ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਬਹੁਰ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਿਹ ਰਾਇ ਸੋ ਯੌ ਬਚ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥

bahur triyaa tih raae so yau bach kahiyo sunaae |

Then she declared loudly and told, the Raja.

ਆਜ ਭੋਗ ਤੋ ਸੋ ਕਰੌ ਕੈ ਮਰਿਹੌ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥੪੬॥

aaj bhog to so karau kai marihau bikh khaae |46|

‘Either I will have sex with you or I will kill myself by taking poison.’(46)

ਬਿਸਿਖੀ ਬਰਾਬਰਿ ਨੈਨ ਤਵ ਬਿਧਨਾ ਧਰੇ ਬਨਾਇ ॥

bisikhee baraabar nain tav bidhanaa dhare banaae |

(Raja,) ‘God has created your eyes like sharp arrows,

ਲਾਜ ਕੌਚ ਮੋ ਕੌ ਦਯੋ ਚੁਭਤ ਨ ਤਾ ਤੇ ਆਇ ॥੪੭॥

laaj kauach mo kau dayo chubhat na taa te aae |47|

‘But He has endowed me modesty and that is why they cannot pierce me.(47)

ਬਨੇ ਠਨੇ ਆਵਤ ਘਨੇ ਹੇਰਤ ਹਰਤ ਗ︀ਯਾਨ ॥

bane tthane aavat ghane herat harat gayaan |

‘Your eyes are penetrating and on the very first sight they oust the knowledge.

ਭੋਗ ਕਰਨ ਕੌ ਕਛੁ ਨਹੀ ਡਹਕੂ ਬੇਰ ਸਮਾਨ ॥੪੮॥

bhog karan kau kachh nahee ddahakoo ber samaan |48|

‘But for me, having no attraction for sex, they are merely like berries.’(48)

ਧੰਨ︀ਯ ਬੇਰ ਹਮ ਤੇ ਜਗਤ ਨਿਰਖਿ ਪਥਿਕ ਕੌ ਲੇਤ ॥

dhanay ber ham te jagat nirakh pathik kau let |

(She) ‘Worthy are those berries whom whole world can see,

ਬਰਬਸ ਖੁਆਵਤ ਫਲ ਪਕਰਿ ਜਾਨ ਬਹੁਰਿ ਘਰ ਦੇਤ ॥੪੯॥

barabas khuaavat fal pakar jaan bahur ghar det |49|

‘And the trees, whose fruit people eat and go home satisfied.’(49)

ਅਟਪਟਾਇ ਬਾਤੇ ਕਰੈ ਮਿਲ︀ਯੋ ਚਹਤ ਪਿਯ ਸੰਗ ॥

attapattaae baate karai milayo chehat piy sang |

Talking nonsensically, she was becoming impatient to meet her love.

ਮੈਨ ਬਾਨ ਬਾਲਾ ਬਿਧੀ ਬਿਰਹ ਬਿਕਲ ਭਯੋ ਅੰਗ ॥੫੦॥

main baan baalaa bidhee birah bikal bhayo ang |50|

Her each and every limb was demanding, because she was absolutely stung with the passion.(50)