ਪਉੜੀ ੧੩

paurree 13

ਓਅੰਕਾਰ ਅਕਾਰੁ ਕਰਿ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੰਜ ਤਤ ਉਪਜਾਇਆ ।

oankaar akaar kar trai gun panj tat upajaaeaa |

The supreme Reality assuming the form of Oankar created the three qualities (of matter) and the five elements.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਸਾਜਿ ਦਸ ਅਵਤਾਰ ਚਲਿਤ ਵਰਤਾਇਆ ।

brahamaa bisan mahes saaj das avataar chalit varataaeaa |

Creating Brahma, Visnu and Mahes'a he performed the sports of ten incarnations.

ਛਿਅ ਰੁਤਿ ਬਾਰਹ ਮਾਹ ਕਰਿ ਸਤਿ ਵਾਰ ਸੈਂਸਾਰ ਉਪਾਇਆ ।

chhia rut baarah maah kar sat vaar sainsaar upaaeaa |

Producing six seasons, twelve months and seven days he created the whole world.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਲੇਖ ਲਿਖਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਇਆ ।

janam maran de lekh likh saasatr ved puraan sunaaeaa |

Scribing the writs of birth and death, He recited the Vedas, Shastras and the Puranas.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਦਾ ਆਦਿ ਅੰਤੁ ਥਿਤ ਨ ਵਾਰੁ ਨ ਮਾਹੁ ਲਿਖਾਇਆ ।

saadhasangat daa aad ant thit na vaar na maahu likhaaeaa |

About the beginning and end of the holy congregation He did not prescribe any date, day or month.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਚੁ ਖੰਡੁ ਹੈ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ।

saadhasangat sach khandd hai nirankaar gur sabad vasaaeaa |

Holy congregation is the abode of truth wherein resides the formless One in the form of Word.

ਬਿਰਖਹੁਂ ਫਲੁ ਫਲ ਤੇ ਬਿਰਖੁ ਅਕਲ ਕਲਾ ਕਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ।

birakhahun fal fal te birakh akal kalaa kar alakh lakhaaeaa |

Creating fruit from tree and tree from fruit i.e. making disciple of the Guru and then from disciple the Guru, the Lord has laid down the mystery of His perfect imperceptible form.

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੁ ਕਰਿ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਦੇਸੁ ਕਰਾਇਆ ।

aad purakh aades kar aad purakh aades karaaeaa |

The Gurus themselves bowed before the primeval Lord and made others also bow before Him.

ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਾਤਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਓਤਪੋਤਿ ਇਕੁ ਸੂਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ ।

purakh puraatan satiguroo otapot ik sootr banaaeaa |

The true Guru is the primordial Lord who is pervading this creation as does a thread in the rosary.

ਵਿਸਮਾਦੈ ਵਿਸਮਾਦੁ ਮਿਲਾਇਆ ।੧੩।

visamaadai visamaad milaaeaa |13|

Guru Himself is the wonder who is one with the supreme wonder.