ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਕਥਾ ਚਤੁਰਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਬਰ ਨ੍ਰਿਪ ਸੌ ਕਹੀ ਬਖਾਨਿ ॥

kathaa chaturadas mantr bar nrip sau kahee bakhaan |

Thus the Minister narrated the fourteenth parable to the Raja.

ਸੁਨਤ ਰੀਝਿ ਕੇ ਨ੍ਰਿਪ ਰਹੇ ਦਿਯੋ ਅਧਿਕ ਤਿਹ ਦਾਨ ॥੧॥

sunat reejh ke nrip rahe diyo adhik tih daan |1|

The Raja was extremely pleased and made the Minister very rich by giving him money.(l)

ਏਕ ਬਿਮਾਤ੍ਰਾ ਭਾਨ ਕੀ ਰਾਮਦਾਸ ਪੁਰ ਬੀਚ ॥

ek bimaatraa bhaan kee raamadaas pur beech |

A widow used to live in the city of Ramdaspur.

ਬਹੁ ਪੁਰਖਨ ਸੌ ਰਤਿ ਕਰੈ ਊਚ ਨ ਜਾਨੈ ਨੀਚ ॥੨॥

bahu purakhan sau rat karai aooch na jaanai neech |2|

She would offer love to various people with no discrimination of caste.(2)

ਤਾ ਕੋ ਪਤਿ ਮਰਿ ਗਯੋ ਜਬੈ ਤਾਹਿ ਰਹਿਯੋ ਅਵਧਾਨ ॥

taa ko pat mar gayo jabai taeh rahiyo avadhaan |

Her spouse had died soon after she became pregnant and, shy of

ਅਧਿਕ ਹ੍ਰਿਦੈ ਭੀਤਰ ਡਰੀ ਲੋਕ ਲਾਜ ਜਿਯ ਜਾਨਿ ॥੩॥

adhik hridai bheetar ddaree lok laaj jiy jaan |3|

People’s abashment, she was worried.(3)