ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਬਹੁਰਿ ਮੰਤ੍ਰਿ ਬਰ ਰਾਇ ਸੌ ਭੇਦ ਕਹਿਯੋ ਸਮਝਾਇ ॥

bahur mantr bar raae sau bhed kahiyo samajhaae |

ਸਭਾ ਬਿਖੈ ਭਾਖਤ ਭਯੋ ਦਸਮੀ ਕਥਾ ਸੁਨਾਇ ॥੧॥

sabhaa bikhai bhaakhat bhayo dasamee kathaa sunaae |1|

Then the Minister inculcated and narrated this tenth Chritar.(1)

ਬਨਿਯਾ ਏਕ ਪਿਸੌਰ ਮੈ ਤਾਹਿ ਕੁਕ੍ਰਿਆ ਨਾਰਿ ॥

baniyaa ek pisauar mai taeh kukriaa naar |

A shopkeeper used to live in the city of Peshawar, whose wife was overrun by bad characters.

ਤਾਹਿ ਮਾਰਿ ਤਾ ਸੌ ਜਰੀ ਸੋ ਮੈ ਕਹੋ ਸੁਧਾਰਿ ॥੨॥

taeh maar taa sau jaree so mai kaho sudhaar |2|

She had killed the shopkeeper and immolated herself with his dead body. Now I am going to recite their tale:(2)

ਬਨਿਕ ਬਨਿਜ ਕੇ ਹਿਤ ਗਯੋ ਤਾ ਤੇ ਰਹਿਯੋ ਨ ਜਾਇ ॥

banik banij ke hit gayo taa te rahiyo na jaae |

The shopkeeper went away on a business trip.

ਏਕ ਪੁਰਖ ਰਾਖਤ ਭਈ ਅਪੁਨੇ ਧਾਮ ਬੁਲਾਇ ॥੩॥

ek purakh raakhat bhee apune dhaam bulaae |3|

In his absence she could not control her passion and invited a person to live with her in the house.(3)

ਰੈਨਿ ਦਿਵਸ ਤਾ ਸੌ ਰਮੈ ਜਬ ਸੁਤ ਭੂਖੋ ਹੋਇ ॥

rain divas taa sau ramai jab sut bhookho hoe |

Whenever hungry, her baby cried for milk, but, day in or day out,

ਪ੍ਰੀਤ ਮਾਤ ਲਖਿ ਦੁਗਧ ਹਿਤ ਦੇਤ ਉਚ ਸੁਰ ਰੋਇ ॥੪॥

preet maat lakh dugadh hit det uch sur roe |4|

She kept herself busy in love-makmg.( 4)