ਮਹਲਾ ੫ ॥

mahalaa 5 |

Fifth Mehl:

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕਉ ਕਹਤੇ ਦੇਵ ॥

jo paathar kau kahate dev |

Those who call a stone their god

ਤਾ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ॥

taa kee birathaa hovai sev |

their service is useless.

ਜੋ ਪਾਥਰ ਕੀ ਪਾਂਈ ਪਾਇ ॥

jo paathar kee paanee paae |

Those who fall at the feet of a stone god

ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਅਜਾਂਈ ਜਾਇ ॥੧॥

tis kee ghaal ajaanee jaae |1|

- their work is wasted in vain. ||1||

ਠਾਕੁਰੁ ਹਮਰਾ ਸਦ ਬੋਲੰਤਾ ॥

tthaakur hamaraa sad bolantaa |

My Lord and Master speaks forever.

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sarab jeea kau prabh daan detaa |1| rahaau |

God gives His gifts to all living beings. ||1||Pause||

ਅੰਤਰਿ ਦੇਉ ਨ ਜਾਨੈ ਅੰਧੁ ॥

antar deo na jaanai andh |

The Divine Lord is within the self, but the spiritually blind one does not know this.

ਭ੍ਰਮ ਕਾ ਮੋਹਿਆ ਪਾਵੈ ਫੰਧੁ ॥

bhram kaa mohiaa paavai fandh |

Deluded by doubt, he is caught in the noose.

ਨ ਪਾਥਰੁ ਬੋਲੈ ਨਾ ਕਿਛੁ ਦੇਇ ॥

n paathar bolai naa kichh dee |

The stone does not speak; it does not give anything to anyone.

ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਨਿਹਫਲ ਹੈ ਸੇਵ ॥੨॥

fokatt karam nihafal hai sev |2|

Such religious rituals are useless; such service is fruitless. ||2||

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਚੰਦਨੁ ਚੜਾਵੈ ॥

je miratak kau chandan charraavai |

If a corpse is anointed with sandalwood oil,

ਉਸ ਤੇ ਕਹਹੁ ਕਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥

aus te kahahu kavan fal paavai |

what good does it do?

ਜੇ ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਰੁਲਾਈ ॥

je miratak kau bisattaa maeh rulaaee |

If a corpse is rolled in manure,

ਤਾਂ ਮਿਰਤਕ ਕਾ ਕਿਆ ਘਟਿ ਜਾਈ ॥੩॥

taan miratak kaa kiaa ghatt jaaee |3|

what does it lose from this? ||3||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਹਉ ਕਹਉ ਪੁਕਾਰਿ ॥

kehat kabeer hau khau pukaar |

Says Kabeer, I proclaim this out loud

ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਸਾਕਤ ਗਾਵਾਰ ॥

samajh dekh saakat gaavaar |

behold, and understand, you ignorant, faithless cynic.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਘਰ ਗਾਲੇ ॥

doojai bhaae bahut ghar gaale |

The love of duality has ruined countless homes.

ਰਾਮ ਭਗਤ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲੇ ॥੪॥੪॥੧੨॥

raam bhagat hai sadaa sukhaale |4|4|12|

The Lord's devotees are forever in bliss. ||4||4||12||