ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥

jiau mandar kau thaamai thaman |

As a palace is supported by its pillars,

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥

tiau gur kaa sabad maneh asathaman |

so does the Guru's Word support the mind.

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥

jiau paakhaan naav charr tarai |

As a stone placed in a boat can cross over the river,

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥

praanee gur charan lagat nisatarai |

so is the mortal saved, grasping hold of the Guru's Feet.

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥

jiau andhakaar deepak paragaas |

As the darkness is illuminated by the lamp,

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥

gur darasan dekh man hoe bigaas |

so does the mind blossom forth, beholding the Blessed Vision of the Guru's Darshan.

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥

jiau mahaa udiaan meh maarag paavai |

The path is found through the great wilderness by joining the Saadh Sangat,

ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥

tiau saadhoo sang mil jot pragattaavai |

The Company of the Holy, and one's light shines forth.

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥

tin santan kee baachhau dhoor |

I seek the dust of the feet of those Saints;

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥

naanak kee har lochaa poor |3|

O Lord, fulfill Nanak's longing! ||3||