ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

KABIT

ਪ੍ਰਾਤ ਕਾਲ ਭਯੋ ਅੰਧਕਾਰ ਮਿਟਿ ਗਯੋ ਕ੍ਰੋਧ ਸੂਰਨ ਕੋ ਭਯੋ ਰਥ ਸਾਜ ਕੈ ਸਬੈ ਚਲੇ ॥

praat kaal bhayo andhakaar mitt gayo krodh sooran ko bhayo rath saaj kai sabai chale |

The darkness (of night) ended with day-dawned, the warriors, in anger, and bedecking their chariots, started (for war)

ਇਤੈ ਬ੍ਰਿਜਰਾਇ ਬਲਿਦੇਵ ਜੂ ਬੁਲਾਇ ਮਨਿ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ਜਦੁਬੀਰ ਸੰਗਿ ਲੈ ਭਲੇ ॥

eitai brijaraae balidev joo bulaae man mahaa sukh paae jadubeer sang lai bhale |

On this side, the Lord of Braja, in a state of supreme bliss in his mind, and calling Balram went (for war)

ਉਤੈ ਡਰੁ ਡਾਰ ਕੈ ਹਥਿਆਰਨ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਸੁ ਆਏ ਹੈ ਹਕਾਰ ਕੈ ਅਟਲ ਭਟ ਨ ਟਲੇ ॥

autai ddar ddaar kai hathiaaran sanbhaar kai su aae hai hakaar kai attal bhatt na ttale |

On that side also, forsaking fear and holding their weapons, the warriors moved forward shouting loudly

ਸ︀ਯੰਦਨ ਧਵਾਇ ਸੰਖ ਦੁੰਦਭਿ ਬਜਾਇ ਦ੍ਵੈ ਤਰੰਗਨੀ ਕੇ ਭਾਇ ਦਲ ਆਪਸ ਬਿਖੈ ਰਲੇ ॥੧੨੬੭॥

sayandan dhavaae sankh dundabh bajaae dvai taranganee ke bhaae dal aapas bikhai rale |1267|

Driving their chariots, blowing their conches and beating small drums and riding int heir horses, both the armies fell upon each other.1267.