ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥ ਜੋਧੈ ਵੀਰੈ ਪੂਰਬਾਣੀ ਕੀ ਧੁਨੀ ॥

raamakalee kee vaar mahalaa 3 | jodhai veerai poorabaanee kee dhunee |

Vaar Of Raamkalee, Third Mehl, To Be Sung To The Tune Of 'Jodha And Veera Poorbaanee':

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜੈ ਦਾ ਖੇਤੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਭਾਉ ॥

satigur sahajai daa khet hai jis no laae bhaau |

The True Guru is the field of intuitive wisdom. One who is inspired to love Him,

ਨਾਉ ਬੀਜੇ ਨਾਉ ਉਗਵੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

naau beeje naau ugavai naame rahai samaae |

plants the seed of the Name there. The Name sprouts up, and he remains absorbed in the Name.

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਬੀਜੁ ਹੈ ਸਹਸਾ ਗਇਆ ਵਿਲਾਇ ॥

haumai eho beej hai sahasaa geaa vilaae |

But this egotism is the seed of skepticism; it has been uprooted.

ਨਾ ਕਿਛੁ ਬੀਜੇ ਨ ਉਗਵੈ ਜੋ ਬਖਸੇ ਸੋ ਖਾਇ ॥

naa kichh beeje na ugavai jo bakhase so khaae |

It is not planted there, and it does not sprout; whatever God grants us, we eat.

ਅੰਭੈ ਸੇਤੀ ਅੰਭੁ ਰਲਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਨਿਕਸਿਆ ਜਾਇ ॥

anbhai setee anbh raliaa bahurr na nikasiaa jaae |

When water mixes with water, it cannot be separated again.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਹੈ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਆਇ ॥

naanak guramukh chalat hai vekhahu lokaa aae |

O Nanak, the Gurmukh is wonderful; come, poeple, and see!

ਲੋਕੁ ਕਿ ਵੇਖੈ ਬਪੁੜਾ ਜਿਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਨਾਹਿ ॥

lok ki vekhai bapurraa jis no sojhee naeh |

But what can the poor people see? They do not understand.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋ ਵੇਖੈ ਜਿਸੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥

jis vekhaale so vekhai jis vasiaa man maeh |1|

He alone sees, whom the Lord causes to see; the Lord comes to dwell in his mind. ||1||