ਪਉੜੀ ੧੪

paurree 14

ਸਭ ਸਰੀਰ ਅਕਾਰਥੇ ਅਤਿ ਅਪਵਿਤ੍ਰੁ ਸੁ ਮਾਣਸ ਦੇਹੀ ।

sabh sareer akaarathe at apavitru su maanas dehee |

All the bodies are useful but the human body is the most useless and defiled one.

ਬਹੁ ਬਿੰਜਨ ਮਿਸਟਾਨ ਪਾਨ ਹੁਇ ਮਲ ਮੂਤ੍ਰ ਕੁਸੂਤ੍ਰ ਇਵੇਹੀ ।

bahu binjan misattaan paan hue mal mootr kusootr ivehee |

In its company many a delicious food, sweet etc change into urine and faeces.

ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਵਿਗੜਦੇ ਪਾਨ ਕਪੂਰ ਕੁਸੰਗ ਸਨੇਹੀ ।

paatt pattanbar vigarrade paan kapoor kusang sanehee |

In its evil company silken robes, betel, comphor etc. also get spoiled.

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਅਰਗਜਾ ਹੁਇ ਦੁਰਗੰਧ ਸੁਗੰਧ ਹੁਰੇਹੀ ।

choaa chandan aragajaa hue duragandh sugandh hurehee |

Sandal scent, and joss sticks etc also get converted into fowl smell.

ਰਾਜੇ ਰਾਜ ਕਮਾਂਵਦੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਖਹਿ ਮੁਏ ਸਭੇ ਹੀ ।

raaje raaj kamaanvade paatisaah kheh mue sabhe hee |

Kings rule gheir kingdoms and die of their fights with one another.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਗੁਰੁ ਸਰਣਿ ਵਿਣੁ ਨਿਹਫਲੁ ਮਾਣਸ ਦੇਹ ਇਵੇਹੀ ।

saadhasangat gur saran vin nihafal maanas deh ivehee |

Withoug going to the holy congregation and to the shelter of Guru, this human body is also fruitless.

ਚਰਨ ਸਰਣਿ ਮਸਕੀਨੀ ਜੇਹੀ ।੧੪।

charan saran masakeenee jehee |14|

Only that body is meaningful which has come to the Guru's fold in humility