ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥
madhubhaar chhand |
MADHUBHAAR STANZA
ਸਬ ਦੇਸ ਢਾਲ ॥
sab des dtaal |
ਜਹ ਤਹ ਕੁਚਾਲ ॥
jeh teh kuchaal |
ਜਹ ਤਹ ਅਨਰਥ ॥
jeh teh anarath |
ਨਹੀ ਹੋਤ ਅਰਥ ॥੧੬੧॥
nahee hot arath |161|
The vicious conduct will be visible in all the countries and there be meaninglessness instead of meaningfulness everywhere.161.
ਸਬ ਦੇਸ ਰਾਜ ॥
sab des raaj |
ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਕੁਕਾਜ ॥
nitaprat kukaaj |
ਨਹੀ ਹੋਤ ਨਿਆਇ ॥
nahee hot niaae |
ਜਹ ਤਹ ਅਨ︀ਯਾਇ ॥੧੬੨॥
jeh teh anayaae |162|
Evil action were committed throughout the country and everywhere there was injustice instead of justice.162.
ਛਿਤ ਭਈ ਸੁਦ੍ਰ ॥
chhit bhee sudr |
ਕ੍ਰਿਤ ਕਰਤ ਛੁਦ੍ਰ ॥
krit karat chhudr |
ਤਹ ਬਿਪ੍ਰ ਏਕ ॥
teh bipr ek |
ਜਿਹ ਗੁਨ ਅਨੇਕ ॥੧੬੩॥
jih gun anek |163|
All the people of the earth became Shudras and all were absorbed in base acts, there was only one Brahmin there who was full of virtues.163.
ਪਾਧਰੀ ਛੰਦ ॥
paadharee chhand |
PAADHARI STANZA
ਨਿਤ ਜਪਤ ਬਿਪ੍ਰ ਦੇਬੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥
nit japat bipr debee prachandd |
ਜਿਹ ਕੀਨ ਧੂਮ੍ਰ ਲੋਚਨ ਦੁਖੰਡ ॥
jih keen dhoomr lochan dukhandd |
ਜਿਹ ਕੀਨ ਦੇਵ ਦੇਵਿਸ ਸਹਾਇ ॥
jih keen dev devis sahaae |
ਜਿਹ ਲੀਨ ਰੁਦ੍ਰ ਕਰਿ ਬਚਾਇ ॥੧੬੪॥
jih leen rudr kar bachaae |164|
A Brahmin always worshipped that goddess, who had chopped the demon named Dhumarlochan into two parts, who had helped the gods and even saved Rudra.164.
ਜਿਹ ਹਤੇ ਸੁੰਭ ਨੈਸੁੰਭ ਬੀਰ ॥
jih hate sunbh naisunbh beer |
ਜਿਨ ਜੀਤ ਇੰਦ੍ਰ ਕੀਨੋ ਫਕੀਰ ॥
jin jeet indr keeno fakeer |
ਤਿਨਿ ਗਹੀ ਸਰਨ ਜਗ ਮਾਤ ਜਾਇ ॥
tin gahee saran jag maat jaae |
ਤਿਹਿ ਕੀਅਸ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵਰਾਇ ॥੧੬੫॥
tihi keeas chanddikaa devaraae |165|
That goddess had destroyed Shumbh and Nishumbh, who had even conquered Indra and made him poor, Indra had taken refuge with the mother of the world, who had made him king of the gods again.165.
ਤਿਹਿ ਜਪਤ ਰੈਣ ਦਿਨ ਦਿਜ ਉਦਾਰ ॥
tihi japat rain din dij udaar |
ਜਿਹਿ ਹਣਿਓ ਰੋਸਿ ਰਣਿ ਬਾਸਵਾਰ ॥
jihi hanio ros ran baasavaar |
ਗ੍ਰਿਹ ਹੁਤੀ ਤਾਸੁ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕੁਚਾਰ ॥
grih hutee taas isatree kuchaar |
ਤਿਹ ਗਹਿਓ ਨਾਹ ਦਿਨ ਇਕ ਨਿਹਾਰਿ ॥੧੬੬॥
tih gahio naah din ik nihaar |166|
That Brahmin worshipped that goddess night and day, who in her fury had killed the demons of the nether-world, that Brahmin had a characterless (prostitute) wife in his home, one day she saw her husband performing the worship and offerings.166.
ਤ੍ਰੀਯੋ ਬਾਚ ਪਤਿ ਸੋ ॥
treeyo baach pat so |
Speech of the wife addressed to the husband :
ਕਿਹ ਕਾਜ ਮੂੜ ਸੇਵੰਤ ਦੇਵਿ ॥
kih kaaj moorr sevant dev |
ਕਿਹ ਹੇਤ ਤਾਸੁ ਬੁਲਤ ਅਭੇਵਿ ॥
kih het taas bulat abhev |
ਕਿਹ ਕਾਰਣ ਵਾਹਿ ਪਗਿਆਨ ਪਰੰਤ ॥
kih kaaran vaeh pagiaan parant |
ਕਿਮ ਜਾਨ ਬੂਝ ਦੋਜਖਿ ਗਿਰੰਤ ॥੧੬੭॥
kim jaan boojh dojakh girant |167|
”O fool! why are you worshipping the goddess and for what prupose you are uttering these mysterious mantras? Why are you falling at her feet and deliberately making an effort for going to hell?167.
ਕਿਹ ਕਾਜ ਮੂਰਖ ਤਿਹ ਜਪਤ ਜਾਪ ॥
kih kaaj moorakh tih japat jaap |
ਨਹੀ ਡਰਤ ਤਉਨ ਕੋ ਥਪਤ ਥਾਪ ॥
nahee ddarat taun ko thapat thaap |
ਕੈਹੋ ਪੁਕਾਰ ਰਾਜਾ ਸਮੀਪ ॥
kaiho pukaar raajaa sameep |
ਦੈ ਹੈ ਨਿਕਾਰ ਤੁਹਿ ਬਾਧਿ ਦੀਪ ॥੧੬੮॥
dai hai nikaar tuhi baadh deep |168|
“O fool! for what purpose you are repeating her Name, and do you not have any fear while repeating her Name ? I shall tell the king about your worship and he will exile you after arresting you.”168.
ਨਹੀ ਲਖਾ ਤਾਹਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੁਨਾਰਿ ॥
nahee lakhaa taeh brahamaa kunaar |
ਧਰਮਾਰਥ ਆਨਿ ਲਿਨੋ ਵਤਾਰ ॥
dharamaarath aan lino vataar |
ਸੂਦ੍ਰੰ ਸਮਸਤ ਨਾਸਾਰਥ ਹੇਤੁ ॥
soodran samasat naasaarath het |
ਕਲਕੀ ਵਤਾਰ ਕਰਬੇ ਸਚੇਤ ॥੧੬੯॥
kalakee vataar karabe sachet |169|
That vile woman did not know that the Lord had incarnated Himself for the protection of the people with the wisdom of Shudras and for making the people cautious, the Lord had incarnated Himself as Kalki.169.
ਹਿਤ ਜਾਨਿ ਤਾਸੁ ਹਟਕਿਓ ਕੁਨਾਰਿ ॥
hit jaan taas hattakio kunaar |
ਨਹੀ ਲੋਕ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਲੇ ਭਤਾਰ ॥
nahee lok traas bule bhataar |
ਤਬ ਕੁੜ੍ਰਹੀ ਨਾਰਿ ਚਿਤ ਰੋਸ ਠਾਨਿ ॥
tab kurrrahee naar chit ros tthaan |
ਸੰਭਲ ਨਰੇਸ ਤਨ ਕਹੀ ਆਨਿ ॥੧੭੦॥
sanbhal nares tan kahee aan |170|
He rebuked his wife, realizing her welfare and because of the fear of public discussion, the husband kept silent, on this, that woman got enraged and going before the king of the town of Sambhal, she related the whole episode.170.
ਪੂਜੰਤ ਦੇਵ ਦੀਨੋ ਦਿਖਾਇ ॥
poojant dev deeno dikhaae |
ਤਿਹ ਗਹਾ ਕੋਪ ਕਰਿ ਸੂਦ੍ਰ ਰਾਇ ॥
tih gahaa kop kar soodr raae |
ਗਹਿ ਤਾਹਿ ਅਧਿਕ ਦੀਨੀ ਸਜਾਇ ॥
geh taeh adhik deenee sajaae |
ਕੈ ਹਨਤ ਤੋਹਿ ਕੈ ਜਪ ਨ ਮਾਇ ॥੧੭੧॥
kai hanat tohi kai jap na maae |171|
She showed the worshipping Brahmin to the king and the Shudra king getting infuriated, arrested him and giving him the hard punishment, the king said, “I shall kill you, or you abandon the worship of the goddess.”171.
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਛੰਤ ॥
vaddahans mahalaa 3 chhant |
Wadahans, Third Mehl, Chhant:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਆਪਣੇ ਪਿਰ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਮੁਈਏ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰੇ ॥
aapane pir kai rang ratee mueee sobhaavantee naare |
Let yourself be imbued with the Love of your Husband Lord, O beautiful, mortal bride.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿ ਰਹੀ ਮੁਈਏ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥
sachai sabad mil rahee mueee pir raave bhaae piaare |
Let yourself remain merged in the True Word of the Shabad, O mortal bride; savor and enjoy the Love of your Beloved Husband Lord.
ਸਚੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੀ ਕੰਤਿ ਸਵਾਰੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sachai bhaae piaaree kant savaaree har har siau nehu rachaaeaa |
The Husband Lord embellishes His beloved bride with His True Love; she is in love with the Lord, Har, Har.
ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਤਾ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇਆ ॥
aap gavaaeaa taa pir paaeaa gur kai sabad samaaeaa |
Renouncing her self-centeredness, she attains her Husband Lord, and remains merged in the Word of the Guru's Shabad.
ਸਾ ਧਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਸਾਈ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥
saa dhan sabad suhaaee prem kasaaee antar preet piaaree |
That soul bride is adorned, who is attracted by His Love, and who treasures the Love of her Beloved within her heart.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮੇਲਿ ਲਈ ਪਿਰਿ ਆਪੇ ਸਾਚੈ ਸਾਹਿ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥
naanak saa dhan mel lee pir aape saachai saeh savaaree |1|
O Nanak, the Lord blends that soul bride with Himself; the True King adorns her. ||1||
ਨਿਰਗੁਣਵੰਤੜੀਏ ਪਿਰੁ ਦੇਖਿ ਹਦੂਰੇ ਰਾਮ ॥
niragunavantarree pir dekh hadoore raam |
O worthless bride, see your Husband Lord ever-present.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਰਾਵਿਆ ਮੁਈਏ ਪਿਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਰਾਮ ॥
guramukh jinee raaviaa mueee pir rav rahiaa bharapoore raam |
One who, as Gurmukh, enjoys her Husband Lord, O mortal bride, knows Him to be all-pervading everywhere.
ਪਿਰੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਵੇਖੁ ਹਜੂਰੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
pir rav rahiaa bharapoore vekh hajoore jug jug eko jaataa |
The Lord is all-pervading everywhere; behold Him ever-present. Throughout the ages, know Him as the One.
ਧਨ ਬਾਲੀ ਭੋਲੀ ਪਿਰੁ ਸਹਜਿ ਰਾਵੈ ਮਿਲਿਆ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
dhan baalee bholee pir sehaj raavai miliaa karam bidhaataa |
The young, innocent bride enjoys her Husband Lord; she meets Him, the Architect of karma.
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ਹਰਿ ਸਰਿ ਰਹੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥
jin har ras chaakhiaa sabad subhaakhiaa har sar rahee bharapoore |
One who tastes the sublime essence of the Lord, and utters the sublime Word of the Shabad, remains immersed in the Lord's Ambrosial Pool.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਸਾ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸਬਦੇ ਰਹੈ ਹਦੂਰੇ ॥੨॥
naanak kaaman saa pir bhaavai sabade rahai hadoore |2|
O Nanak, that soul bride is pleasing to her Husband Lord, who, through the Shabad, remains in His Presence. ||2||
ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾਇ ਪੂਛਹੁ ਮੁਈਏ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
sohaaganee jaae poochhahu mueee jinee vichahu aap gavaaeaa |
Go and ask the happy soul-brides, O mortal bride, who have eradicated their self-conceit from within.
ਪਿਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮੁਈਏ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਨ ਗਵਾਇਆ ॥
pir kaa hukam na paaeo mueee jinee vichahu aap na gavaaeaa |
Those who have not eradicated their self-conceit, O mortal bride, do not realize the Hukam of their Husband Lord's Command.
ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਤਿਨੀ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥
jinee aap gavaaeaa tinee pir paaeaa rang siau raleea maanai |
Those who eradicate their self-conceit, obtain their Husband Lord; they delight in His Love.
ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥
sadaa rang raatee sahaje maatee anadin naam vakhaanai |
Ever imbued with His Love, in perfect poise and grace, she repeats His Name, night and day.
ਕਾਮਣਿ ਵਡਭਾਗੀ ਅੰਤਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਹਰਿ ਕਾ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਭਾਇਆ ॥
kaaman vaddabhaagee antar liv laagee har kaa prem subhaaeaa |
Very fortunate is that bride, who focuses her consciousness on Him; her Lord's Love is so sweet to her.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਸਹਜੇ ਰਾਤੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥੩॥
naanak kaaman sahaje raatee jin sach seegaar banaaeaa |3|
O Nanak, that soul-bride who is adorned with Truth, is imbued with her Lord's Love, in the state of perfect poise. ||3||
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮੁਈਏ ਤੂ ਚਲੁ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਏ ॥
haumai maar mueee too chal gur kai bhaae |
Overcome your egotism, O mortal bride, and walk in the Guru's Way.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਰਾਵਹਿ ਸਦਾ ਮੁਈਏ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਏ ॥
har var raaveh sadaa mueee nij ghar vaasaa paae |
Thus you shall ever enjoy your Husband Lord, O mortal bride, and obtain an abode in the home of your own inner being.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਏ ਸਬਦੁ ਵਜਾਏ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰੀ ॥
nij ghar vaasaa paae sabad vajaae sadaa suhaagan naaree |
Obtaining an abode in the home of her inner being, she vibrates the Word of the Shabad, and is a happy soul-bride forever.
ਪਿਰੁ ਰਲੀਆਲਾ ਜੋਬਨੁ ਬਾਲਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕੰਤਿ ਸਵਾਰੀ ॥
pir raleeaalaa joban baalaa anadin kant savaaree |
The Husband Lord is delightful, and forever young; night and day, He embellishes His bride.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਸੋਹਾਗੋ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
har var sohaago masatak bhaago sachai sabad suhaae |
Her Husband Lord activates the destiny written on her forehead, and she is adorned with the True Shabad.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜਾ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥੪॥੧॥
naanak kaaman har rang raatee jaa chalai satigur bhaae |4|1|
O Nanak, the soul-bride is imbued with the Love of the Lord, when she walks according to the Will of the True Guru. ||4||1||