ਪਉੜੀ ॥

paurree |

Pauree:

ਜਾ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਤਾ ਆਪਣਾਂ ਨਾਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਜਪਾਵੈ ॥

jaa aap kripaal hovai har suaamee taa aapanaan naau har aap japaavai |

When the Lord Master Himself becomes merciful, the Lord Himself causes His Name to be chanted.

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵੈ ਆਪਣਾਂ ਸੇਵਕੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ॥

aape satigur mel sukh devai aapanaan sevak aap har bhaavai |

He Himself causes us to meet the True Guru, and blesses us with peace. His servant is pleasing to the Lord.

ਆਪਣਿਆ ਸੇਵਕਾ ਕੀ ਆਪਿ ਪੈਜ ਰਖੈ ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਵੈ ॥

aapaniaa sevakaa kee aap paij rakhai aapaniaa bhagataa kee pairee paavai |

He Himself preserves the honor of His servants; He causes others to fall at the feet of His devotees.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਆ ਹਰਿ ਜਨ ਸੇਵਕ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥

dharam raae hai har kaa keea har jan sevak nerr na aavai |

The Righteous Judge of Dharma is a creation of the Lord; he does not approach the humble servant of the Lord.

ਜੋ ਹਰਿ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ਸੋ ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥੧੭॥

jo har kaa piaaraa so sabhanaa kaa piaaraa hor ketee jhakh jhakh aavai jaavai |17|

One who is dear to the Lord, is dear to all; so many others come and go in vain. ||17||