ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਦੁਹਿਤਾ ਏਕ ਵਜੀਰ ਕੀ ਰੂਪ ਸਹਰ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥

duhitaa ek vajeer kee roop sehar ke maeh |

In the city of Roop, a minister had a daughter.

ਤਾ ਕੇ ਸਮ ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਮੈ ਰੂਪਵਤੀ ਕਊ ਨਾਹਿ ॥੧॥

taa ke sam tihoon lok mai roopavatee kaoo naeh |1|

There was none as pretty as she in all the three worlds.(1)

ਅਗਨਤ ਧਨੁ ਬਿਧਿ ਘਰ ਦਯੋ ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਕੌ ਪਾਇ ॥

aganat dhan bidh ghar dayo amit roop kau paae |

Along with the beauty, God has endowed her with lot of wealth.

ਲੋਕ ਚੌਦਹੂੰ ਮੈ ਸਦਾ ਰੋਸਨ ਰੋਸਨ ਰਾਇ ॥੨॥

lok chauadahoon mai sadaa rosan rosan raae |2|

His influence had spread aver all the fourteen continents.(2)

ਸਾਮ ਦੇਸ ਕੇ ਸਾਹ ਕੋ ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਸਪੂਤ ॥

saam des ke saah ko sundar ek sapoot |

The Shah of the country of Siam had a san,

ਸੂਰਤਿ ਸੀਰਤਿ ਮੈ ਜਨੁਕ ਆਪੁ ਬਨ︀ਯੋ ਪੁਰਹੂਤ ॥੩॥

soorat seerat mai januk aap banayo purahoot |3|

Who was epitome of god Indra in his splendour.(3)

ਸੁਮਤਿ ਸੈਨ ਸੂਰਾ ਬਡੋ ਖੇਲਣ ਚਰਿਯੋ ਸਿਕਾਰ ॥

sumat sain sooraa baddo khelan chariyo sikaar |

His name was Sumat Sen and he rushed an a hunting spree,

ਸ੍ਵਾਨ ਸਿਚਾਨੇ ਸੰਗ ਲੈ ਆਯੋ ਬਨੈ ਮੰਝਾਰ ॥੪॥

svaan sichaane sang lai aayo banai manjhaar |4|

Along with his hawks and dogs.(4)

ਸੁਮਤਿ ਸੈਨ ਸਭ ਸਭਾ ਮੈ ਐਸੇ ਉਚਰੇ ਬੈਨ ॥

sumat sain sabh sabhaa mai aise uchare bain |

Sumat Sen had declared in the assembly,

ਜਿਹ ਆਗੇ ਆਵੈ ਹਨੈ ਔ ਕੋਊ ਮ੍ਰਿਗਹਿ ਹਨੈ ਨ ॥੫॥

jih aage aavai hanai aau koaoo mrigeh hanai na |5|

‘Whosoever confront the deer, must hunt.(5)