ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਪੰਡਿਤੁ ਆਖਾਏ ਬਹੁਤੀ ਰਾਹੀ ਕੋਰੜ ਮੋਠ ਜਿਨੇਹਾ ॥

panddit aakhaae bahutee raahee korarr motth jinehaa |

He is called a Pandit, a religious scholar, and yet he wanders along many pathways. He is as hard as uncooked beans.

ਅੰਦਰਿ ਮੋਹੁ ਨਿਤ ਭਰਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਤਿਸਟਸਿ ਨਾਹੀ ਦੇਹਾ ॥

andar mohu nit bharam viaapiaa tisattas naahee dehaa |

He is filled with attachment, and constantly engrossed in doubt; his body cannot hold still.

ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਨਿਤ ਜੋਹਾ ॥

koorree aavai koorree jaavai maaeaa kee nit johaa |

False is his coming, and false is his going; he is continually on the lookout for Maya.

ਸਚੁ ਕਹੈ ਤਾ ਛੋਹੋ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤਾ ਰੋਹਾ ॥

sach kahai taa chhoho aavai antar bahutaa rohaa |

If someone speaks the truth, then he is aggravated; he is totally filled with anger.

ਵਿਆਪਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਕੁਬੁਧਿ ਕੁਮੂੜਾ ਮਨਿ ਲਾਗਾ ਤਿਸੁ ਮੋਹਾ ॥

viaapiaa duramat kubudh kumoorraa man laagaa tis mohaa |

The evil fool is engrossed in evil-mindedness and false intellectualizations; his mind is attached to emotional attachment.

ਠਗੈ ਸੇਤੀ ਠਗੁ ਰਲਿ ਆਇਆ ਸਾਥੁ ਭਿ ਇਕੋ ਜੇਹਾ ॥

tthagai setee tthag ral aaeaa saath bhi iko jehaa |

The deceiver abides with the five deceivers; it is a gathering of like minds.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਾਫੁ ਨਦਰੀ ਵਿਚਦੋ ਕਢੈ ਤਾਂ ਉਘੜਿ ਆਇਆ ਲੋਹਾ ॥

satigur saraaf nadaree vichado kadtai taan ugharr aaeaa lohaa |

And when the Jeweller, the True Guru, appraises him, then he is exposed as mere iron.

ਬਹੁਤੇਰੀ ਥਾਈ ਰਲਾਇ ਰਲਾਇ ਦਿਤਾ ਉਘੜਿਆ ਪੜਦਾ ਅਗੈ ਆਇ ਖਲੋਹਾ ॥

bahuteree thaaee ralaae ralaae ditaa ugharriaa parradaa agai aae khalohaa |

Mixed and mingled with others, he was passed off as genuine in many places; but now, the veil has been lifted, and he stands naked before all.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜੇ ਸਰਣੀ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਮਨੂਰਹੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਹਾ ॥

satigur kee je saranee aavai fir manoorahu kanchan hohaa |

One who comes to the Sanctuary of the True Guru, shall be transformed from iron into gold.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਪੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰ ਸਮਾਨੇ ਅਉਗਣ ਕਟੇ ਕਰੇ ਸੁਧੁ ਦੇਹਾ ॥

satigur niravair putr satr samaane aaugan katte kare sudh dehaa |

The True Guru has no anger or vengeance; He looks upon son and enemy alike. Removing faults and mistakes, He purifies the human body.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਸਨੇਹਾ ॥

naanak jis dhur masatak hovai likhiaa tis satigur naal sanehaa |

O Nanak, one who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead, is in love with the True Guru.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸੇਹਾ ॥

amrit baanee satigur poore kee jis kirapaal hovai tis ridai vasehaa |

The Word of the Perfect True Guru's Bani is Ambrosial Nectar; it dwells in the heart of one who is blessed by the Guru's Mercy.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਤਿਸ ਕਾ ਕਟੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਹਾ ॥੨॥

aavan jaanaa tis kaa katteeai sadaa sadaa sukh hohaa |2|

His coming and going in reincarnation is ended; forever and ever, he is at peace. ||2||