ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gaurree kabeer jee |

Gauree, Kabeer Jee:

ਦੇਇ ਮੁਹਾਰ ਲਗਾਮੁ ਪਹਿਰਾਵਉ ॥

dee muhaar lagaam pahiraavau |

I have grasped the reins and attached the bridle;

ਸਗਲ ਤ ਜੀਨੁ ਗਗਨ ਦਉਰਾਵਉ ॥੧॥

sagal ta jeen gagan dauraavau |1|

abandoning everything, I now ride through the skies. ||1||

ਅਪਨੈ ਬੀਚਾਰਿ ਅਸਵਾਰੀ ਕੀਜੈ ॥

apanai beechaar asavaaree keejai |

I made self-reflection my mount,

ਸਹਜ ਕੈ ਪਾਵੜੈ ਪਗੁ ਧਰਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sehaj kai paavarrai pag dhar leejai |1| rahaau |

and in the stirrups of intuitive poise, I placed my feet. ||1||Pause||

ਚਲੁ ਰੇ ਬੈਕੁੰਠ ਤੁਝਹਿ ਲੇ ਤਾਰਉ ॥

chal re baikuntth tujheh le taarau |

Come, and let me ride you to heaven.

ਹਿਚਹਿ ਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਚਾਬੁਕ ਮਾਰਉ ॥੨॥

hicheh ta prem kai chaabuk maarau |2|

If you hold back, then I shall strike you with the whip of spiritual love. ||2||

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਭਲੇ ਅਸਵਾਰਾ ॥

kehat kabeer bhale asavaaraa |

Says Kabeer, those who remain detached from the

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਤੇ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰਾ ॥੩॥੩੧॥

bed kateb te raheh niraaraa |3|31|

Vedas, the Koran and the Bible are the best riders. ||3||31||