ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

dhanaasaree mahalaa 3 |

Dhanaasaree, Third Mehl:

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥

har naam dhan niramal at apaaraa |

The wealth of the Lord's Name is immaculate, and absolutely infinite.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

gur kai sabad bhare bhanddaaraa |

The Word of the Guru's Shabad is over-flowing with treasure.

ਨਾਮ ਧਨ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਸਭ ਬਿਖੁ ਜਾਣੁ ॥

naam dhan bin hor sabh bikh jaan |

Know that, except for the wealth of the Name, all other wealth is poison.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਲੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥

maaeaa mohi jalai abhimaan |1|

The egotistical people are burning in their attachment to Maya. ||1||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਕੋਇ ॥

guramukh har ras chaakhai koe |

How rare is that Gurmukh who tastes the sublime essence of the Lord.

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

tis sadaa anand hovai din raatee poorai bhaag paraapat hoe | rahaau |

He is always in bliss, day and night; through perfect good destiny, he obtains the Name. ||Pause||

ਸਬਦੁ ਦੀਪਕੁ ਵਰਤੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥

sabad deepak varatai tihu loe |

The Word of the Shabad is a lamp, illuminating the three worlds.

ਜੋ ਚਾਖੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

jo chaakhai so niramal hoe |

One who tastes it, becomes immaculate.

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮਿ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਧੋਇ ॥

niramal naam haumai mal dhoe |

The immaculate Naam, the Name of the Lord, washes off the filth of ego.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥

saachee bhagat sadaa sukh hoe |2|

True devotional worship brings lasting peace. ||2||

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਲੋਗੁ ॥

jin har ras chaakhiaa so har jan log |

One who tastes the sublime essence of the Lord is the Lord's humble servant.

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਹਰਖੁ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਸੋਗੁ ॥

tis sadaa harakh naahee kade sog |

He is forever happy; he is never sad.

ਆਪਿ ਮੁਕਤੁ ਅਵਰਾ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਵੈ ॥

aap mukat avaraa mukat karaavai |

He himself is liberated, and he liberates others as well.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਹਰਿ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥

har naam japai har te sukh paavai |3|

He chants the Lord's Name, and through the Lord, he finds peace. ||3||

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭ ਮੁਈ ਬਿਲਲਾਇ ॥

bin satigur sabh muee bilalaae |

Without the True Guru, everyone dies, crying out in pain.

ਅਨਦਿਨੁ ਦਾਝਹਿ ਸਾਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥

anadin daajheh saat na paae |

Night and day, they burn, and find no peace.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸਭੁ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ॥

satigur milai sabh trisan bujhaae |

But meeting the True Guru, all thirst is quenched.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥

naanak naam saant sukh paae |4|2|

O Nanak, through the Naam, one finds peace and tranquility. ||4||2||