ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥

devagandhaaree |

Dayv-Gandhaaree:

ਮਾਈ ਹੋਨਹਾਰ ਸੋ ਹੋਈਐ ॥

maaee honahaar so hoeeai |

O mother, whatever is to be, shall be.

ਰਾਚਿ ਰਹਿਓ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਕਹਾ ਲਾਭੁ ਕਹਾ ਖੋਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

raach rahio rachanaa prabh apanee kahaa laabh kahaa khoeeai |1| rahaau |

God pervades His pervading creation; one gains, while another loses. ||1||Pause||

ਕਹ ਫੂਲਹਿ ਆਨੰਦ ਬਿਖੈ ਸੋਗ ਕਬ ਹਸਨੋ ਕਬ ਰੋਈਐ ॥

keh fooleh aanand bikhai sog kab hasano kab roeeai |

Sometimes he blossoms in bliss, while at other times, he suffers in mourning. Sometimes he laughs, and sometimes he weeps.

ਕਬਹੂ ਮੈਲੁ ਭਰੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਕਬ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਧੋਈਐ ॥੧॥

kabahoo mail bhare abhimaanee kab saadhoo sang dhoeeai |1|

Sometimes he is filled with the filth of ego, while at other times, he washes it off in the Saadh Sangat, the Company of the Holy. ||1||

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਦੂਸਰ ਨਾਹੀ ਅਲੋਈਐ ॥

koe na mettai prabh kaa keea doosar naahee aloeeai |

No one can erase the actions of God; I cannot see any other like Him.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ॥੨॥੨॥

kahu naanak tis gur balihaaree jih prasaad sukh soeeai |2|2|

Says Nanak, I am a sacrifice to the Guru; by His Grace, I sleep in peace. ||2||2||