ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

Maaroo, First Mehl:

ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਗੁਰਦੇਵ ਤੁਮਾਰੀ ॥

saran pare guradev tumaaree |

O Divine Guru, I have entered Your Sanctuary.

ਤੂ ਸਮਰਥੁ ਦਇਆਲੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥

too samarath deaal muraaree |

You are the Almighty Lord, the Merciful Lord.

ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਈ ਤੂ ਪੂਰਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

tere choj na jaanai koee too pooraa purakh bidhaataa he |1|

No one knows Your wondrous plays; You are the perfect Architect of Destiny. ||1||

ਤੂ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥

too aad jugaad kareh pratipaalaa |

From the very beginning of time, and throughout the ages, You cherish and sustain Your beings.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰੂਪੁ ਅਨੂਪੁ ਦਇਆਲਾ ॥

ghatt ghatt roop anoop deaalaa |

You are in each and every heart, O Merciful Lord of incomparable beauty.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹਿ ਸਭੁ ਤੇਰੋ ਕੀਆ ਕਮਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

jiau tudh bhaavai tivai chalaaveh sabh tero keea kamaataa he |2|

As You will, You cause all to walk; everyone acts according to Your Command. ||2||

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਭਲੀ ਜਗਜੀਵਨ ॥

antar jot bhalee jagajeevan |

Deep within the nucleus of all, is the Light of the Life of the World.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਨ ॥

sabh ghatt bhogai har ras peevan |

The Lord enjoys the hearts of all, and drinks in their essence.

ਆਪੇ ਲੇਵੈ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਤਿਹੁ ਲੋਈ ਜਗਤ ਪਿਤ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

aape levai aape devai tihu loee jagat pit daataa he |3|

He Himself gives, and He himself takes; He is the generous father of the beings of the three worlds. ||3||

ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥

jagat upaae khel rachaaeaa |

Creating the world, He has set His play into motion.

ਪਵਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਜੀਉ ਪਾਇਆ ॥

pavanai paanee aganee jeeo paaeaa |

He placed the soul in the body of air, water and fire.

ਦੇਹੀ ਨਗਰੀ ਨਉ ਦਰਵਾਜੇ ਸੋ ਦਸਵਾ ਗੁਪਤੁ ਰਹਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

dehee nagaree nau daravaaje so dasavaa gupat rahaataa he |4|

The body-village has nine gates; the Tenth Gate remains hidden. ||4||

ਚਾਰਿ ਨਦੀ ਅਗਨੀ ਅਸਰਾਲਾ ॥

chaar nadee aganee asaraalaa |

There are four horrible rivers of fire.

ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਨਿਰਾਲਾ ॥

koee guramukh boojhai sabad niraalaa |

How rare is that Gurmukh who understands this, and through the Word of the Shabad, remains unattached.

ਸਾਕਤ ਦੁਰਮਤਿ ਡੂਬਹਿ ਦਾਝਹਿ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਹਰਿ ਲਿਵ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

saakat duramat ddoobeh daajheh gur raakhe har liv raataa he |5|

The faithless cynics are drowned and burnt through their evil-mindedness. The Guru saves those who are imbued with the Love of the Lord. ||5||

ਅਪੁ ਤੇਜੁ ਵਾਇ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਆਕਾਸਾ ॥

ap tej vaae prithamee aakaasaa |

Water, fire, air, earth and ether

ਤਿਨ ਮਹਿ ਪੰਚ ਤਤੁ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥

tin meh panch tat ghar vaasaa |

in that house of the five elements, they dwell.

ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਰਹਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਹਉਮੈ ਭ੍ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

satigur sabad raheh rang raataa taj maaeaa haumai bhraataa he |6|

Those who remain imbued with the Word of the True Guru's Shabad, renounce Maya, egotism and doubt. ||6||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਸਬਦਿ ਪਤੀਜੈ ॥

eihu man bheejai sabad pateejai |

This mind is drenched with the Shabad, and satisfied.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਆ ਟੇਕ ਟਿਕੀਜੈ ॥

bin naavai kiaa ttek ttikeejai |

Without the Name, what support can anyone have?

ਅੰਤਰਿ ਚੋਰੁ ਮੁਹੈ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਇਨਿ ਸਾਕਤਿ ਦੂਤੁ ਨ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

antar chor muhai ghar mandar in saakat doot na jaataa he |7|

The temple of the body is being plundered by the thieves within, but this faithless cynic does not even recognize these demons. ||7||

ਦੁੰਦਰ ਦੂਤ ਭੂਤ ਭੀਹਾਲੇ ॥

dundar doot bhoot bheehaale |

They are argumentative demons, terrifying goblins.

ਖਿੰਚੋਤਾਣਿ ਕਰਹਿ ਬੇਤਾਲੇ ॥

khinchotaan kareh betaale |

These demons stir up conflict and strife.

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਬਿਨੁ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ਆਵਤ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

sabad surat bin aavai jaavai pat khoee aavat jaataa he |8|

Without awareness of the Shabad, one comes and goes in reincarnation; he loses his honor in this coming and going. ||8||

ਕੂੜੁ ਕਲਰੁ ਤਨੁ ਭਸਮੈ ਢੇਰੀ ॥

koorr kalar tan bhasamai dteree |

The body of the false person is just a pile of barren dirt.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੈਸੀ ਪਤਿ ਤੇਰੀ ॥

bin naavai kaisee pat teree |

Without the Name, what honor can you have?

ਬਾਧੇ ਮੁਕਤਿ ਨਾਹੀ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਮਕੰਕਰਿ ਕਾਲਿ ਪਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

baadhe mukat naahee jug chaare jamakankar kaal paraataa he |9|

Bound and gagged throughout the four ages, there is no liberation; the Messenger of Death keeps such a person under his gaze. ||9||

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧੇ ਮਿਲਹਿ ਸਜਾਈ ॥

jam dar baadhe mileh sajaaee |

At Death's door, he is tied up and punished;

ਤਿਸੁ ਅਪਰਾਧੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਕਾਈ ॥

tis aparaadhee gat nahee kaaee |

such a sinner does not obtain salvation.

ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇ ਬਿਲਲਾਵੈ ਜਿਉ ਕੁੰਡੀ ਮੀਨੁ ਪਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

karan palaav kare bilalaavai jiau kunddee meen paraataa he |10|

He cries out in pain, like the fish pierced by the hook. ||10||

ਸਾਕਤੁ ਫਾਸੀ ਪੜੈ ਇਕੇਲਾ ॥

saakat faasee parrai ikelaa |

The faithless cynic is caught in the noose all alone.

ਜਮ ਵਸਿ ਕੀਆ ਅੰਧੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥

jam vas keea andh duhelaa |

The miserable spiritually blind person is caught in the power of Death.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਸੂਝੈ ਆਜੁ ਕਾਲਿ ਪਚਿ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

raam naam bin mukat na soojhai aaj kaal pach jaataa he |11|

Without the Lord's Name, liberation is not known. He shall waste away, today or tomorrow. ||11||

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝੁ ਨ ਬੇਲੀ ਕੋਈ ॥

satigur baajh na belee koee |

Other than the True Guru, no one is your friend.

ਐਥੈ ਓਥੈ ਰਾਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥

aithai othai raakhaa prabh soee |

Here and hereafter, God is the Savior.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਇਉ ਸਲਲੈ ਸਲਲ ਮਿਲਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥

raam naam devai kar kirapaa iau salalai salal milaataa he |12|

He grants His Grace, and bestows the Lord's Name. He merges with Him, like water with water. ||12||

ਭੂਲੇ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਸਮਝਾਏ ॥

bhoole sikh guroo samajhaae |

The Guru instructs His wandering Sikhs;

ਉਝੜਿ ਜਾਦੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥

aujharr jaade maarag paae |

if they go astray, He sets them on the right path.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੰਗਿ ਸਖਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

tis gur sev sadaa din raatee dukh bhanjan sang sakhaataa he |13|

So serve the Guru, forever, day and night; He is the Destroyer of pain - He is with you as your companion. ||13||

ਗੁਰ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

gur kee bhagat kareh kiaa praanee |

O mortal being, what devotional worship have you performed to the Guru?

ਬ੍ਰਹਮੈ ਇੰਦ੍ਰਿ ਮਹੇਸਿ ਨ ਜਾਣੀ ॥

brahamai indr mahes na jaanee |

Even Brahma, Indra and Shiva do not know it.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਲਖੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਲਖੀਐ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸਹਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

satigur alakh kahahu kiau lakheeai jis bakhase tiseh pachhaataa he |14|

Tell me, how can the unknowable True Guru be known? He alone attains this realization, whom the Lord forgives. ||14||

ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਦਰਸਨੁ ॥

antar prem paraapat darasan |

One who has love within, obtains the Blessed Vision of His Darshan.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁ ਪਰਸਨੁ ॥

gurabaanee siau preet su parasan |

One who enshrines love for the Word of the Guru's Bani, meets with Him.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

ahinis niramal jot sabaaee ghatt deepak guramukh jaataa he |15|

Day and night, the Gurmukh sees the immaculate Divine Light everywhere; this lamp illuminates his heart. ||15||

ਭੋਜਨ ਗਿਆਨੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ॥

bhojan giaan mahaa ras meetthaa |

The food of spiritual wisdom is the supremely sweet essence.

ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨਿ ਦਰਸਨੁ ਡੀਠਾ ॥

jin chaakhiaa tin darasan ddeetthaa |

Whoever tastes it, sees the Blessed Vision of the Lord's Darshan.

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਿਲੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਸਮਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥

darasan dekh mile bairaagee man manasaa maar samaataa he |16|

Beholding His Darshan, the unattached one meets the Lord; subduing the mind's desires, he merges into the Lord. ||16||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨਾ ॥

satigur seveh se paradhaanaa |

Those who serve the True Guru are supreme and famous.

ਤਿਨ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥

tin ghatt ghatt antar braham pachhaanaa |

Deep within each and every heart, they recognize God.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੀਜੈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੭॥੫॥੧੧॥

naanak har jas har jan kee sangat deejai jin satigur har prabh jaataa he |17|5|11|

Please bless Nanak with the Lord's Praises, and the Sangat, the Congregation of the Lord's humble servants; through the True Guru, they know their Lord God. ||17||5||11||