ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸੁਨਤ ਰਾਵ ਕੋ ਦੂਤ ਬਚ ਤਹਾ ਪਹੂਚ︀ਯੋ ਜਾਇ ॥
sunat raav ko doot bach tahaa pahoochayo jaae |
On Raja’s order his emissary approached the place,
ਸਕਲ ਸਤੀ ਕੋ ਭੇਦ ਲੈ ਨ੍ਰਿਪ ਪਤਿ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥੧੭॥
sakal satee ko bhed lai nrip pat kahiyo sunaae |17|
And brought the news of the secret desire of the Sati.(17)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਯੌ ਸੁਨ ਬਚਨ ਰੀਝਿ ਨ੍ਰਿਪ ਰਹਿਯੋ ॥
yau sun bachan reejh nrip rahiyo |
ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਮੁਖ ਤੇ ਤਿਹ ਕਹਿਯੋ ॥
dhan dhan mukh te tih kahiyo |
Hearing this Raja was delighted and praised her vehemently,
ਹਮ ਯਾ ਸੋ ਕਛੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਗੀ ॥
ham yaa so kachh preet na jaagee |
ਮੇਰੇ ਹੇਤ ਦੇਨ ਜਿਯ ਲਾਗੀ ॥੧੮॥
mere het den jiy laagee |18|
‘I did not love her at all but she was going to sacrifice herself for me.(18)
ਧ੍ਰਿਗ ਮੋ ਕੋ ਮੈ ਭੇਦ ਨ ਚੀਨੋ ॥
dhrig mo ko mai bhed na cheeno |
ਅਬ ਲੌ ਬ︀ਯਾਹ ਨ ਯਾ ਸੋ ਕੀਨੋ ॥
ab lau bayaah na yaa so keeno |
‘I should be ashamed of myselfthat I did not acquiesce the secret.
ਜਿਨ ਨਾਰਿਨ ਸੌ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥
jin naarin sau preet lagaaee |
ਸੋ ਇਹ ਸਮੈ ਕਾਮ ਨਹਿ ਆਈ ॥੧੯॥
so ih samai kaam neh aaee |19|
‘Not even from the women I loved, came to wish me success.(19)
ਤਾ ਤੇ ਮੈ ਇਹ ਅਬੈ ਬਿਯਾਹੂੰ ॥
taa te mai ih abai biyaahoon |
ਤਨ ਲਗਿ ਯਾ ਸੋ ਨੇਹ ਨਿਬਾਹੂੰ ॥
tan lag yaa so neh nibaahoon |
‘Now, I will marry her immediately and spend whole life wit her.
ਬਰਤਿ ਅਗਨਿ ਤੇ ਤਾਹਿ ਉਬਾਰੋ ॥
barat agan te taeh ubaaro |
ਮੋ ਸੋ ਜਰੀ ਨ ਤਨ ਕੋ ਜਾਰੋ ॥੨੦॥
mo so jaree na tan ko jaaro |20|
‘I will save her from immolating in the fire, rather she is already burnt in fire of love for me.’(20)
ਚਿਤਾ ਅਗਨਿ ਜੋ ਸਤੀ ਜਗਾਈ ॥
chitaa agan jo satee jagaaee |
ਬਿਰਹਾਨਲ ਸੋਈ ਠਹਿਰਾਈ ॥
birahaanal soee tthahiraaee |
The pyre the Sati had built, he thought it to be the pyre of separation.
ਤਾ ਕੇ ਤੀਰ ਭਾਵਰੈ ਦੀਨੀ ॥
taa ke teer bhaavarai deenee |
ਰਾਕ ਹੁਤੀ ਰਾਨੀ ਬਿਧਿ ਕੀਨੀ ॥੨੧॥
raak hutee raanee bidh keenee |21|
He circumambulated three times through all the four corners and honoured her as his Rani.(21)
ਏਹੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕੋ ਪਾਯੋ ॥
ehee charitr nripat ko paayo |
ਸਭ ਰਾਨਿਨ ਚਿਤ ਤੇ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥
sabh raanin chit te bisaraayo |
After observing this incident, he relinquished all the other Ranis. And
ਅਪਨੀ ਆਗ︀ਯਾ ਕੇ ਬਸਿ ਕੀਨੋ ॥
apanee aagayaa ke bas keeno |
ਜਾਨੁਕ ਦਾਸ ਮੋਲ ਕੋ ਲੀਨੋ ॥੨੨॥
jaanuk daas mol ko leeno |22|
new Rani took control over Raja as if she had bought him.(22)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਤਾ ਦਿਨ ਤੈ ਤਾ ਸੋ ਘਨੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਢੀ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥
taa din tai taa so ghanee preet badtee sukh paae |
From that day on, Raja’s love was enhanced towards her.
ਸਭ ਰਨਿਯਨ ਕੋ ਰਾਵ ਕੇ ਚਿਤ ਤੇ ਦਿਯੋ ਭੁਲਾਇ ॥੨੩॥
sabh raniyan ko raav ke chit te diyo bhulaae |23|
Raja eradicated from his heart the love for all other Ranis.(23)(1)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਦਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੦॥੨੧੦੬॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade ik sau das charitr samaapatam sat subham sat |110|2106|afajoon|
110th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (110)(2104)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਦੁਰਜਨ ਸਿੰਘ ਰਾਵ ਇਕ ਭਾਰੀ ॥
durajan singh raav ik bhaaree |
ਦਿਸਾ ਚਾਰਿ ਜਿਹ ਕਰਤ ਜੁਹਾਰੀ ॥
disaa chaar jih karat juhaaree |
Durjan Singh was a great king; he was revered in all four directions.
ਤਾ ਕੋ ਰੂਪ ਹੇਰਿ ਬਲਿ ਜਾਵਹਿ ॥
taa ko roop her bal jaaveh |
ਪ੍ਰਜਾ ਅਧਿਕ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥੧॥
prajaa adhik man mai sukh paaveh |1|
His handsomeness was admired by every body and his subject was very blissful.(1)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਤਾਹਿ ਦੇਸ ਆਵਤ ਜੁ ਜਨ ਤਾ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ॥
taeh des aavat ju jan taa ko roop nihaar |
Who-so-ever came to his country, watched his magnanimity,
ਹ੍ਵੈ ਚੇਰੇ ਤਿਹ ਪੁਰ ਬਸੈ ਸਭ ਧਨ ਧਾਮ ਬਿਸਾਰਿ ॥੨॥
hvai chere tih pur basai sabh dhan dhaam bisaar |2|
He would forget all his own home and wealth, and remain as his (the raja’s) menial.(2)
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ॥
jis too aaveh chit tis no sadaa sukh |
One who is conscious of You finds everlasting peace.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਜਮ ਨਾਹਿ ਦੁਖ ॥
jis too aaveh chit tis jam naeh dukh |
One who is conscious of You does not suffer at the hands of the Messenger of Death.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਕਿ ਕਾੜਿਆ ॥
jis too aaveh chit tis ki kaarriaa |
One who is conscious of You is not anxious.
ਜਿਸ ਦਾ ਕਰਤਾ ਮਿਤ੍ਰੁ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਆ ॥
jis daa karataa mitru sabh kaaj savaariaa |
One who has the Creator as his Friend - all his affairs are resolved.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਜਨੁ ॥
jis too aaveh chit so paravaan jan |
One who is conscious of You is renowned and respected.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਬਹੁਤਾ ਤਿਸੁ ਧਨੁ ॥
jis too aaveh chit bahutaa tis dhan |
One who is conscious of You becomes very wealthy.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਸੋ ਵਡ ਪਰਵਾਰਿਆ ॥
jis too aaveh chit so vadd paravaariaa |
One who is conscious of You has a great family.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤਿਨਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਿਆ ॥੬॥
jis too aaveh chit tin kul udhaariaa |6|
One who is conscious of You saves his ancestors. ||6||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
Salok, Fifth Mehl:
ਅੰਦਰਹੁ ਅੰਨਾ ਬਾਹਰਹੁ ਅੰਨਾ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਗਾਵੈ ॥
andarahu anaa baaharahu anaa koorree koorree gaavai |
Blind inwardly, and blind outwardly, he sings falsely, falsely.
ਦੇਹੀ ਧੋਵੈ ਚਕ੍ਰ ਬਣਾਏ ਮਾਇਆ ਨੋ ਬਹੁ ਧਾਵੈ ॥
dehee dhovai chakr banaae maaeaa no bahu dhaavai |
He washes his body, and draws ritual marks on it, and totally runs after wealth.
ਅੰਦਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥
andar mail na utarai haumai fir fir aavai jaavai |
But the filth of his egotism is not removed from within, and over and over again, he comes and goes in reincarnation.
ਨੀਂਦ ਵਿਆਪਿਆ ਕਾਮਿ ਸੰਤਾਪਿਆ ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਹਾਵੈ ॥
neend viaapiaa kaam santaapiaa mukhahu har har kahaavai |
Engulfed in sleep, and tormented by frustrated sexual desire, he chants the Lord's Name with his mouth.
ਬੈਸਨੋ ਨਾਮੁ ਕਰਮ ਹਉ ਜੁਗਤਾ ਤੁਹ ਕੁਟੇ ਕਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥
baisano naam karam hau jugataa tuh kutte kiaa fal paavai |
He is called a Vaishnav, but he is bound to deeds of egotism; by threshing only husks, what rewards can be obtained?
ਹੰਸਾ ਵਿਚਿ ਬੈਠਾ ਬਗੁ ਨ ਬਣਈ ਨਿਤ ਬੈਠਾ ਮਛੀ ਨੋ ਤਾਰ ਲਾਵੈ ॥
hansaa vich baitthaa bag na banee nit baitthaa machhee no taar laavai |
Sitting among the swans, the crane does not become one of them; sitting there, he keeps staring at the fish.
ਜਾ ਹੰਸ ਸਭਾ ਵੀਚਾਰੁ ਕਰਿ ਦੇਖਨਿ ਤਾ ਬਗਾ ਨਾਲਿ ਜੋੜੁ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ॥
jaa hans sabhaa veechaar kar dekhan taa bagaa naal jorr kade na aavai |
And when the gathering of swans looks and sees, they realize that they can never form an alliance with the crane.
ਹੰਸਾ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਚੁਗਣਾ ਬਗੁ ਡਡਾ ਭਾਲਣ ਜਾਵੈ ॥
hansaa heeraa motee chuganaa bag ddaddaa bhaalan jaavai |
The swans peck at the diamonds and pearls, while the crane chases after frogs.
ਉਡਰਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ਬਗੁਲਾ ਮਤੁ ਹੋਵੈ ਮੰਞੁ ਲਖਾਵੈ ॥
auddariaa vechaaraa bagulaa mat hovai many lakhaavai |
The poor crane flies away, so that his secret will not be exposed.
ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ਕਿਸੁ ਦੋਸੁ ਦਿਚੈ ਜਾ ਹਰਿ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥
jit ko laaeaa tith hee laagaa kis dos dichai jaa har evai bhaavai |
Whatever the Lord attaches one to, to that he is attached. Who is to blame, when the Lord wills it so?
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਰਤਨੀ ਭਰਪੂਰੇ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈ ॥
satigur saravar ratanee bharapoore jis praapat so paavai |
The True Guru is the lake, overflowing with pearls. One who meets the True Guru obtains them.
ਸਿਖ ਹੰਸ ਸਰਵਰਿ ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਹੁਕਮਾਵੈ ॥
sikh hans saravar ikatthe hoe satigur kai hukamaavai |
The Sikh-swans gather at the lake, according to the Will of the True Guru.
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਮਾਣਕ ਸਰਵਰਿ ਭਰਪੂਰੇ ਖਾਇ ਖਰਚਿ ਰਹੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
ratan padaarath maanak saravar bharapoore khaae kharach rahe tott na aavai |
The lake is filled with the wealth of these jewels and pearls; they are spent and consumed, but they never run out.
ਸਰਵਰ ਹੰਸੁ ਦੂਰਿ ਨ ਹੋਈ ਕਰਤੇ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥
saravar hans door na hoee karate evai bhaavai |
The swan never leaves the lake; such is the Pleasure of the Creator's Will.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੈ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਆਵੈ ॥
jan naanak jis dai masatak bhaag dhur likhiaa so sikh guroo peh aavai |
O servant Nanak, one who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead - that Sikh comes to the Guru.
ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ਸਭਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਛਡਾਵੈ ॥੧॥
aap tariaa kuttanb sabh taare sabhaa srisatt chhaddaavai |1|
He saves himself, and saves all his generations as well; he emancipates the whole world. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
Fifth Mehl:
ਪੰਡਿਤੁ ਆਖਾਏ ਬਹੁਤੀ ਰਾਹੀ ਕੋਰੜ ਮੋਠ ਜਿਨੇਹਾ ॥
panddit aakhaae bahutee raahee korarr motth jinehaa |
He is called a Pandit, a religious scholar, and yet he wanders along many pathways. He is as hard as uncooked beans.
ਅੰਦਰਿ ਮੋਹੁ ਨਿਤ ਭਰਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਤਿਸਟਸਿ ਨਾਹੀ ਦੇਹਾ ॥
andar mohu nit bharam viaapiaa tisattas naahee dehaa |
He is filled with attachment, and constantly engrossed in doubt; his body cannot hold still.
ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਕੂੜੀ ਜਾਵੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਨਿਤ ਜੋਹਾ ॥
koorree aavai koorree jaavai maaeaa kee nit johaa |
False is his coming, and false is his going; he is continually on the lookout for Maya.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਤਾ ਛੋਹੋ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਬਹੁਤਾ ਰੋਹਾ ॥
sach kahai taa chhoho aavai antar bahutaa rohaa |
If someone speaks the truth, then he is aggravated; he is totally filled with anger.
ਵਿਆਪਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਕੁਬੁਧਿ ਕੁਮੂੜਾ ਮਨਿ ਲਾਗਾ ਤਿਸੁ ਮੋਹਾ ॥
viaapiaa duramat kubudh kumoorraa man laagaa tis mohaa |
The evil fool is engrossed in evil-mindedness and false intellectualizations; his mind is attached to emotional attachment.
ਠਗੈ ਸੇਤੀ ਠਗੁ ਰਲਿ ਆਇਆ ਸਾਥੁ ਭਿ ਇਕੋ ਜੇਹਾ ॥
tthagai setee tthag ral aaeaa saath bhi iko jehaa |
The deceiver abides with the five deceivers; it is a gathering of like minds.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਾਫੁ ਨਦਰੀ ਵਿਚਦੋ ਕਢੈ ਤਾਂ ਉਘੜਿ ਆਇਆ ਲੋਹਾ ॥
satigur saraaf nadaree vichado kadtai taan ugharr aaeaa lohaa |
And when the Jeweller, the True Guru, appraises him, then he is exposed as mere iron.
ਬਹੁਤੇਰੀ ਥਾਈ ਰਲਾਇ ਰਲਾਇ ਦਿਤਾ ਉਘੜਿਆ ਪੜਦਾ ਅਗੈ ਆਇ ਖਲੋਹਾ ॥
bahuteree thaaee ralaae ralaae ditaa ugharriaa parradaa agai aae khalohaa |
Mixed and mingled with others, he was passed off as genuine in many places; but now, the veil has been lifted, and he stands naked before all.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜੇ ਸਰਣੀ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਮਨੂਰਹੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਹਾ ॥
satigur kee je saranee aavai fir manoorahu kanchan hohaa |
One who comes to the Sanctuary of the True Guru, shall be transformed from iron into gold.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਪੁਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰ ਸਮਾਨੇ ਅਉਗਣ ਕਟੇ ਕਰੇ ਸੁਧੁ ਦੇਹਾ ॥
satigur niravair putr satr samaane aaugan katte kare sudh dehaa |
The True Guru has no anger or vengeance; He looks upon son and enemy alike. Removing faults and mistakes, He purifies the human body.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਸਨੇਹਾ ॥
naanak jis dhur masatak hovai likhiaa tis satigur naal sanehaa |
O Nanak, one who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead, is in love with the True Guru.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸੇਹਾ ॥
amrit baanee satigur poore kee jis kirapaal hovai tis ridai vasehaa |
The Word of the Perfect True Guru's Bani is Ambrosial Nectar; it dwells in the heart of one who is blessed by the Guru's Mercy.
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਤਿਸ ਕਾ ਕਟੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਹਾ ॥੨॥
aavan jaanaa tis kaa katteeai sadaa sadaa sukh hohaa |2|
His coming and going in reincarnation is ended; forever and ever, he is at peace. ||2||