ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਘੇਰਹਿ ਯਾਹਿ ਸਬੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਹਮ ਐਸੇ ਬਿਚਾਰਿ ਸਬੈ ਭਟ ਧਾਏ ॥
ghereh yaeh sabai mil kai ham aise bichaar sabai bhatt dhaae |
“Let all of us besiege him,” thinking like this they all marched forward
ਆਗੇ ਕੀਓ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਕਉ ਸਬ ਪਾਛੇ ਭਏ ਮਨ ਕੋਪੁ ਬਢਾਏ ॥
aage keeo brijabhookhan kau sab paachhe bhe man kop badtaae |
They placed Krishna in front and they all followed him in rage
ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਤਾਨ ਕਮਾਨਨ ਯੌ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥
kaan pramaan lau taan kamaanan yau nrip aoopar baan chalaae |
ਮਾਨਹੁ ਪਾਵਸ ਕੀ ਰਿਤੁ ਮੈ ਘਨ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਸਰ ਤਿਉ ਬਰਖਾਏ ॥੧੪੪੦॥
maanahu paavas kee rit mai ghan boondan jiau sar tiau barakhaae |1440|
They pulled their bows upto their ears and showered arrows on the king like raindrops in rainy season.1440.
ਕਾਟਿ ਕੈ ਬਾਨ ਸਬੈ ਤਿਨ ਕੇ ਅਪੁਨੇ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਤਨ ਘਾਏ ॥
kaatt kai baan sabai tin ke apune sar sree har ke tan ghaae |
He (Kharag Singh) intercepted all their arrows, he inflicted several wounds on the body of Krishna
ਘਾਇਨ ਤੇ ਬਹੁ ਸ੍ਰਉਨ ਬਹਿਓ ਤਬ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਕੇ ਪਗ ਨ ਠਹਰਾਏ ॥
ghaaein te bahu sraun bahio tab sreepat ke pag na tthaharaae |
So much blood oozed out from those wounds that Krishna could not stay in the battlefield
ਅਉਰ ਜਿਤੇ ਬਰਬੀਰ ਹੁਤੇ ਰਨ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭੂਪਤਿ ਕੋ ਬਿਸਮਾਏ ॥
aaur jite barabeer hute ran dekh kai bhoopat ko bisamaae |
All the other kings, seeing Kharag Singh, were wonder-struck
ਧੀਰ ਨ ਕਾਹੂੰ ਸਰੀਰ ਰਹਿਓ ਜਦੁਬੀਰ ਤੇ ਆਦਿਕ ਬੀਰ ਪਰਾਏ ॥੧੪੪੧॥
dheer na kaahoon sareer rahio jadubeer te aadik beer paraae |1441|
No patience remained in the body of anyone and all the Yadava warriors ran away.1441.
ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਭਾਜਤ ਹੀ ਛੁਟ ਧੀਰ ਗਯੋ ਬਰ ਬੀਰਨ ਕੋ ॥
sree jadubeer ke bhaajat hee chhutt dheer gayo bar beeran ko |
ਅਤਿ ਬਿਆਕੁਲ ਬੁਧਿ ਨਿਰਾਕੁਲ ਹ੍ਵੈ ਲਖਿ ਲਾਗੇ ਹੈ ਘਾਇ ਸਰੀਰਨ ਕੋ ॥
at biaakul budh niraakul hvai lakh laage hai ghaae sareeran ko |
After the quick departure of Krishna, all the warriors lost patience and they became greatly agitated and worried seeing the wounds on their bodies
ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ︀ਯੰਦਨ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਡਰੁ ਮਾਨਿ ਘਨੋ ਅਰਿ ਤੀਰਨ ਕੋ ॥
su dhavaae kai sayandan bhaaj chale ddar maan ghano ar teeran ko |
ਮਨ ਆਪਨੇ ਕੋ ਸਮਝਾਵਤ ਸਿਆਮ ਤੈ ਕੀਨੋ ਹੈ ਕਾਮੁ ਅਹੀਰਨ ਕੋ ॥੧੪੪੨॥
man aapane ko samajhaavat siaam tai keeno hai kaam aheeran ko |1442|
They got their chariots driven and for the fear of the shower of arrows, they ran away and considered in their mind that Krishna has not acted sagaciously in taking up war with Kharag Singh.1442.