ਅਥਿ ਹਰ ਬਾਹਤ ਬਾਈਸਵੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥

ath har baahat baaeesavo guroo kathanan |

Now begins the description of the adoption of Ploughman as the Twenty-Second Guru

ਚੌਪਈ ॥

chauapee |

CHAUPAI

ਜਬ ਇਕੀਸ ਕਰ ਗੁਰੂ ਸਿਧਾਰਾ ॥

jab ikees kar guroo sidhaaraa |

ਹਰ ਬਾਹਤ ਇਕ ਪੁਰਖ ਨਿਹਾਰਾ ॥

har baahat ik purakh nihaaraa |

When after adopting his twenty-first Guru, Dutt moved further, then he saw a ploughman

ਤਾ ਕੀ ਨਾਰਿ ਮਹਾ ਸੁਖਕਾਰੀ ॥

taa kee naar mahaa sukhakaaree |

ਪਤਿ ਕੀ ਆਸ ਹੀਏ ਜਿਹ ਭਾਰੀ ॥੪੫੧॥

pat kee aas hee jih bhaaree |451|

His wife was a great comfort-giving chaste woman.451.

ਭਤਾ ਲਏ ਪਾਨਿ ਚਲਿ ਆਈ ॥

bhataa le paan chal aaee |

ਜਨੁਕ ਨਾਥ ਗ੍ਰਿਹ ਬੋਲ ਪਠਾਈ ॥

januk naath grih bol patthaaee |

Her husband had called her and she had come with food

ਹਰ ਬਾਹਤ ਤਿਨ ਕਛੂ ਨ ਲਹਾ ॥

har baahat tin kachhoo na lahaa |

ਤ੍ਰੀਆ ਕੋ ਧਿਆਨ ਨਾਥ ਪ੍ਰਤਿ ਰਹਾ ॥੪੫੨॥

treea ko dhiaan naath prat rahaa |452|

That ploughman did not see anything else while ploughing and the attention of the wife was absorbed in her husbadd.452.

ਮੁਨਿ ਪਤਿ ਸੰਗਿ ਲਏ ਰਿਖ ਸੈਨਾ ॥

mun pat sang le rikh sainaa |

ਮੁਖ ਛਬਿ ਦੇਖਿ ਲਜਤ ਜਿਹ ਮੈਨਾ ॥

mukh chhab dekh lajat jih mainaa |

The king of sages was moving alongwith a large gathering of sages and seeing the beauty of his face, even the god of love was feeling shy

ਤੀਰ ਤੀਰ ਤਾ ਕੇ ਚਲਿ ਗਏ ॥

teer teer taa ke chal ge |

ਮੁਨਿ ਪਤਿ ਬੈਠ ਰਹਤ ਪਛ ਭਏ ॥੪੫੩॥

mun pat baitth rehat pachh bhe |453|

The sages passed near him and the king of sages also sat there.453.