ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਅਮਿਤ ਦਰਬ ਤਾ ਕੇ ਸਦਨ ਚੋਰਨ ਸੁਨੀ ਸੁਧਾਰਿ ॥
amit darab taa ke sadan choran sunee sudhaar |
When thieves learned that she had lot of wealth at her house,
ਰੈਨਿ ਪਰੀ ਤਾ ਕੇ ਪਰੇ ਅਮਿਤ ਮਸਾਲੈ ਜਾਰਿ ॥੩॥
rain paree taa ke pare amit masaalai jaar |3|
They took torches and headed towards her house.(3)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਚੋਰ ਆਵਤ ਅਤਿ ਨਾਰਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥
chor aavat at naar nihaare |
ਐਸ ਭਾਤਿ ਸੋ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥
ais bhaat so bachan uchaare |
When she saw the thieves coming, she said,
ਸੁਨੁ ਤਸਕਰ ਮੈ ਨਾਰਿ ਤਿਹਾਰੀ ॥
sun tasakar mai naar tihaaree |
ਅਪਨੀ ਜਾਨ ਕਰਹੁ ਰਖਵਾਰੀ ॥੪॥
apanee jaan karahu rakhavaaree |4|
‘Listen, you, I am your woman, and considering as your own, protect me.(4)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਸਭ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਧਨੁ ਤੁਮ ਹਰਹੁ ਹਮਹੂੰ ਸੰਗ ਲੈ ਜਾਹੁ ॥
sabh grih ko dhan tum harahu hamahoon sang lai jaahu |
‘You can steel everything from the house and take me with you as weIl,
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਰੈਨਿ ਦਿਨ ਮੋ ਸੌ ਕੇਲ ਕਮਾਹੁ ॥੫॥
bhaat bhaat ke rain din mo sau kel kamaahu |5|
‘And, in numerous ways, enjoy with me.(5)
ਪ੍ਰਥਮ ਹਮਾਰੇ ਧਾਮ ਕੋ ਭੋਜਨ ਕਰਹੁ ਬਨਾਇ ॥
pratham hamaare dhaam ko bhojan karahu banaae |
‘First I will prepare meals for you in my house,
ਪਾਛੇ ਮੁਹਿ ਲੈ ਜਾਇਯਹੁ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ॥੬॥
paachhe muhi lai jaaeiyahu hridai harakh upajaae |6|
‘And then take me with you and savour me heart fully’.(6)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਚੋਰ ਕਹਿਯੋ ਤ੍ਰਿਯ ਭਲੀ ਉਚਾਰੀ ॥
chor kahiyo triy bhalee uchaaree |
ਅਬ ਨਾਰੀ ਤੈ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥
ab naaree tai bhee hamaaree |
The thieves thought that she was right, she was their own.
ਪ੍ਰਥਮ ਭਛ ਕੈ ਹਮਹਿ ਖਵਾਵਹੁ ॥
pratham bhachh kai hameh khavaavahu |
ਤਾ ਪਾਛੇ ਮੁਰਿ ਨਾਰਿ ਕਹਾਵਹੁ ॥੭॥
taa paachhe mur naar kahaavahu |7|
‘First we have meals and then let her become our woman.’(7)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਚੌਛਤਾ ਪਰ ਤਬ ਤਰੁਨਿ ਚੋਰਨ ਦਿਯੌ ਚਰਾਇ ॥
chauachhataa par tab tarun choran diyau charaae |
The woman sent the thieves to upstairs,
ਆਪਿ ਕਰਾਹੀ ਚਾਰਿ ਕੈ ਲੀਨੇ ਬਰੇ ਪਕਾਇ ॥੮॥
aap karaahee chaar kai leene bare pakaae |8|
And herself, putting the saucepan on fire, commenced cooking.(8)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਚੋਰ ਮਹਲ ਪਰ ਦਏ ਚੜਾਈ ॥
chor mehal par de charraaee |
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਤਾਲੇ ਉਠਿ ਆਈ ॥
aap maar taale utth aaee |
After sending them up in the pent-house, she came down and locked the door behind
ਬੈਠਿ ਤੇਲ ਕੋ ਭੋਜ ਪਕਾਯੋ ॥
baitth tel ko bhoj pakaayo |
After sending them up in the pent-house, she came down and locked the door behind
ਅਧਿਕ ਬਿਖੈ ਭੇ ਤਾਹਿ ਮਿਲਾਯੋ ॥੯॥
adhik bikhai bhe taeh milaayo |9|
She, then settled down to prepare the meal and put poison in that.(9)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਡਾਰਿ ਮਹੁਰਾ ਭੋਜ ਮੈ ਚੋਰਨ ਦਯੋ ਖਵਾਇ ॥
ddaar mahuraa bhoj mai choran dayo khavaae |
With poison in she presented meal to the thieves,
ਨਿਕਸਿ ਆਪਿ ਆਵਤ ਭਈ ਤਾਲੋ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਿ ਲਾਇ ॥੧੦॥
nikas aap aavat bhee taalo drirr kar laae |10|
And herself locked the door and came down.(10)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਹਸਿ ਹਸਿ ਬੈਨ ਚੋਰ ਸੋ ਕਹੈ ॥
has has bain chor so kahai |
ਤਾ ਕੋ ਹਾਥ ਹਾਥ ਸੋ ਗਹੈ ॥
taa ko haath haath so gahai |
(To leader of the thieves who was in the kitchen) She talked to him jovially by giving her hand in his.
ਬਾਤਨ ਸੋ ਤਾ ਕੋ ਬਿਰਮਾਵੈ ॥
baatan so taa ko biramaavai |
(To leader of the thieves who was in the kitchen) She talked to him jovially by giving her hand in his.
ਬੈਠੀ ਆਪਿ ਤੇਲ ਅਵਟਾਵੈ ॥੧੧॥
baitthee aap tel avattaavai |11|
She gave him pleasure through her talks while she put oil (on fire) to boil.(11)
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
Dohira
ਤੇਲ ਜਬੈ ਤਾਤੋ ਭਯੋ ਤਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਬਚਾਇ ॥
tel jabai taato bhayo taa kee drisatt bachaae |
When the oil was hot enough, with stealthy looks,
ਡਾਰਿ ਸੀਸ ਤਾ ਕੇ ਦਯੋ ਮਾਰਿਯੋ ਚੋਰ ਜਰਾਇ ॥੧੨॥
ddaar sees taa ke dayo maariyo chor jaraae |12|
She dumped it on his head and thus killed him.(12)
ਚੋਰ ਰਾਜ ਜਰਿ ਕੈ ਮਰਿਯੋ ਚੋਰ ਮਰਿਯੋ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥
chor raaj jar kai mariyo chor mariyo bikh khaae |
The leader of the thieves was killed with the boiling oil and others died of eating poison.
ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਕੁਟਵਾਰ ਕੇ ਸਭ ਹੀ ਦਏ ਬੰਧਾਇ ॥੧੩॥
praat bhe kuttavaar ke sabh hee de bandhaae |13|
In the morning she went and related the whole story to (he chief of the police.(l3)(1)
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਬਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੨॥੬੧੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitro mantree bhoop sanbaade bateesavo charitr samaapatam sat subham sat |32|618|afajoon|
Thirty-second Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (32)(618)
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
Chaupaee
ਉਤਰ ਦੇਸ ਰਾਵ ਇਕ ਕਹਿਯੈ ॥
autar des raav ik kahiyai |
ਅਧਿਕ ਰੂਪ ਜਾ ਕੋ ਜਗ ਲਹਿਯੈ ॥
adhik roop jaa ko jag lahiyai |
In. the North of the country, there lived a Raja who was very handsome.
ਛਤ੍ਰ ਕੇਤੁ ਰਾਜਾ ਕੋ ਨਾਮਾ ॥
chhatr ket raajaa ko naamaa |
ਨਿਰਖਿ ਥਕਿਤ ਰਹਈ ਜਿਹ ਬਾਮਾ ॥੧॥
nirakh thakit rahee jih baamaa |1|
His name was Chhattar Ket and, on seeing him, his wife always felt satiated.(1)
ਛਤ੍ਰ ਮੰਜਰੀ ਨਾਮ ਤਵਨ ਕੋ ॥
chhatr manjaree naam tavan ko |
His name was Chhattar Ket and, on seeing him, his wife always felt satiated.(1)
ਅਧਿਕ ਰੂਪ ਜਗ ਸੁਨਤ ਜਵਨ ਕੋ ॥
adhik roop jag sunat javan ko |
Her name was Chhattar Manjri; she was admired as the most beautiful.
ਭਵਨ ਚਤੁਰਦਸ ਮਾਝਿ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥
bhavan chaturadas maajh ujiyaaree |
ਰਾਜਾ ਛਤ੍ਰਕੇਤੁ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥੨॥
raajaa chhatraket kee naaree |2|
Raja Chhattar Ket’s wife was so well known that she was famous in all the ten regions.(2)
ਛਤ੍ਰ ਮੰਜਰੀ ਤਾ ਕੀ ਪ︀ਯਾਰੀ ॥
chhatr manjaree taa kee payaaree |
ਅੰਗ ਉਤੰਗ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤੇ ਭਾਰੀ ॥
ang utang nripat te bhaaree |
Chhattar Manjri was so loveable that her features were much more attractive than the Raja’s.
ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਆਗਮ ਕੋ ਕਰੈ ॥
bahut jatan aagam ko karai |
Chhattar Manjri was so loveable that her features were much more attractive than the Raja’s.
ਕੈਸੇ ਰਾਜ ਹਮਾਰੋ ਸਰੈ ॥੩॥
kaise raaj hamaaro sarai |3|
She always pondered over, how their rule could remain dynamic for ever,(3)
ਕੰਨ︀ਯਾ ਹ੍ਵੈ ਤਾ ਕੇ ਮਰਿ ਜਾਹੀ ॥
kanayaa hvai taa ke mar jaahee |
She always pondered over, how their rule could remain dynamic for ever,(3)
ਪੂਤ ਆਨਿ ਪ੍ਰਗਟੈ ਕੋਊ ਨਾਹੀ ॥
poot aan pragattai koaoo naahee |
Because her female issues would not survive, and had no luck of a son.
ਤ੍ਰਿਯ ਕੌ ਸੋਕ ਅਧਿਕ ਜਿਯ ਭਾਰੋ ॥
triy kau sok adhik jiy bhaaro |
ਚਰਿਤ ਏਕ ਤਿਯ ਚਿਤ ਬਿਚਾਰੋ ॥੪॥
charit ek tiy chit bichaaro |4|
Her mind was very much inflicted and she thought of performing some unique exploit.(4) .
ਸੁਤ ਬਿਨੁ ਤ੍ਰਿਯ ਚਿਤ ਚਿਤ ਬਿਚਾਰੀ ॥
sut bin triy chit chit bichaaree |
Her mind was very much inflicted and she thought of performing some unique exploit.(4) .
ਕ︀ਯੋ ਨ ਦੈਵ ਗਤਿ ਕਰੀ ਹਮਾਰੀ ॥
kayo na daiv gat karee hamaaree |
She contemplated in her mind, ‘Not even God would approve me without a son,
ਦਿਜ ਮੁਰਿ ਹਾਥ ਦਾਨ ਨਹਿ ਲੇਹੀ ॥
dij mur haath daan neh lehee |
She contemplated in her mind, ‘Not even God would approve me without a son,
ਗ੍ਰਿਹ ਕੇ ਲੋਗ ਉਰਾਭੇ ਦੇਹੀ ॥੫॥
grih ke log uraabhe dehee |5|
‘And Brahmins (priests) would not accept alms through my hands and populace would taunt me.(5)
ਤਾ ਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰ ਕਛੁ ਕਰਿਯੈ ॥
taa te duraachaar kachh kariyai |
‘And Brahmins (priests) would not accept alms through my hands and populace would taunt me.(5)
ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਵ ਕੋ ਬਦਨ ਉਚਰਿਯੈ ॥
putr raav ko badan uchariyai |
‘I should undertake some unworthy action and provide a son to the Raja.
ਏਕ ਪੁਤ੍ਰ ਲੀਜੈ ਉਪਜਾਈ ॥
ek putr leejai upajaaee |
ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਕਵਨ ਨਿਰਖਿ ਹੈ ਆਈ ॥੬॥
nrip ko kavan nirakh hai aaee |6|
‘I must manage to get a boy when the Raja comes to visit me,’(6)
ਸਵਤਿ ਏਕ ਤਿਹ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਬੁਲਾਈ ॥
savat ek tih nripat bulaaee |
ਇਹ ਬ︀ਯਾਹਹੁ ਇਹ ਜਗਤ ਉਡਾਈ ॥
eih bayaahahu ih jagat uddaaee |
The Raja, on the other hand, had retained a kept-woman, and spread the rum our of his second marriage.
ਯੌ ਸੁਨਿ ਨਾਰਿ ਅਧਿਕ ਅਕੁਲਾਈ ॥
yau sun naar adhik akulaaee |
The Raja, on the other hand, had retained a kept-woman, and spread the rum our of his second marriage.
ਸੇਵਕਾਨ ਸੌ ਦਰਬੁ ਲੁਟਾਈ ॥੭॥
sevakaan sau darab luttaaee |7|
The Rani was very much distressed and started to splurge the money out on her maids.(7)
ਬਿਲਾਵਲ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
bilaaval kee vaar mahalaa 4 |
Vaar Of Bilaaval, Fourth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |
Salok, Fourth Mehl:
ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਵਿਆ ਕਰਿ ਨਾਦੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਰਾਗੁ ॥
har utam har prabh gaaviaa kar naad bilaaval raag |
I sing of the sublime Lord, the Lord God, in the melody of Raag Bilaaval.
ਉਪਦੇਸੁ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਪੂਰਾ ਭਾਗੁ ॥
aupades guroo sun maniaa dhur masatak pooraa bhaag |
Hearing the Guru's Teachings, I obey them; this is the pre-ordained destiny written upon my forehead.
ਸਭ ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੁ ॥
sabh dinas rain gun ucharai har har har ur liv laag |
All day and night, I chant the Glorious Praises of the Lord, Har, Har, Har; within my heart, I am lovingly attuned to Him.
ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁ ਖਿੜਿਆ ਹਰਿਆ ਬਾਗੁ ॥
sabh tan man hariaa hoeaa man khirriaa hariaa baag |
My body and mind are totally rejuvenated, and the garden of my mind has blossomed forth in lush abundance.
ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਗੁਰ ਚਾਨਣੁ ਗਿਆਨੁ ਚਰਾਗੁ ॥
agiaan andheraa mitt geaa gur chaanan giaan charaag |
The darkness of ignorance has been dispelled, with the light of the lamp of the Guru's wisdom. Servant Nanak lives by beholding the Lord.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਹਰਿ ਇਕ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਖਿ ਲਾਗੁ ॥੧॥
jan naanak jeevai dekh har ik nimakh gharree mukh laag |1|
Let me behold Your face, for a moment, even an instant! ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਬਿਲਾਵਲੁ ਤਬ ਹੀ ਕੀਜੀਐ ਜਬ ਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਨਾਮੁ ॥
bilaaval tab hee keejeeai jab mukh hovai naam |
Be happy and sing in Bilaaval, when the Naam, the Name of the Lord, is in your mouth.
ਰਾਗ ਨਾਦ ਸਬਦਿ ਸੋਹਣੇ ਜਾ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥
raag naad sabad sohane jaa laagai sehaj dhiaan |
The melody and music, and the Word of the Shabad are beautiful, when one focuses his meditation on the celestial Lord.
ਰਾਗ ਨਾਦ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਸੇਵੀਐ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥
raag naad chhodd har seveeai taa daragah paaeeai maan |
So leave behind the melody and music, and serve the Lord; then, you shall obtain honor in the Court of the Lord.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੨॥
naanak guramukh braham beechaareeai chookai man abhimaan |2|
O Nanak, as Gurmukh, contemplate God, and rid your mind of egotistical pride. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਤੂ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਇਆ ॥
too har prabh aap agam hai sabh tudh upaaeaa |
O Lord God, You Yourself are inaccessible; You formed everything.
ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
too aape aap varatadaa sabh jagat sabaaeaa |
You Yourself are totally permeating and pervading the entire universe.
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈਐ ਆਪੇ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥
tudh aape taarree laaeeai aape gun gaaeaa |
You Yourself are absorbed in the state of deep meditation; You Yourself sing Your Glorious Praises.
ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਭਗਤਹੁ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥
har dhiaavahu bhagatahu dinas raat ant le chhaddaaeaa |
Meditate on the Lord, O devotees, day and night; He shall deliver you in the end.
ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥
jin seviaa tin sukh paaeaa har naam samaaeaa |1|
Those who serve the Lord, find peace; they are absorbed in the Name of the Lord. ||1||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
doojai bhaae bilaaval na hovee manamukh thaae na paae |
In the love of duality, the happiness of Bilaaval does not come; the self-willed manmukh finds no place of rest.
ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
paakhandd bhagat na hovee paarabraham na paaeaa jaae |
Through hypocrisy, devotional worship does not come, and the Supreme Lord God is not found.
ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਥਾਇ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥
manahatth karam kamaavane thaae na koee paae |
By stubborn-mindedly performing religious rituals, no one obtains the approval of the Lord.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
naanak guramukh aap beechaareeai vichahu aap gavaae |
O Nanak, the Gurmukh understands himself, and eradicates self-conceit from within.
ਆਪੇ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
aape aap paarabraham hai paarabraham vasiaa man aae |
He Himself is the Supreme Lord God; the Supreme Lord God comes to dwell in his mind.
ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਕਟਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
jaman maranaa kattiaa jotee jot milaae |1|
Birth and death are erased, and his light blends with the Light. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਬਿਲਾਵਲੁ ਕਰਿਹੁ ਤੁਮੑ ਪਿਆਰਿਹੋ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
bilaaval karihu tuma piaariho ekas siau liv laae |
Be happy in Bilaaval, O my beloveds, and embrace love for the One Lord.
ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
janam maran dukh katteeai sache rahai samaae |
The pains of birth and death shall be eradicated, and you shall remain absorbed in the True Lord.
ਸਦਾ ਬਿਲਾਵਲੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
sadaa bilaaval anand hai je chaleh satigur bhaae |
You shall be blissful forever in Bilaaval, if you walk in harmony with the Will of the True Guru.
ਸਤਸੰਗਤੀ ਬਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
satasangatee beh bhaau kar sadaa har ke gun gaae |
Sitting in the Saints' Congregation, sing with love the Glorious Praises of the Lord forever.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥
naanak se jan sohane ji guramukh mel milaae |2|
O Nanak, beautiful are those humble beings, who, as Gurmukh, are united in the Lord's Union. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸੋ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹਰਿ ॥
sabhanaa jeea vich har aap so bhagataa kaa mit har |
The Lord Himself is within all beings. The Lord is the friend of His devotees.
ਸਭੁ ਕੋਈ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਭਗਤਾ ਕੈ ਅਨੰਦੁ ਘਰਿ ॥
sabh koee har kai vas bhagataa kai anand ghar |
Everyone is under the Lord's control; in the home of the devotees there is bliss.
ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮੇਲੀ ਸਰਬਤ ਸਉ ਨਿਸੁਲ ਜਨ ਟੰਗ ਧਰਿ ॥
har bhagataa kaa melee sarabat sau nisul jan ttang dhar |
The Lord is the friend and companion of His devotees; all His humble servants stretch out and sleep in peace.
ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਕਾ ਹੈ ਖਸਮੁ ਸੋ ਭਗਤ ਜਨ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ॥
har sabhanaa kaa hai khasam so bhagat jan chit kar |
The Lord is the Lord and Master of all; O humble devotee, remember Him.
ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਪਵੈ ਝੜਿ ॥੨॥
tudh aparr koe na sakai sabh jhakh jhakh pavai jharr |2|
No one can equal You, Lord. Those who try, struggle and die in frustration. ||2||