ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
Aasaa, Fourth Mehl:
ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਤੇ ਜਨ ਸੁਘੜ ਸਿਆਣੇ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jin antar har har preet hai te jan sugharr siaane raam raaje |
Those whose hearts are filled with the love of the Lord, Har, Har, are the wisest and most clever people, O Lord King.
ਜੇ ਬਾਹਰਹੁ ਭੁਲਿ ਚੁਕਿ ਬੋਲਦੇ ਭੀ ਖਰੇ ਹਰਿ ਭਾਣੇ ॥
je baaharahu bhul chuk bolade bhee khare har bhaane |
Even if they misspeak outwardly, they are still very pleasing to the Lord.
ਹਰਿ ਸੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ॥
har santaa no hor thaau naahee har maan nimaane |
The Lord's Saints have no other place. The Lord is the honor of the dishonored.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਹਰਿ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣੇ ॥੧॥
jan naanak naam deebaan hai har taan sataane |1|
The Naam, the Name of the Lord, is the Royal Court for servant Nanak; the Lord's power is his only power. ||1||
ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
jithai jaae bahai meraa satiguroo so thaan suhaavaa raam raaje |
Wherever my True Guru goes and sits, that place is beautiful, O Lord King.
ਗੁਰਸਿਖਂੀ ਸੋ ਥਾਨੁ ਭਾਲਿਆ ਲੈ ਧੂਰਿ ਮੁਖਿ ਲਾਵਾ ॥
gurasikhanee so thaan bhaaliaa lai dhoor mukh laavaa |
The Guru's Sikhs seek out that place; they take the dust and apply it to their faces.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਘਾਲ ਥਾਇ ਪਈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਾ ॥
gurasikhaa kee ghaal thaae pee jin har naam dhiaavaa |
The works of the Guru's Sikhs, who meditate on the Lord's Name, are approved.
ਜਿਨੑ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਿਆ ਤਿਨ ਹਰਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਾ ॥੨॥
jina naanak satigur poojiaa tin har pooj karaavaa |2|
Those who worship the True Guru, O Nanak - the Lord causes them to be worshipped in turn. ||2||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
gurasikhaa man har preet hai har naam har teree raam raaje |
The Guru's Sikh keeps the Love of the Lord, and the Name of the Lord, in his mind. He loves You, O Lord, O Lord King.
ਕਰਿ ਸੇਵਹਿ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੁਖ ਜਾਇ ਲਹਿ ਮੇਰੀ ॥
kar seveh pooraa satiguroo bhukh jaae leh meree |
He serves the Perfect True Guru, and his hunger and self-conceit are eliminated.
ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੀ ਭੁਖ ਸਭ ਗਈ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਹੋਰ ਖਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥
gurasikhaa kee bhukh sabh gee tin pichhai hor khaae ghaneree |
The hunger of the Gursikh is totally eliminated; indeed, many others are satisfied through them.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜਿਆ ਫਿਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਹਰਿ ਪੁੰਨ ਕੇਰੀ ॥੩॥
jan naanak har pun beejiaa fir tott na aavai har pun keree |3|
Servant Nanak has planted the Seed of the Lord's Goodness; this Goodness of the Lord shall never be exhausted. ||3||
ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਵਾਧਾਈਆ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਡਿਠਾ ਰਾਮ ਰਾਜੇ ॥
gurasikhaa man vaadhaaeea jin meraa satiguroo dditthaa raam raaje |
The minds of the Gursikhs rejoice, because they have seen my True Guru, O Lord King.
ਕੋਈ ਕਰਿ ਗਲ ਸੁਣਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ ਸੋ ਲਗੈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮਨਿ ਮਿਠਾ ॥
koee kar gal sunaavai har naam kee so lagai gurasikhaa man mitthaa |
If someone recites to them the story of the Lord's Name, it seems so sweet to the mind of those Gursikhs.
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਗੁਰਸਿਖ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨੑਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ॥
har daragah gurasikh painaaeeeh jinaa meraa satigur tutthaa |
The Gursikhs are robed in honor in the Court of the Lord; my True Guru is very pleased with them.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੋਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ॥੪॥੧੨॥੧੯॥
jan naanak har har hoeaa har har man vutthaa |4|12|19|
Servant Nanak has become the Lord, Har, Har; the Lord, Har, Har, abides within his mind. ||4||12||19||