ਪਉੜੀ ੧੭

paurree 17

ਵਣ ਵਣ ਵਿਚਿ ਵਣਾਸਪਤਿ ਰਹੈ ਉਜਾੜਿ ਅੰਦਰਿ ਅਵਸਾਰੀ ।

van van vich vanaasapat rahai ujaarr andar avasaaree |

The vegetation in the desolate places in the forest remains unknown.

ਚੁਣਿ ਚੁਣਿ ਆਂਜਨਿ ਬੂਟੀਆ ਪਤਿਸਾਹੀ ਬਾਗੁ ਲਾਇ ਸਵਾਰੀ ।

chun chun aanjan bootteea patisaahee baag laae savaaree |

The gardeners choose and pick up some plants and plant them in the garden of the kings.

ਸਿੰਜਿ ਸਿੰਜਿ ਬਿਰਖ ਵਡੀਰੀਅਨਿ ਸਾਰਿ ਸਮ੍ਹਾਲਿ ਕਰਨ ਵੀਚਾਰੀ ।

sinj sinj birakh vaddeereean saar samhaal karan veechaaree |

They are grown by irrigation, and the thoughtful persons take care of them.

ਹੋਨਿ ਸਫਲ ਰੁਤਿ ਆਈਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਭਾਰੀ ।

hon safal rut aaeeai amrit fal amrit ras bhaaree |

In the season they fructify and offer juicy fruits.

ਬਿਰਖਹੁ ਸਾਉ ਨ ਆਵਈ ਫਲ ਵਿਚਿ ਸਾਉ ਸੁਗੰਧਿ ਸੰਜਾਰੀ ।

birakhahu saau na aavee fal vich saau sugandh sanjaaree |

There is no taste in the tree but in fruit resides taste as well as flavour.

ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਜਗਤ੍ਰ ਵਿਚਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ।

pooran braham jagatr vich guramukh saadhasangat nirankaaree |

In the world, the perfect Brahm resides in holy congregation of the gurmukhs.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲੁ ਅਪਰ ਅਪਾਰੀ ।੧੭।

guramukh sukh fal apar apaaree |17|

In fact, the gurmukhs themselves are the infinite pleasure-giving fruit in the world.