ਰਾਗੁ ਨਟ ਨਾਰਾਇਨ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raag natt naaraaein mahalaa 5 |

Raag Nat Naaraayan, Fifth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਮ ਹਉ ਕਿਆ ਜਾਨਾ ਕਿਆ ਭਾਵੈ ॥

raam hau kiaa jaanaa kiaa bhaavai |

O Lord, how can I know what pleases You?

ਮਨਿ ਪਿਆਸ ਬਹੁਤੁ ਦਰਸਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

man piaas bahut darasaavai |1| rahaau |

Within my mind is such a great thirst for the Blessed Vision of Your Darshan. ||1||Pause||

ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ਜਨੁ ਤੇਰਾ ਜਿਸੁ ਊਪਰਿ ਰੁਚ ਆਵੈ ॥

soee giaanee soee jan teraa jis aoopar ruch aavai |

He alone is a spiritual teacher, and he alone is Your humble servant, to whom You have given Your approval.

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਿਸੁ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਸੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੁਧੁ ਧਿਆਵੈ ॥੧॥

kripaa karahu jis purakh bidhaate so sadaa sadaa tudh dhiaavai |1|

He alone meditates on You forever and ever, O Primal Lord, O Architect of Destiny, unto whom You grant Your Grace. ||1||

ਕਵਨ ਜੋਗ ਕਵਨ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨਾ ਕਵਨ ਗੁਨੀ ਰੀਝਾਵੈ ॥

kavan jog kavan giaan dhiaanaa kavan gunee reejhaavai |

What sort of Yoga, what spiritual wisdom and meditation, and what virtues please You?

ਸੋਈ ਜਨੁ ਸੋਈ ਨਿਜ ਭਗਤਾ ਜਿਸੁ ਊਪਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈ ॥੨॥

soee jan soee nij bhagataa jis aoopar rang laavai |2|

He alone is a humble servant, and he alone is God's own devotee, with whom You are in love. ||2||

ਸਾਈ ਮਤਿ ਸਾਈ ਬੁਧਿ ਸਿਆਨਪ ਜਿਤੁ ਨਿਮਖ ਨ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰਾਵੈ ॥

saaee mat saaee budh siaanap jit nimakh na prabh bisaraavai |

That alone is intelligence, that alone is wisdom and cleverness, which inspires one to never forget God, even for an instant.

ਸੰਤਸੰਗਿ ਲਗਿ ਏਹੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਗੁਨ ਸਦ ਹੀ ਗਾਵੈ ॥੩॥

santasang lag ehu sukh paaeo har gun sad hee gaavai |3|

Joining the Society of the Saints, I have found this peace, singing forever the Glorious Praises of the Lord. ||3||

ਦੇਖਿਓ ਅਚਰਜੁ ਮਹਾ ਮੰਗਲ ਰੂਪ ਕਿਛੁ ਆਨ ਨਹੀ ਦਿਸਟਾਵੈ ॥

dekhio acharaj mahaa mangal roop kichh aan nahee disattaavai |

I have seen the Wondrous Lord, the embodiment of supreme bliss, and now, I see nothing else at all.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੋਰਚਾ ਗੁਰਿ ਲਾਹਿਓ ਤਹ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਕਹ ਆਵੈ ॥੪॥੧॥

kahu naanak morachaa gur laahio teh garabh jon keh aavai |4|1|

Says Nanak, the Guru has rubbed sway the rust; now how could I ever enter the womb of reincarnation again? ||4||1||