਾਨ ਜਹਾਜ ਬਿਰਾਜਤ ਹੇਰਤ ਹੀ ਹਰ ਲੇਤ ਹਕਾਰੇ ॥
laaj ke jaan jahaaj biraajat herat hee har let hakaare |
Even if there were ships stored with shyness and he allured everyone only on seeing
ਹਉ ਚਹੁ ਕੁੰਟ ਭ੍ਰਮ︀ਯੋ ਖਗ ਜ︀ਯੋਂ ਇਨ ਕੇ ਸਮ ਰੂਪ ਨ ਨੈਕੁ ਨਿਹਾਰੇ ॥
hau chahu kuntt bhramayo khag jayon in ke sam roop na naik nihaare |
In all the four directions, the persons like wandering birds were saying this that they had seen none so beautiful like him
ਪਾਰਥ ਬਾਨ ਕਿ ਜੁਬਨ ਖਾਨ ਕਿ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਿ ਕਾਮ ਕਟਾਰੇ ॥੧੬॥
paarath baan ki juban khaan ki kaal kripaan ki kaam kattaare |16|
He is a killer like Arjuna’s arrow, he is a mine of youth he controls all like the sward of youth KAL and is the dagger of lust.2
ਤੰਤ੍ਰ ਭਰੇ ਕਿਧੌ ਜੰਤ੍ਰ ਜਰੇ ਅਰ ਮੰਤ੍ਰ ਹਰੇ ਚਖ ਚੀਨਤ ਯਾ ਤੇ ॥
tantr bhare kidhau jantr jare ar mantr hare chakh cheenat yaa te |
On seeing him, the impact of tantra, mantra and yantra ends
ਜੋਬਨ ਜੋਤਿ ਜਗੇ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਰੰਗੇ ਮਦ ਸੇ ਮਦੂਆ ਤੇ ॥
joban jot jage at sundar rang range mad se madooaa te |
His eyes, glistening with the light of youth appear to be extremely pretty and intoxicated
ਰੰਗ ਸਹਾਬ ਫੂਲ ਗੁਲਾਬ ਸੇ ਸੀਖੇ ਹੈ ਜੋਰਿ ਕਰੋਰਕ ਘਾਤੇ ॥
rang sahaab fool gulaab se seekhe hai jor karorak ghaate |
His eyes can kill crores of people like the roses and
ਮਾਧੁਰੀ ਮੂਰਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸੂਰਤਿ ਹੇਰਤਿ ਹੀ ਹਰ ਲੇਤ ਹੀਯਾ ਤੇ ॥੧੭॥
maadhuree moorat sundar soorat herat hee har let heeyaa te |17|
Seeing his comely figure, the mind gets fascinated on seeing him.3.17.
ਪਾਨ ਚਬਾਇ ਸੀਗਾਰ ਬਨਾਇ ਸੁਗੰਧ ਲਗਾਇ ਸਭਾ ਜਬ ਆਵੈ ॥
paan chabaae seegaar banaae sugandh lagaae sabhaa jab aavai |
ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਚਰਾਚਰ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਦੋਊ ਬਿਸਮਾਵੈ ॥
kinar jachh bhujang charaachar dev adev doaoo bisamaavai |
When he went to the court on chewing the betel and fragrancing the body then all the Kinnars, Yakshas, Nagas, animate and inanimate beings, gods and demons were wonder-struck
ਮੋਹਿਤ ਜੇ ਮਹਿ ਲੋਗਨ ਮਾਨਨਿ ਮੋਹਤ ਤਉਨ ਮਹਾ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥
mohit je meh logan maanan mohat taun mahaa sukh paavai |
The human males and females were pleased on getting fascinated by him
ਵਾਰਹਿ ਹੀਰ ਅਮੋਲਕ ਚੀਰ ਤ੍ਰੀਯਾ ਬਿਨ ਧੀਰ ਸਬੈ ਬਲ ਜਾਵੈ ॥੧੮॥
vaareh heer amolak cheer treeyaa bin dheer sabai bal jaavai |18|
They sacrificed their presious garments, diamonds and jewels on him impatiently.4.18.
ਰੂਪ ਅਪਾਰ ਪੜੇ ਦਸ ਚਾਰ ਮਨੋ ਅਸੁਰਾਰਿ ਚਤੁਰ ਚਕ ਜਾਨ︀ਯੋ ॥
roop apaar parre das chaar mano asuraar chatur chak jaanayo |
Indra also marveled at Parasnath, the most beautiful person and expert in all the fourteen science
ਆਹਵ ਜੁਕਤਿ ਜਿਤੀਕ ਹੁਤੀ ਜਗ ਸਰਬਨ ਮੈ ਸਬ ਹੀ ਅਨੁਮਾਨ੍ਰਯੋ ॥
aahav jukat jiteek hutee jag saraban mai sab hee anumaanrayo |
He knew all the arts of warfare,
ਦੇਸਿ ਬਿਦੇਸਨ ਜੀਤ ਜੁਧਾਬਰ ਕ੍ਰਿਤ ਚੰਦੋਵ ਦਸੋ ਦਿਸ ਤਾਨ੍ਰਯੋ ॥
des bidesan jeet judhaabar krit chandov daso dis taanrayo |
And after conquering all the countries far and near, he flag of victory waved in all the ten directions
ਦੇਵਨ ਇੰਦ੍ਰ ਗੋਪੀਨ ਗੋਬਿੰਦ ਨਿਸਾ ਕਰਿ ਚੰਦ ਸਮਾਨ ਪਛਾਨ︀ਯੋ ॥੧੯॥
devan indr gopeen gobind nisaa kar chand samaan pachhaanayo |19|
The gods comprehended him as Indra, the gopis as Krishna and the night as the moon.5.19.
ਚਉਧਿਤ ਚਾਰ ਦਿਸਾ ਭਈ ਚਕ੍ਰਤ ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਦੁਹੂੰ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥
chaudhit chaar disaa bhee chakrat bhoom akaas duhoon pahichaanaa |
Illumined like the full moon, Parasnath caused all the four directions wonder about him
ਜੁਧ ਸਮਾਨ ਲਖ︀ਯੋ ਜਗ ਜੋਧਨ ਬੋਧਨ ਬੋਧ ਮਹਾ ਅਨੁਮਾਨਾ ॥
judh samaan lakhayo jag jodhan bodhan bodh mahaa anumaanaa |
He became famous everywhere on the earth and in the sky the warriors recognized him as a warrior and the learned as learned
ਸੂਰ ਸਮਾਨ ਲਖਾ ਦਿਨ ਕੈ ਤਿਹ ਚੰਦ ਸਰੂਪ ਨਿਸਾ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥
soor samaan lakhaa din kai tih chand saroop nisaa pahichaanaa |
The day considered him as the sun and the night as the moon
ਰਾਨਨਿ ਰਾਵਿ ਸਵਾਨਿਨ ਸਾਵ ਭਵਾਨਿਨ ਭਾਵ ਭਲੋ ਮਨਿ ਮਾਨਾ ॥੨੦॥
raanan raav savaanin saav bhavaanin bhaav bhalo man maanaa |20|
The queens considered him as the king, other women as the husband and the goddess as love.6.20.