ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਕਥਾ ਸਤ੍ਰਵੀ ਰਾਮ ਕਬਿ ਉਚਰੀ ਹਿਤ ਚਿਤ ਲਾਇ ॥

kathaa satravee raam kab ucharee hit chit laae |

With affection the Poet Ram envisaged the Chritar seventeen and,

ਬਹੁਰਿ ਕਥਾ ਬੰਧਨ ਨਿਮਿਤ ਮਨ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਉਪਾਇ ॥੧॥

bahur kathaa bandhan nimit man mai kahiyo upaae |1|

Then, determined to complete the narrative.(1)

ਧਾਮ ਨਿਕਟ ਤਾ ਕੇ ਹੁਤੀ ਹੋੜ ਬਦੀ ਜਿਹ ਨਾਰਿ ॥

dhaam nikatt taa ke hutee horr badee jih naar |

Other woman, with whom she had bet, lived near her house.

ਤਿਨਹੂੰ ਕਰਿਯੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਇਕ ਸੋ ਤੁਮ ਸੁਨਹੁ ਸੁਧਾਰਿ ॥੨॥

tinahoon kariyo charitr ik so tum sunahu sudhaar |2|

Now listen to her story with reformation.(2)