ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਸਾਗਰੁ ਗੁਣੀ ਅਥਾਹੁ ਕਿਨਿ ਹਾਥਾਲਾ ਦੇਖੀਐ ॥

saagar gunee athaahu kin haathaalaa dekheeai |

The world-ocean of the three qualities is unfathomably deep; how can its bottom be seen?

ਵਡਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪਾਰਿ ਪਵਾ ॥

vaddaa veparavaahu satigur milai ta paar pavaa |

If I meet with the great, self-sufficient True Guru, then I am carried across.

ਮਝ ਭਰਿ ਦੁਖ ਬਦੁਖ ॥

majh bhar dukh badukh |

This ocean is filled up with pain and suffering.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥੩॥

naanak sache naam bin kisai na lathee bhukh |3|

O Nanak, without the True Name, no one's hunger is appeased. ||3||