ਪਉੜੀ ੧੨
paurree 12
ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਣ ਨਾਮਦੇਵ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੁ ਆਵੈ ।
darasan dekhan naamadev bhalake utth trilochan aavai |
Trilochan awoke early daily just to have sight of Namdev,
ਭਗਤਿ ਕਰਨਿ ਮਿਲਿ ਦੁਇ ਜਣੇ ਨਾਮਦੇਉ ਹਰਿ ਚਲਿਤੁ ਸੁਣਾਵੈ ।
bhagat karan mil due jane naamadeo har chalit sunaavai |
Together they would concentrate on the Lord and Namdev would tell him the grand stories of God.
ਮੇਰੀ ਭੀ ਕਰਿ ਬੇਨਤੀ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਾਂ ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ।
meree bhee kar benatee darasan dekhaan je tis bhaavai |
(Trilochan asked Namdev) “kindly pray for me so that if the Lord accepts, I may also have a glimpse of His blessed vision.”
ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਨੋ ਪੁਛਿਓਸੁ ਦਰਸਨੁ ਕਿਵੈ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੁ ਪਾਵੈ ।
tthaakur jee no puchhios darasan kivai trilochan paavai |
Namdev asked Thakur, the Lord, as to how Trilochan could have sight of the Lord ?
ਹਸਿ ਕੈ ਠਾਕੁਰ ਬੋਲਿਆ ਨਾਮਦੇਉ ਨੋ ਕਹਿ ਸਮਝਾਵੈ ।
has kai tthaakur boliaa naamadeo no keh samajhaavai |
The Lord God smiled and explained to Naamdev;
ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਭੇਟੁ ਸੋ ਤੁਸਿ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮੈ ਮੁਹਿ ਲਾਵੈ ।
hath na aavai bhett so tus trilochan mai muhi laavai |
“No offerings are needed by me. Out of my delight only, I would make Trilochan to have sight of me.
ਹਉ ਅਧੀਨੁ ਹਾਂ ਭਗਤ ਦੇ ਪਹੁੰਚਿ ਨ ਹੰਘਾਂ ਭਗਤੀ ਦਾਵੈ ।
hau adheen haan bhagat de pahunch na hanghaan bhagatee daavai |
I am under the total control of the devotees and their loving claims I can never reject; rather I myself also cannot understand them.
ਹੋਇ ਵਿਚੋਲਾ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ।੧੨।
hoe vicholaa aan milaavai |12|
Their loving devotion, in fact, becomes mediator and makes them meet me.”