ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਣੈ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਹਣਾ ॥

moorakh hovai so sunai moorakh kaa kahanaa |

Only a fool listens to the words of the fool.

ਮੂਰਖ ਕੇ ਕਿਆ ਲਖਣ ਹੈ ਕਿਆ ਮੂਰਖ ਕਾ ਕਰਣਾ ॥

moorakh ke kiaa lakhan hai kiaa moorakh kaa karanaa |

What are the signs of the fool? What does the fool do?

ਮੂਰਖੁ ਓਹੁ ਜਿ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰੇ ਮਰਣਾ ॥

moorakh ohu ji mugadh hai ahankaare maranaa |

A fool is stupid; he dies of egotism.

ਏਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ॥

et kamaanai sadaa dukh dukh hee meh rahanaa |

His actions always bring him pain; he lives in pain.

ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ਪਵੈ ਖੂਹਿ ਕਿਹੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣਾ ॥

at piaaraa pavai khoohi kihu sanjam karanaa |

If someone's beloved friend falls into the pit, what can be used to pull him out?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ਓਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਰਹਣਾ ॥

guramukh hoe su kare veechaar os alipato rahanaa |

One who becomes Gurmukh contemplates the Lord, and remains detached.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਆਪਿ ਉਧਰੈ ਓਸੁ ਪਿਛੈ ਡੁਬਦੇ ਭੀ ਤਰਣਾ ॥

har naam japai aap udharai os pichhai ddubade bhee taranaa |

Chanting the Lord's Name, he saves himself, and he carries across those who are drowning as well.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜੋ ਦੇਇ ਸੁ ਸਹਣਾ ॥੧॥

naanak jo tis bhaavai so kare jo dee su sahanaa |1|

O Nanak, he acts in accordance with the Will of God; he endures whatever he is given. ||1||