ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

prabhaatee mahalaa 5 |

Prabhaatee, Fifth Mehl:

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪੂਰੀ ਤਾ ਕੀ ਕਲਾ ॥

gur pooraa pooree taa kee kalaa |

The Guru is Perfect, and Perfect is His Power.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਸਦ ਅਟਲਾ ॥

gur kaa sabad sadaa sad attalaa |

The Word of the Guru's Shabad is unchanging, forever and ever.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ॥

gur kee baanee jis man vasai |

Those, whose minds are filled with the Word of the Guru's Bani,

ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਸਭੁ ਤਾ ਕਾ ਨਸੈ ॥੧॥

dookh darad sabh taa kaa nasai |1|

All pains and afflictions run away from them. ||1||

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਮਨੁ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥

har rang raataa man raam gun gaavai |

Imbued with the Lord's Love, they sing the Glorious Praises of the Lord.

ਮੁਕਤੋੁ ਸਾਧੂ ਧੂਰੀ ਨਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

mukato saadhoo dhooree naavai |1| rahaau |

They are liberated, bathing in the dust of the feet of the Holy. ||1||Pause||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥

gur parasaadee utare paar |

By Guru's Grace, they are carried across to the other shore;

ਭਉ ਭਰਮੁ ਬਿਨਸੇ ਬਿਕਾਰ ॥

bhau bharam binase bikaar |

they are rid of fear, doubt and corruption.

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਬਸੇ ਗੁਰ ਚਰਨਾ ॥

man tan antar base gur charanaa |

The Guru's Feet abide deep within their minds and bodies.

ਨਿਰਭੈ ਸਾਧ ਪਰੇ ਹਰਿ ਸਰਨਾ ॥੨॥

nirabhai saadh pare har saranaa |2|

The Holy are fearless; they take to the Sanctuary of the Lord. ||2||

ਅਨਦ ਸਹਜ ਰਸ ਸੂਖ ਘਨੇਰੇ ॥

anad sehaj ras sookh ghanere |

They are blessed with abundant bliss, happiness, pleasure and peace.

ਦੁਸਮਨੁ ਦੂਖੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇਰੇ ॥

dusaman dookh na aavai nere |

Enemies and pains do not even approach them.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ॥

gur poorai apune kar raakhe |

The Perfect Guru makes them His Own, and protects them.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਕਿਲਬਿਖ ਸਭਿ ਲਾਥੇ ॥੩॥

har naam japat kilabikh sabh laathe |3|

Chanting the Lord's Name, they are rid of all their sins. ||3||

ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਸਿਖ ਭਏ ਸੁਹੇਲੇ ॥

sant saajan sikh bhe suhele |

The Saints, spiritual companions and Sikhs are exalted and uplifted.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਲੈ ਮੇਲੇ ॥

gur poorai prabh siau lai mele |

The Perfect Guru leads them to meet God.

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਫਾਹਾ ਕਾਟਿਆ ॥

janam maran dukh faahaa kaattiaa |

The painful noose of death and rebirth is snapped.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਪੜਦਾ ਢਾਕਿਆ ॥੪॥੮॥

kahu naanak gur parradaa dtaakiaa |4|8|

Says Nanak, the Guru covers their faults. ||4||8||