ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

sireeraag mahalaa 1 |

Siree Raag, First Mehl:

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

eik til piaaraa veesarai rog vaddaa man maeh |

Forgetting the Beloved, even for a moment, the mind is afflicted with terrible diseases.

ਕਿਉ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਹਰਿ ਨ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

kiau daragah pat paaeeai jaa har na vasai man maeh |

How can honor be attained in His Court, if the Lord does not dwell in the mind?

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ॥੧॥

gur miliai sukh paaeeai agan marai gun maeh |1|

Meeting with the Guru, peace is found. The fire is extinguished in His Glorious Praises. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

man re ahinis har gun saar |

O mind, enshrine the Praises of the Lord, day and night.

ਜਿਨ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਤੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jin khin pal naam na veesarai te jan virale sansaar |1| rahaau |

One who does not forget the Naam, for a moment or even an instant-how rare is such a person in this world! ||1||Pause||

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈਐ ਸੁਰਤੀ ਸੁਰਤਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥

jotee jot milaaeeai suratee surat sanjog |

When one's light merges into the Light, and one's intuitive consciousness is joined with the Intuitive Consciousness,

ਹਿੰਸਾ ਹਉਮੈ ਗਤੁ ਗਏ ਨਾਹੀ ਸਹਸਾ ਸੋਗੁ ॥

hinsaa haumai gat ge naahee sahasaa sog |

then one's cruel and violent instincts and egotism depart, and skepticism and sorrow are taken away.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਸੁ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਸੰਜੋਗੁ ॥੨॥

guramukh jis har man vasai tis mele gur sanjog |2|

The Lord abides within the mind of the Gurmukh, who merges in the Lord's Union, through the Guru. ||2||

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਜੇ ਕਰੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗਣਹਾਰੁ ॥

kaaeaa kaaman je karee bhoge bhoganahaar |

If I surrender my body like a bride, the Enjoyer will enjoy me.

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਜਈ ਜੋ ਦੀਸੈ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥

tis siau nehu na keejee jo deesai chalanahaar |

Do not make love with one who is just a passing show.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥

guramukh raveh sohaaganee so prabh sej bhataar |3|

The Gurmukh is ravished like the pure and happy bride on the Bed of God, her Husband. ||3||

ਚਾਰੇ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰਿ ਮਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਲੁ ਪਾਇ ॥

chaare agan nivaar mar guramukh har jal paae |

The Gurmukh puts out the four fires, with the Water of the Lord's Name.

ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਿਆ ਅਘਾਇ ॥

antar kamal pragaasiaa amrit bhariaa aghaae |

The lotus blossoms deep within the heart, and filled with Ambrosial Nectar, one is satisfied.

ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰੁ ਮੀਤੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹ ਜਾਇ ॥੪॥੨੦॥

naanak satagur meet kar sach paaveh daragah jaae |4|20|

O Nanak, make the True Guru your friend; going to His Court, you shall obtain the True Lord. ||4||20||