ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਲਖ ਮਣ ਸੁਇਨਾ ਲਖ ਮਣ ਰੁਪਾ ਲਖ ਸਾਹਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹ ॥

lakh man sueinaa lakh man rupaa lakh saahaa sir saah |

Thousands of pounds of gold, and thousands of pounds of silver; the king over the heads of thousands of kings.

ਲਖ ਲਸਕਰ ਲਖ ਵਾਜੇ ਨੇਜੇ ਲਖੀ ਘੋੜੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥

lakh lasakar lakh vaaje neje lakhee ghorree paatisaah |

Thousands of armies, thousands of marching bands and spearmen; the emperor of thousands of horsemen.

ਜਿਥੈ ਸਾਇਰੁ ਲੰਘਣਾ ਅਗਨਿ ਪਾਣੀ ਅਸਗਾਹ ॥

jithai saaeir langhanaa agan paanee asagaah |

The unfathomable ocean of fire and water must be crossed.

ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਧਾਹੀ ਪਵੈ ਕਹਾਹ ॥

kandhee dis na aavee dhaahee pavai kahaah |

The other shore cannot be seen; only the roar of pitiful cries can be heard.

ਨਾਨਕ ਓਥੈ ਜਾਣੀਅਹਿ ਸਾਹ ਕੇਈ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੪॥

naanak othai jaaneeeh saah keee paatisaah |4|

O Nanak, there, it shall be known, whether anyone is a king or an emperor. ||4||