ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ਗੋਪੀ ਸੋਂ ॥

kaanrah baach gopee son |

Speech of Krishna addressed to gopis:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਗੋਪਿਨ ਸੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਦਯੋ ਹਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਜਵਾਬ ਜਬੈ ॥

sabh sundar gopin so kab sayaam dayo har kai har javaab jabai |

ਨ ਗਈ ਹਰਿ ਮਾਨ ਕਹਿਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਪ੍ਰਭ ਮੋਹਿ ਰਹੀ ਮੁਖਿ ਦੇਖ ਸਬੈ ॥

n gee har maan kahiyo grih ko prabh mohi rahee mukh dekh sabai |

When Krishna smilingly gave this reply to gopis, even then, they did not oney Krishna and return to their homes and remained endchanted on seeing his face

ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਕਰਿ ਲੈ ਅਪਨੇ ਮੁਰਲੀ ਸੁ ਬਜਾਇ ਉਠਿਓ ਜੁਤ ਰਾਗ ਤਬੈ ॥

krisanan kar lai apane muralee su bajaae utthio jut raag tabai |

Then Krishna took the flute in his hand and began to play on it

ਮਨੋ ਘਾਇਲ ਗੋਪਿਨ ਕੇ ਬ੍ਰਣ ਮੈ ਭਗਵਾਨ ਡਰਿਯੋ ਜਨੁ ਲੋਨ ਅਬੈ ॥੪੬੯॥

mano ghaaeil gopin ke bran mai bhagavaan ddariyo jan lon abai |469|

The tune of the flute had this impact on the gopis that they felt that Krishna had applied salt to their wounds.469.

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗ ਬੀਚ ਮ੍ਰਿਗੀ ਪਿਖੀਐ ਹਰਿ ਤਿਉ ਗਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨ ਕੇ ਮਧਿ ਸੋਭੈ ॥

jiau mrig beech mrigee pikheeai har tiau gan gvaarin ke madh sobhai |

Just as a deer is seen amongst the does, in the same manner Krishna was there amongst the gopis

ਦੇਖਿ ਜਿਸੈ ਰਿਪੁ ਰੀਝ ਰਹੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਨਹੀ ਮਨ ਭੀਤਰ ਛੋਭੈ ॥

dekh jisai rip reejh rahai kab sayaam nahee man bheetar chhobhai |

Seeing Krishna, even the enemies were pleased and the glory of Krishna increased in their mind,

ਦੇਖਿ ਜਿਸੈ ਮ੍ਰਿਗ ਧਾਵਤ ਆਵਤ ਚਿਤ ਕਰੈ ਨ ਹਮੈ ਫੁਨਿ ਕੋ ਭੈ ॥

dekh jisai mrig dhaavat aavat chit karai na hamai fun ko bhai |

ਸੋ ਬਨ ਬੀਚ ਬਿਰਾਜਤ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੋਊ ਪਿਖਵੈ ਤਿਹ ਕੋ ਮਨੁ ਲੋਭੈ ॥੪੭੦॥

so ban beech biraajat kaanrah joaoo pikhavai tih ko man lobhai |470|

Seeing whom, the deer of the forest come running and whose mind ever wants to see Krishna, the same Krishna is there in the forest and whosoever sees him, his mind becomes covetous for seeing him.470.