ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
soohee mahalaa 1 |
Soohee, First Mehl:
ਭਾਂਡਾ ਹਛਾ ਸੋਇ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ॥
bhaanddaa hachhaa soe jo tis bhaavasee |
That vessel alone is pure, which is pleasing to Him.
ਭਾਂਡਾ ਅਤਿ ਮਲੀਣੁ ਧੋਤਾ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇਸੀ ॥
bhaanddaa at maleen dhotaa hachhaa na hoeisee |
The filthiest vessel does not become pure, simply by being washed.
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਸੋਝੀ ਪਾਇਸੀ ॥
guroo duaarai hoe sojhee paaeisee |
Through the Gurdwara, the Guru's Gate, one obtains understanding.
ਏਤੁ ਦੁਆਰੈ ਧੋਇ ਹਛਾ ਹੋਇਸੀ ॥
et duaarai dhoe hachhaa hoeisee |
By being washed through this Gate, it becomes pure.
ਮੈਲੇ ਹਛੇ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥
maile hachhe kaa veechaar aap varataaeisee |
The Lord Himself sets the standards to differentiate between the dirty and the pure.
ਮਤੁ ਕੋ ਜਾਣੈ ਜਾਇ ਅਗੈ ਪਾਇਸੀ ॥
mat ko jaanai jaae agai paaeisee |
Do not think that you will automatically find a place of rest hereafter.
ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ਤੇਹਾ ਹੋਇਸੀ ॥
jehe karam kamaae tehaa hoeisee |
According to the actions one has committed, so does the mortal become.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥
amrit har kaa naau aap varataaeisee |
He Himself bestows the Ambrosial Name of the Lord.
ਚਲਿਆ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਸੀ ॥
chaliaa pat siau janam savaar vaajaa vaaeisee |
Such a mortal departs with honor and renown; his life is embellished and redeemed, and the trumpets resound with his glory.
ਮਾਣਸੁ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥
maanas kiaa vechaaraa tihu lok sunaaeisee |
Why speak of poor mortals? His glory shall echo throughout the three worlds.
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਿਹਾਲ ਸਭਿ ਕੁਲ ਤਾਰਸੀ ॥੧॥੪॥੬॥
naanak aap nihaal sabh kul taarasee |1|4|6|
O Nanak, he himself shall be enraptured, and he shall save his entire ancestry. ||1||4||6||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
soohee mahalaa 1 |
Soohee, First Mehl:
ਜੋਗੀ ਹੋਵੈ ਜੋਗਵੈ ਭੋਗੀ ਹੋਵੈ ਖਾਇ ॥
jogee hovai jogavai bhogee hovai khaae |
The Yogi practices yoga, and the pleasure-seeker practices eating.
ਤਪੀਆ ਹੋਵੈ ਤਪੁ ਕਰੇ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਮਲਿ ਨਾਇ ॥੧॥
tapeea hovai tap kare teerath mal mal naae |1|
The austere practice austerities, bathing and rubbing themselves at sacred shrines of pilgrimage. ||1||
ਤੇਰਾ ਸਦੜਾ ਸੁਣੀਜੈ ਭਾਈ ਜੇ ਕੋ ਬਹੈ ਅਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
teraa sadarraa suneejai bhaaee je ko bahai alaae |1| rahaau |
Let me hear some news of You, O Beloved; if only someone would come and sit with me, and tell me. ||1||Pause||
ਜੈਸਾ ਬੀਜੈ ਸੋ ਲੁਣੇ ਜੋ ਖਟੇ ਸੋੁ ਖਾਇ ॥
jaisaa beejai so lune jo khatte so khaae |
As one plants, so does he harvest; whatever he earns, he eats.
ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਣੁ ਨੀਸਾਣੈ ਜਾਇ ॥੨॥
agai puchh na hovee je san neesaanai jaae |2|
In the world hereafter, his account is not called for, if he goes with the insignia of the Lord. ||2||
ਤੈਸੋ ਜੈਸਾ ਕਾਢੀਐ ਜੈਸੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
taiso jaisaa kaadteeai jaisee kaar kamaae |
According to the actions the mortal commits, so is he proclaimed.
ਜੋ ਦਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਸੋ ਦਮੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥੩॥
jo dam chit na aavee so dam birathaa jaae |3|
And that breath which is drawn without thinking of the Lord, that breath goes in vain. ||3||
ਇਹੁ ਤਨੁ ਵੇਚੀ ਬੈ ਕਰੀ ਜੇ ਕੋ ਲਏ ਵਿਕਾਇ ॥
eihu tan vechee bai karee je ko le vikaae |
I would sell this body, if someone would only purchase it.
ਨਾਨਕ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਈ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੪॥੫॥੭॥
naanak kam na aavee jit tan naahee sachaa naau |4|5|7|
O Nanak, that body is of no use at all, if it does not enshrine the Name of the True Lord. ||4||5||7||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੭ ॥
soohee mahalaa 1 ghar 7 |
Soohee, First Mehl, Seventh House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਜੋਗੁ ਨ ਖਿੰਥਾ ਜੋਗੁ ਨ ਡੰਡੈ ਜੋਗੁ ਨ ਭਸਮ ਚੜਾਈਐ ॥
jog na khinthaa jog na ddanddai jog na bhasam charraaeeai |
Yoga is not the patched coat, Yoga is not the walking stick. Yoga is not smearing the body with ashes.
ਜੋਗੁ ਨ ਮੁੰਦੀ ਮੂੰਡਿ ਮੁਡਾਇਐ ਜੋਗੁ ਨ ਸਿੰਙੀ ਵਾਈਐ ॥
jog na mundee moondd muddaaeiai jog na singee vaaeeai |
Yoga is not the ear-rings, and not the shaven head. Yoga is not the blowing of the horn.
ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੧॥
anjan maeh niranjan raheeai jog jugat iv paaeeai |1|
Remaining unblemished in the midst of the filth of the world - this is the way to attain Yoga. ||1||
ਗਲੀ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥
galee jog na hoee |
By mere words, Yoga is not attained.
ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਸਮਸਰਿ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ek drisatt kar samasar jaanai jogee kaheeai soee |1| rahaau |
One who looks upon all with a single eye, and knows them to be one and the same - he alone is known as a Yogi. ||1||Pause||
ਜੋਗੁ ਨ ਬਾਹਰਿ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ਜੋਗੁ ਨ ਤਾੜੀ ਲਾਈਐ ॥
jog na baahar marree masaanee jog na taarree laaeeai |
Yoga is not wandering to the tombs of the dead; Yoga is not sitting in trances.
ਜੋਗੁ ਨ ਦੇਸਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਭਵਿਐ ਜੋਗੁ ਨ ਤੀਰਥਿ ਨਾਈਐ ॥
jog na des disantar bhaviai jog na teerath naaeeai |
Yoga is not wandering through foreign lands; Yoga is not bathing at sacred shrines of pilgrimage.
ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੨॥
anjan maeh niranjan raheeai jog jugat iv paaeeai |2|
Remaining unblemished in the midst of the filth of the world - this is the way to attain Yoga. ||2||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਸਹਸਾ ਤੂਟੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਈਐ ॥
satigur bhettai taa sahasaa toottai dhaavat varaj rahaaeeai |
Meeting with the True Guru, doubt is dispelled, and the wandering mind is restrained.
ਨਿਝਰੁ ਝਰੈ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਲਾਗੈ ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਈਐ ॥
nijhar jharai sehaj dhun laagai ghar hee parachaa paaeeai |
Nectar rains down, celestial music resounds, and deep within, wisdom is obtained.
ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੩॥
anjan maeh niranjan raheeai jog jugat iv paaeeai |3|
Remaining unblemished in the midst of the filth of the world - this is the way to attain Yoga. ||3||
ਨਾਨਕ ਜੀਵਤਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ਐਸਾ ਜੋਗੁ ਕਮਾਈਐ ॥
naanak jeevatiaa mar raheeai aisaa jog kamaaeeai |
O Nanak, remain dead while yet alive - practice such a Yoga.
ਵਾਜੇ ਬਾਝਹੁ ਸਿੰਙੀ ਵਾਜੈ ਤਉ ਨਿਰਭਉ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ॥
vaaje baajhahu singee vaajai tau nirbhau pad paaeeai |
When the horn is blown without being blown, then you shall attain the state of fearless dignity.
ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਤਉ ਪਾਈਐ ॥੪॥੧॥੮॥
anjan maeh niranjan raheeai jog jugat tau paaeeai |4|1|8|
Remaining unblemished in the midst of the filth of the world - this is the way to attain Yoga. ||4||1||8||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
soohee mahalaa 1 |
Soohee, First Mehl:
ਕਉਣ ਤਰਾਜੀ ਕਵਣੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਸਰਾਫੁ ਬੁਲਾਵਾ ॥
kaun taraajee kavan tulaa teraa kavan saraaf bulaavaa |
What scale, what weights, and what assayer shall I call for You, Lord?
ਕਉਣੁ ਗੁਰੂ ਕੈ ਪਹਿ ਦੀਖਿਆ ਲੇਵਾ ਕੈ ਪਹਿ ਮੁਲੁ ਕਰਾਵਾ ॥੧॥
kaun guroo kai peh deekhiaa levaa kai peh mul karaavaa |1|
From what guru should I receive instruction? By whom should I have Your value appraised? ||1||
ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
mere laal jeeo teraa ant na jaanaa |
O my Dear Beloved Lord, Your limits are not known.
ਤੂੰ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
toon jal thal maheeal bharipur leenaa toon aape sarab samaanaa |1| rahaau |
You pervade the water, the land, and the sky; You Yourself are All-pervading. ||1||Pause||
ਮਨੁ ਤਾਰਾਜੀ ਚਿਤੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵ ਸਰਾਫੁ ਕਮਾਵਾ ॥
man taaraajee chit tulaa teree sev saraaf kamaavaa |
Mind is the scale, consciousness the weights, and the performance of Your service is the appraiser.
ਘਟ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਸੋ ਸਹੁ ਤੋਲੀ ਇਨ ਬਿਧਿ ਚਿਤੁ ਰਹਾਵਾ ॥੨॥
ghatt hee bheetar so sahu tolee in bidh chit rahaavaa |2|
Deep within my heart, I weigh my Husband Lord; in this way I focus my consciousness. ||2||
ਆਪੇ ਕੰਡਾ ਤੋਲੁ ਤਰਾਜੀ ਆਪੇ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ॥
aape kanddaa tol taraajee aape tolanahaaraa |
You Yourself are the balance, the weights and the scale; You Yourself are the weigher.
ਆਪੇ ਦੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੇ ਹੈ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩॥
aape dekhai aape boojhai aape hai vanajaaraa |3|
You Yourself see, and You Yourself understand; You Yourself are the trader. ||3||
ਅੰਧੁਲਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਪਰਦੇਸੀ ਖਿਨੁ ਆਵੈ ਤਿਲੁ ਜਾਵੈ ॥
andhulaa neech jaat paradesee khin aavai til jaavai |
The blind, low class wandering soul, comes for a moment, and departs in an instant.
ਤਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਨਾਨਕੁ ਰਹਦਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮੂੜਾ ਪਾਵੈ ॥੪॥੨॥੯॥
taa kee sangat naanak rahadaa kiau kar moorraa paavai |4|2|9|
In its company, Nanak dwells; how can the fool attain the Lord? ||4||2||9||