ਪਉੜੀ ਮਃ ੫ ॥

paurree mahalaa 5 |

Pauree, Fifth Mehl:

ਨਾਨਕ ਵੀਚਾਰਹਿ ਸੰਤ ਮੁਨਿ ਜਨਾਂ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਕਹੰਦੇ ॥

naanak veechaareh sant mun janaan chaar ved kahande |

O Nanak, the Saints and the silent sages think, and the four Vedas proclaim,

ਭਗਤ ਮੁਖੈ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਸੇ ਵਚਨ ਹੋਵੰਦੇ ॥

bhagat mukhai te bolade se vachan hovande |

that whatever the Lord's devotees speak comes to pass.

ਪਰਗਟ ਪਾਹਾਰੈ ਜਾਪਦੇ ਸਭਿ ਲੋਕ ਸੁਣੰਦੇ ॥

paragatt paahaarai jaapade sabh lok sunande |

He is revealed in His cosmic workshop; all people hear of it.

ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਨਿ ਮੁਗਧ ਨਰ ਸੰਤ ਨਾਲਿ ਖਹੰਦੇ ॥

sukh na paaein mugadh nar sant naal khahande |

The foolish people, who fight with the Saints, find no peace.

ਓਇ ਲੋਚਨਿ ਓਨਾ ਗੁਣਾ ਨੋ ਓਇ ਅਹੰਕਾਰਿ ਸੜੰਦੇ ॥

oe lochan onaa gunaa no oe ahankaar sarrande |

The Saints seek to bless them with virtue, but they are burning with egotism.

ਓਇ ਵੇਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਂ ਭਾਗ ਧੁਰਿ ਮੰਦੇ ॥

oe vechaare kiaa kareh jaan bhaag dhur mande |

What can those wretched ones do? Their evil destiny was pre-ordained.

ਜੋ ਮਾਰੇ ਤਿਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸੇ ਕਿਸੈ ਨ ਸੰਦੇ ॥

jo maare tin paarabraham se kisai na sande |

Those who are struck down by the Supreme Lord God do not belong to anyone.

ਵੈਰੁ ਕਰਨਿ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲਿ ਧਰਮਿ ਨਿਆਇ ਪਚੰਦੇ ॥

vair karan niravair naal dharam niaae pachande |

Those who hate the One who has no hatred, are destroyed by righteous justice.

ਜੋ ਜੋ ਸੰਤਿ ਸਰਾਪਿਆ ਸੇ ਫਿਰਹਿ ਭਵੰਦੇ ॥

jo jo sant saraapiaa se fireh bhavande |

Those who are cursed by the Saints wander around lost.

ਪੇਡੁ ਮੁੰਢਾਹੂ ਕਟਿਆ ਤਿਸੁ ਡਾਲ ਸੁਕੰਦੇ ॥੩੧॥

pedd mundtaahoo kattiaa tis ddaal sukande |31|

When the tree is cut off at its roots, the branches wither and die. ||31||