ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

Salok, Fourth Mehl:

ਸਾਕਤ ਜਾਇ ਨਿਵਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਕੂੜਿ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

saakat jaae niveh gur aagai man khotte koorr koorriaare |

The faithless cynics go and bow before the Guru, but their minds are corrupt and false, totally false.

ਜਾ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਉਠਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਬਹਿ ਜਾਹਿ ਘੁਸਰਿ ਬਗੁਲਾਰੇ ॥

jaa gur kahai utthahu mere bhaaee beh jaeh ghusar bagulaare |

When the Guru says, "Rise up, my Siblings of Destiny", they sit down, crowded in like cranes.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਰਤੈ ਚੁਣਿ ਕਢੇ ਲਧੋਵਾਰੇ ॥

gurasikhaa andar satigur varatai chun kadte ladhovaare |

The True Guru prevails among His GurSikhs; they pick out and expel the wanderers.

ਓਇ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਬਹਿ ਮੁਹੁ ਛਪਾਇਨਿ ਨ ਰਲਨੀ ਖੋਟੇਆਰੇ ॥

oe agai pichhai beh muhu chhapaaein na ralanee khotteaare |

Sitting here and there, they hide their faces; being counterfeit, they cannot mix with the genuine.

ਓਨਾ ਦਾ ਭਖੁ ਸੁ ਓਥੈ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ਕੂੜੁ ਲਹਨਿ ਭੇਡਾਰੇ ॥

onaa daa bhakh su othai naahee jaae koorr lehan bheddaare |

There is no food for them there; the false go into the filth like sheep.

ਜੇ ਸਾਕਤੁ ਨਰੁ ਖਾਵਾਈਐ ਲੋਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਢੈ ਮੁਖਿ ਉਗਲਾਰੇ ॥

je saakat nar khaavaaeeai locheeai bikh kadtai mukh ugalaare |

If you try to feed the faithless cynic, he will spit out poison from his mouth.

ਹਰਿ ਸਾਕਤ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਓਇ ਮਾਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

har saakat setee sang na kareeahu oe maare sirajanahaare |

O Lord, let me not be in the company of the faithless cynic, who is cursed by the Creator Lord.

ਜਿਸ ਕਾ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਸੋਈ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

jis kaa ihu khel soee kar vekhai jan naanak naam samaare |1|

This drama belongs to the Lord; He performs it, and He watches over it. Servant Nanak cherishes the Naam, the Name of the Lord. ||1||