ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

maaroo mahalaa 3 ghar 1 |

Maaroo, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਹ ਬੈਸਾਲਹਿ ਤਹ ਬੈਸਾ ਸੁਆਮੀ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਵਾ ॥

jeh baisaaleh teh baisaa suaamee jeh bhejeh teh jaavaa |

Wherever You seat me, there I sit, O my Lord and Master; wherever You send me, there I go.

ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਾਜਾ ਸਭੇ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਥਾਵਾ ॥੧॥

sabh nagaree meh eko raajaa sabhe pavit heh thaavaa |1|

In the entire village, there is only One King; all places are sacred. ||1||

ਬਾਬਾ ਦੇਹਿ ਵਸਾ ਸਚ ਗਾਵਾ ॥

baabaa dehi vasaa sach gaavaa |

O Baba, while I dwell in this body, let me sing Your True Praises,

ਜਾ ਤੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaa te sahaje sehaj samaavaa |1| rahaau |

that I may intuitively merge with You. ||1||Pause||

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਿਛੁ ਆਪਸ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਏਈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰਾ ॥

buraa bhalaa kichh aapas te jaaniaa eee sagal vikaaraa |

He thinks that good and bad deeds come from himself; this is the source of all evil.

ਇਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ਖਸਮ ਕਾ ਹੋਆ ਵਰਤੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥੨॥

eihu furamaaeaa khasam kaa hoaa varatai ihu sansaaraa |2|

Whatever happens in this world is only by the Order of our Lord and Master. ||2||

ਇੰਦ੍ਰੀ ਧਾਤੁ ਸਬਲ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਿਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥

eindree dhaat sabal kaheeat hai indree kis te hoee |

Sexual desires are so strong and compelling; where has this sexual desire come from?

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੈ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥

aape khel karai sabh karataa aisaa boojhai koee |3|

The Creator Himself stages all the plays; how rare are those who realize this. ||3||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਦੁਬਿਧਾ ਤਦੇ ਬਿਨਾਸੀ ॥

gur parasaadee ek liv laagee dubidhaa tade binaasee |

By Guru's Grace, one is lovingly focused on the One Lord, and then, duality is ended.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੪॥

jo tis bhaanaa so sat kar maaniaa kaattee jam kee faasee |4|

Whatever is in harmony with His Will, he accepts as True; the noose of Death is loosened from around his neck. ||4||

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਵਨਾ ਜਾ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

bhanat naanak lekhaa maagai kavanaa jaa chookaa man abhimaanaa |

Prays Nanak, who can call him to account, when the egotistical pride of his mind has been silenced?

ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਪਤੁ ਹੈ ਪਏ ਸਚੇ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੫॥੧॥

taas taas dharam raae japat hai pe sache kee saranaa |5|1|

Even the Righteous Judge of Dharma is intimidated and afraid of him; he has entered the Sanctuary of the True Lord. ||5||1||