ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਰਾਜਾ ਰਨਥੰਭੌਰ ਕੋ ਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰਬਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥

raajaa ranathanbhauar ko jaa ko prabal prataap |

Raja Ranthambhaur was very auspicious ruler.

ਰਾਵ ਰੰਕ ਜਾ ਕੋ ਸਦਾ ਨਿਸ ਦਿਨ ਜਾਪਹਿ ਜਾਪ ॥੧॥

raav rank jaa ko sadaa nis din jaapeh jaap |1|

All, the rich and the poor, revered him.(1)

ਰੰਗ ਰਾਇ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਅਤਿ ਜੋਬਨ ਤਿਹ ਅੰਗ ॥

rang raae taa kee triyaa at joban tih ang |

Rang Raae was his wife, who was at the prime of her youth.

ਰਾਜਾ ਕੌ ਪ︀ਯਾਰੀ ਰਹੈ ਜਿਹ ਲਖਿ ਲਜੈ ਅਨੰਗ ॥੨॥

raajaa kau payaaree rahai jih lakh lajai anang |2|

Raja loved her exceptionally as, even, the Cupid was ashamed of facing her.(2)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਤਿਹ ਰਾਵ ਨੈ ਸੁਭ ਉਪਬਨ ਮੈ ਜਾਇ ॥

ek divas tih raav nai subh upaban mai jaae |

One day Raja went to the jungle,

ਰੰਗ ਰਾਇ ਸੁਤ ਮਾਨਿ ਕੈ ਲੀਨੀ ਕੰਠ ਲਗਾਇ ॥੩॥

rang raae sut maan kai leenee kantth lagaae |3|

And embraced Rang Raae and hugged her lovingly.(3)

ਰੰਗ ਰਾਇ ਸੌ ਰਾਇ ਤਬ ਐਸੇ ਕਹੀ ਬਨਾਇ ॥

rang raae sau raae tab aise kahee banaae |

Raja said to Rang Raae like this,

ਜ︀ਯੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦ੍ਵੈ ਮੈ ਗਹੀ ਤੋਹਿ ਨ ਨਰ ਗਹਿ ਜਾਇ ॥੪॥

jayo isatree dvai mai gahee tohi na nar geh jaae |4|

‘The way I have subdued two women, you could not overpower two men.(4)