ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

Salok, First Mehl:

ਸੁਇਨੇ ਕੈ ਪਰਬਤਿ ਗੁਫਾ ਕਰੀ ਕੈ ਪਾਣੀ ਪਇਆਲਿ ॥

sueine kai parabat gufaa karee kai paanee peaal |

I may make a cave, in a mountain of gold, or in the water of the nether regions;

ਕੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਕੈ ਆਕਾਸੀ ਉਰਧਿ ਰਹਾ ਸਿਰਿ ਭਾਰਿ ॥

kai vich dharatee kai aakaasee uradh rahaa sir bhaar |

I may remain standing on my head, upside-down, on the earth or up in the sky;

ਪੁਰੁ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਪਹਿਰਾ ਧੋਵਾ ਸਦਾ ਕਾਰਿ ॥

pur kar kaaeaa kaparr pahiraa dhovaa sadaa kaar |

I may totally cover my body with clothes, and wash them continually;

ਬਗਾ ਰਤਾ ਪੀਅਲਾ ਕਾਲਾ ਬੇਦਾ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥

bagaa rataa peealaa kaalaa bedaa karee pukaar |

I may shout out loud, the white, red, yellow and black Vedas;

ਹੋਇ ਕੁਚੀਲੁ ਰਹਾ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਵਿਕਾਰ ॥

hoe kucheel rahaa mal dhaaree duramat mat vikaar |

I may even live in dirt and filth. And yet, all this is just a product of evil-mindedness, and intellectual corruption.

ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

naa hau naa mai naa hau hovaa naanak sabad veechaar |1|

I was not, I am not, and I will never be anything at all! O Nanak, I dwell only on the Word of the Shabad. ||1||