ਪਉੜੀ ੧੬

paurree 16

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧਨਾ ਪਿਰਮ ਪਿਆਲਾ ਅਜਰੁ ਜਰਣਾ ।

saadhasangat kar saadhanaa piram piaalaa ajar jaranaa |

Adopting the discipline in the holy congregation, the unbearable cup of love is drunk and endured.

ਪੈਰੀ ਪੈ ਪਾ ਖਾਕੁ ਹੋਇ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਜੀਵੰਦਿਆਂ ਮਰਣਾ ।

pairee pai paa khaak hoe aap gavaae jeevandiaan maranaa |

Then the individual falling at the feet and eschewing ego dies in relation to all the worldly concerns.

ਜੀਵਣ ਮੁਕਤਿ ਵਖਾਣੀਐ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੀਵਣੁ ਡੁਬਿ ਡੁਬਿ ਤਰਣਾ ।

jeevan mukat vakhaaneeai mar mar jeevan ddub ddub taranaa |

Liberated in life is he who dies of maya and lives up in the love of God.

ਸਬਦੁ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵਲੀਣੁ ਹੋਇ ਅਪਿਉ ਪੀਅਣੁ ਤੈ ਅਉਚਰ ਚਰਣਾ ।

sabad surat livaleen hoe apiau peean tai aauchar charanaa |

Merging his consciousness in Word and quaffing the nectar he eats up his ego.

ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਅਵੇਸ ਕਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਣੀ ਨਿਝਰੁ ਝਰਣਾ ।

anahad naad aves kar amrit vaanee nijhar jharanaa |

Inspired by the unstruck melody he always goes on pouring the word-nectar.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੋਇ ਕਾਰਣੁ ਕਰਣੁ ਨ ਕਾਰਣੁ ਕਰਣਾ ।

karan kaaran samarath hoe kaaran karan na kaaran karanaa |

Now he is already cause of all the causes but still does nothing harmful to others.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣ ਅਸਰਣ ਸਰਣਾ ।੧੬।

patit udhaaran asaran saranaa |16|

Such a person salvages the sinners and provides shelter to the shelterless.