ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਠੀਕਰਿ ਫੋਰਿ ਦਿਲੀਸਿ ਸਿਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰ ਕੀਯਾ ਪਯਾਨ ॥
ttheekar for dilees sir prabh pur keeyaa payaan |
Breaking the potsherd of his body head of the king of Delhi (Aurangzeb), He left for the abode of the Lord.
ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੀ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਆਨ ॥੧੫॥
teg bahaadar see kriaa karee na kinahoon aan |15|
None could perform such a feat as that of Tegh Bahadur.15.
ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਕੇ ਚਲਤ ਭਯੋ ਜਗਤ ਕੋ ਸੋਕ ॥
teg bahaadar ke chalat bhayo jagat ko sok |
The whole world bemoaned the departure of Tegh Bahadur.
ਹੈ ਹੈ ਹੈ ਸਭ ਜਗ ਭਯੋ ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਸੁਰ ਲੋਕ ॥੧੬॥
hai hai hai sabh jag bhayo jai jai jai sur lok |16|
Whit the world Iamented, the gods hailed his arrival in heavens.16.
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਪੰਚਮੋ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੫॥ ਅਫਜੂ ॥੨੧੫॥
eit sree bachitr naattak granthe paatashaahee barananan naam panchamo dhiaae samaapatam sat subham sat |5| afajoo |215|
End of the Fifth Chapter of BACHTTAR NATAK entitled ‘The Description of the Spiritual Kings (Preceptors).5.
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਅਬ ਮੈ ਅਪਨੀ ਕਥਾ ਬਖਾਨੋ ॥
ab mai apanee kathaa bakhaano |
ਤਪ ਸਾਧਤ ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਮੁਹਿ ਆਨੋ ॥
tap saadhat jih bidh muhi aano |
Now I relate my own story as to how I was brought here, while I was absorbed in deep meditation.
ਹੇਮ ਕੁੰਟ ਪਰਬਤ ਹੈ ਜਹਾਂ ॥
hem kuntt parabat hai jahaan |
ਸਪਤ ਸ੍ਰਿੰਗ ਸੋਭਿਤ ਹੈ ਤਹਾਂ ॥੧॥
sapat sring sobhit hai tahaan |1|
The site was the mountain named Hemkunt, with seven peaks and looks there very impressive.1.
ਸਪਤ ਸ੍ਰਿੰਗ ਤਿਹ ਨਾਮੁ ਕਹਾਵਾ ॥
sapat sring tih naam kahaavaa |
ਪੰਡੁ ਰਾਜ ਜਹ ਜੋਗੁ ਕਮਾਵਾ ॥
pandd raaj jeh jog kamaavaa |
That mountain is called Sapt Shring (seven-peaked mountain), where the Pandavas Practised Yoga.
ਤਹ ਹਮ ਅਧਿਕ ਤਪੱਸਿਆ ਸਾਧੀ ॥
teh ham adhik tapasiaa saadhee |
ਮਹਾਕਾਲ ਕਾਲਿਕਾ ਅਰਾਧੀ ॥੨॥
mahaakaal kaalikaa araadhee |2|
There I was absorbed in deep meditation on the Primal Power, the Supreme KAL.2.
ਇਹ ਬਿਧਿ ਕਰਤ ਤਪਸਿਆ ਭਯੋ ॥
eih bidh karat tapasiaa bhayo |
ਦ੍ਵੈ ਤੇ ਏਕ ਰੂਪ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥
dvai te ek roop hvai gayo |
In this way, my meditation reached its zenith and I became One with the Omnipotent Lord.
ਤਾਤ ਮਾਤ ਮੁਰ ਅਲਖ ਅਰਾਧਾ ॥
taat maat mur alakh araadhaa |
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਜੋਗ ਸਾਧਨਾ ਸਾਧਾ ॥੩॥
bahu bidh jog saadhanaa saadhaa |3|
My parents also meditated for the union with the Incomprehensible Lord and performed many types of disciplines for union.3.
ਤਿਨ ਜੋ ਕਰੀ ਅਲਖ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥
tin jo karee alakh kee sevaa |
ਤਾ ਤੇ ਭਏ ਪ੍ਰਸੰਨ ਗੁਰਦੇਵਾ ॥
taa te bhe prasan guradevaa |
The service that they rendered the Incomprehensible Lord, caused the pleasure of the Supreme Guru (i.e. Lord).
ਤਿਨ ਪ੍ਰਭ ਜਬ ਆਇਸ ਮੁਹਿ ਦੀਆ ॥
tin prabh jab aaeis muhi deea |
ਤਬ ਹਮ ਜਨਮ ਕਲੂ ਮਹਿ ਲੀਆ ॥੪॥
tab ham janam kaloo meh leea |4|
When the Lord ordered me, I was born in this Iron age.4.
ਚਿਤ ਨ ਭਯੋ ਹਮਰੋ ਆਵਨ ਕਹ ॥
chit na bhayo hamaro aavan kah |
ਚੁਭੀ ਰਹੀ ਸ੍ਰੁਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਰਨਨ ਮਹ ॥
chubhee rahee srut prabh charanan mah |
I had no desire to come, because I was totally absorbed in devotion for the Holy feet of the Lord.
ਜਿਉ ਤਿਉ ਪ੍ਰਭ ਹਮ ਕੋ ਸਮਝਾਯੋ ॥
jiau tiau prabh ham ko samajhaayo |
ਇਮ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਲੋਕ ਪਠਾਯੋ ॥੫॥
eim keh kai ih lok patthaayo |5|
But the Lord made me understand His Will and sent me in this world with the following words.5.
ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਬਾਚ ਇਸ ਕੀਟ ਪ੍ਰਤਿ ॥
akaal purakh baach is keett prat |
The Words of the Non-temporal Lord to this insect:
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
CHAUPAI
ਜਬ ਪਹਿਲੇ ਹਮ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਬਨਾਈ ॥
jab pahile ham srisatt banaaee |
ਦਈਤ ਰਚੇ ਦੁਸਟ ਦੁਖਦਾਈ ॥
deet rache dusatt dukhadaaee |
When I created the world in the beginning, I created the ignominious and dreadful Daityas.
ਤੇ ਭੁਜ ਬਲ ਬਵਰੇ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥
te bhuj bal bavare hvai ge |
ਪੂਜਤ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਰਹਿ ਗਏ ॥੬॥
poojat param purakh reh ge |6|
Who became mad with power and abandoned the worship of Supreme Purusha.6.
ਤੇ ਹਮ ਤਮਕਿ ਤਨਕ ਮੋ ਖਾਪੇ ॥
te ham tamak tanak mo khaape |
ਤਿਨ ਕੀ ਠਉਰ ਦੇਵਤਾ ਥਾਪੇ ॥
tin kee tthaur devataa thaape |
I destroyed them in no time and created gods in their place.
ਤੇ ਭੀ ਬਲਿ ਪੂਜਾ ਉਰਝਾਏ ॥
te bhee bal poojaa urajhaae |
ਆਪਨ ਹੀ ਪਰਮੇਸਰ ਕਹਾਏ ॥੭॥
aapan hee paramesar kahaae |7|
They were also absorbed in the worship of power and called themselves Ominipotednt.7.
ਮਹਾਦੇਵ ਅਚੁੱਤ ਕਹਾਯੋ ॥
mahaadev achat kahaayo |
ਬਿਸਨ ਆਪ ਹੀ ਕੋ ਠਹਿਰਾਯੋ ॥
bisan aap hee ko tthahiraayo |
Mahadeo (Shiva) was called Achyuta (blotless), Vishnu considered himself the Supreme.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਬਖਾਨਾ ॥
brahamaa aap paarabraham bakhaanaa |
ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਜਾਨਾ ॥੮॥
prabh ko prabhoo na kinahoon jaanaa |8|
Brahma called himself Para Brahman, none could comprehend the Lord.8.
ਤਬ ਸਾਖੀ ਪ੍ਰਭ ਅਸਟ ਬਨਾਏ ॥
tab saakhee prabh asatt banaae |
ਸਾਖ ਨਮਿਤ ਦੇਬੇ ਠਹਿਰਾਏ ॥
saakh namit debe tthahiraae |
Then I created eight Sakshis in order to give evidence of my Entity.
ਤੇ ਕਹੈ ਕਰੋ ਹਮਾਰੀ ਪੂਜਾ ॥
te kahai karo hamaaree poojaa |
ਹਮ ਬਿਨ ਅਵਰੁ ਨ ਠਾਕੁਰੁ ਦੂਜਾ ॥੯॥
ham bin avar na tthaakur doojaa |9|
But they considered themselves all in all and aasked the people to worship them.9.
ਪਰਮ ਤੱਤ ਕੋ ਜਿਨ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥
param tat ko jin na pachhaanaa |
ਤਿਨ ਕਰਿ ਈਸਰ ਤਿਨ ਕਹੁ ਮਾਨਾ ॥
tin kar eesar tin kahu maanaa |
Those who did not comprehend the Lord, they were considered as Ishvara.
ਕੇਤੇ ਸੂਰ ਚੰਦ ਕਹੁ ਮਾਨੈ ॥
kete soor chand kahu maanai |
ਅਗਨਿ ਹੋਤ੍ਰ ਕਈ ਪਵਨ ਪ੍ਰਮਾਨੈ ॥੧੦॥
agan hotr kee pavan pramaanai |10|
Several people worshipped the sun and the moon and several others worshipped Fire and Ait.10.
ਕਿਨਹੂੰ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਹਨ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥
kinahoon prabh paahan pahichaanaa |
ਨ੍ਹਾਤ ਕਿਤੇ ਜਲ ਕਰਤ ਬਿਧਾਨਾ ॥
nhaat kite jal karat bidhaanaa |
Several them considered God as stone and several others bathed considering the Lordship of Water.
ਕੇਤਕ ਕਰਮ ਕਰਤ ਡਰਪਾਨਾ ॥
ketak karam karat ddarapaanaa |
ਧਰਮ ਰਾਜ ਕੋ ਧਰਮ ਪਛਾਨਾ ॥੧੧॥
dharam raaj ko dharam pachhaanaa |11|
Considering Dharmaraja as the Supreme representative of Dharma, several bore fear of him in their actions. 11.
ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਸਾਖ ਨਮਿਤ ਠਹਿਰਾਏ ॥
jo prabh saakh namit tthahiraae |
ਤੇ ਹਿਆਂ ਆਇ ਪ੍ਰਭੂ ਕਹਵਾਏ ॥
te hiaan aae prabhoo kahavaae |
All those whom God established for the revelation of His Supremacy, they themselves were called Supreme.
ਤਾ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਸਰ ਜਾਤੀ ਭੀ ॥
taa kee baat bisar jaatee bhee |
ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਪਰਤ ਸੋਭ ਭੀ ॥੧੨॥
apanee apanee parat sobh bhee |12|
They forgot the Lord in their race for supremacy. 12
ਜਬ ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਨ ਤਿਨੈ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥
jab prabh ko na tinai pahichaanaa |
ਤਬ ਹਰਿ ਇਨ ਮਨੁਛਨ ਠਹਿਰਾਨਾ ॥
tab har in manuchhan tthahiraanaa |
When they did not comprehend the Lord, then I established human beings in their place.
ਤੇ ਭੀ ਬਸਿ ਮਮਤਾ ਹੁਇ ਗਏ ॥
te bhee bas mamataa hue ge |
ਪਰਮੇਸਰ ਪਾਹਨ ਠਹਿਰਏ ॥੧੩॥
paramesar paahan tthahire |13|
They also were overpowered by ‘mineness’ and exhibited the Lord in statues.13.
ਤਬ ਹਰਿ ਸਿੱਧ ਸਾਧ ਠਹਿਰਾਏ ॥
tab har sidh saadh tthahiraae |
ਤਿਨ ਭੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨਹੀ ਪਾਏ ॥
tin bhee param purakh nahee paae |
Then I created Siddhas and sadhs, who also could not realize the Lord.
ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਤ ਭਯੋ ਜਗਿ ਸਿਆਨਾ ॥
je koee hot bhayo jag siaanaa |
ਤਿਨ ਤਿਨ ਅਪਨੋ ਪੰਥੁ ਚਲਾਨਾ ॥੧੪॥
tin tin apano panth chalaanaa |14|
On whomsoever wisdom dawned, he started his own path. 14.
ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਕਿਨਹੂੰ ਨਹ ਪਾਯੋ ॥
param purakh kinahoon neh paayo |
ਬੈਰ ਬਾਦ ਅਹੰਕਾਰ ਬਢਾਯੋ ॥
bair baad ahankaar badtaayo |
None could realise the Supreme Lord, but instead spread strife, enmity and ego.
ਪੇਡ ਪਾਤ ਆਪਨ ਤੇ ਜਲੈ ॥
pedd paat aapan te jalai |
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਪੰਥ ਨ ਕੋਊ ਚਲੈ ॥੧੫॥
prabh kai panth na koaoo chalai |15|
The tree and the leaves began to burn, because of the inner fire.None followed the path of the Lord.15.
ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਤਨਿਕ ਸਿੱਧ ਕੋ ਪਾਯੋ ॥
jin jin tanik sidh ko paayo |
ਤਿਨ ਤਿਨ ਅਪਨਾ ਰਾਹੁ ਚਲਾਯੋ ॥
tin tin apanaa raahu chalaayo |
Whosoever attained a little spiritual power, he started his own ptah.
ਪਰਮੇਸਰ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥
paramesar na kinahoon pahichaanaa |
ਮਮ ਉਚਾਰਤੇ ਭਯੋ ਦਿਵਾਨਾ ॥੧੬॥
mam uchaarate bhayo divaanaa |16|
None could comprehend the Lord, but instead became mad with ‘I-ness’.16.
ਪਰਮ ਤੱਤ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥
param tat kinahoon na pachhaanaa |
ਆਪ ਆਪ ਭੀਤਰਿ ਉਰਝਾਨਾ ॥
aap aap bheetar urajhaanaa |
Nobody recognized the Supreme Essence, but was entangled within himself.
ਤਬ ਜੇ ਜੇ ਰਿਖਰਾਜ ਬਨਾਏ ॥
tab je je rikharaaj banaae |
ਤਿਨ ਆਪਨ ਪੁਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਚਲਾਏ ॥੧੭॥
tin aapan pun sinmrit chalaae |17|
All the great rishis (sages), who were then created, produced their own Smritis.17.
ਜੇ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਨ ਕੇ ਭਏ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥
je sinmritan ke bhe anuraagee |
ਤਿਨਿ ਤਿਨਿ ਕ੍ਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਤਿਆਗੀ ॥
tin tin kriaa braham kee tiaagee |
All those who became followers of these smritis, they abandoned the path of the Lord.
ਜਿਨ ਮਨ ਹਰਿ ਚਰਨਨ ਠਹਿਰਾਯੋ ॥
jin man har charanan tthahiraayo |
ਸੋ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਨ ਕੇ ਰਾਹ ਨ ਆਯੋ ॥੧੮॥
so sinmritan ke raah na aayo |18|
Those who devoted themselves to the Feet of the Lord, they did not adopt the path of the Smritis.18.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਾਰ ਹੀ ਬੇਦ ਬਨਾਏ ॥
brahamaa chaar hee bed banaae |
ਸਰਬ ਲੋਕ ਤਿਹ ਕਰਮ ਚਲਾਏ ॥
sarab lok tih karam chalaae |
Brahma composed all the four Vedas, all the people followed the injunctions contained in them.
ਜਿਨ ਕੀ ਲਿਵ ਹਰਿ ਚਰਨਨ ਲਾਗੀ ॥
jin kee liv har charanan laagee |
ਤੇ ਬੇਦਨ ਤੇ ਭਏ ਤਿਆਗੀ ॥੧੯॥
te bedan te bhe tiaagee |19|
Those who were devoted to the Feet of the Lord, they abandoned the Vedas.19.
ਜਿਨ ਮਤ ਬੇਦ ਕਤੇਬਨ ਤਿਆਗੀ ॥
jin mat bed kateban tiaagee |
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੇ ਭਏ ਅਨੁਰਾਗੀ ॥
paarabraham ke bhe anuraagee |
Those who abandoned the path of the Vedas and Katebs, they became the devotees of the Lord.
ਤਿਨ ਕੇ ਗੂੜ ਮੱਤ ਜੇ ਚਲਹੀ ॥
tin ke goorr mat je chalahee |
ਭਾਂਤਿ ਅਨੇਕ ਦੁਖਨ ਸੋ ਦਲਹੀ ॥੨੦॥
bhaant anek dukhan so dalahee |20|
Whosoever follows their path, he crushes various types of sufferings.20.
ਜੇ ਜੇ ਸਹਿਤ ਜਾਤਨ ਸੰਦੇਹਿ ॥
je je sahit jaatan sandehi |
ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਸੰਗਿ ਨ ਛੋਡਤ ਨੇਹ ॥
prabh ko sang na chhoddat neh |
Those who consider the castes illusory, they do not abandon the love of the Lord.
ਤੇ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰੀ ਕਹ ਜਾਹੀ ॥
te te param puree keh jaahee |
ਤਿਨ ਹਰਿ ਸਿਉ ਅੰਤਰੁ ਕਛੁ ਨਾਹੀਂ ॥੨੧॥
tin har siau antar kachh naaheen |21|
When they leave the world, they go to the abode of the Lord, and there is no difference between them and the Lord.21.
ਜੇ ਜੇ ਜੀਯ ਜਾਤਨ ਤੇ ਡਰੈ ॥
je je jeey jaatan te ddarai |
ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਤਜਿ ਤਿਨ ਮਗ ਪਰੈ ॥
param purakh taj tin mag parai |
Those who fear the castes and follow their path, abandoning the Supreme Lord.
ਤੇ ਤੇ ਨਰਕ ਕੁੰਡ ਮੋ ਪਰਹੀ ॥
te te narak kundd mo parahee |
ਬਾਰ ਬਾਰ ਜਗ ਮੋ ਬਪੁ ਧਰਹੀ ॥੨੨॥
baar baar jag mo bap dharahee |22|
They fall into hell and transmigrate again and again.22.
ਤਬ ਹਰਿ ਬਹੁਰ ਦੱਤ ਉਪਜਾਇਓ ॥
tab har bahur dat upajaaeo |
ਤਿਨ ਭੀ ਅਪਨਾ ਪੰਥੁ ਚਲਾਇਓ ॥
tin bhee apanaa panth chalaaeo |
Then I created Dutt, who also started his own path.
ਕਰ ਮੋ ਨਖ ਸਿਰ ਜਟਾਂ ਸਵਾਰੀ ॥
kar mo nakh sir jattaan savaaree |
ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨ ਕਛੂ ਬਿਚਾਰੀ ॥੨੩॥
prabh kee kriaa na kachhoo bichaaree |23|
His followed have long nail in their hands and matted hair on their heads . They did not understand the ways of the Lord.23
ਪੁਨਿ ਹਰਿ ਗੋਰਖ ਕੌ ਉਪਰਾਜਾ ॥
pun har gorakh kau uparaajaa |
ਸਿੱਖ ਕਰੇ ਤਿਨਹੂੰ ਬਡ ਰਾਜਾ ॥
sikh kare tinahoon badd raajaa |
Then I ccreated Gorakh, who made great kings his disciples.
ਸ੍ਰਵਨ ਫਾਰਿ ਮੁਦ੍ਰਾ ਦੁਐ ਡਾਰੀ ॥
sravan faar mudraa duai ddaaree |
ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਰੀਤਿ ਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥੨੪॥
har kee preet reet na bichaaree |24|
His disciples wear rings in their ears and do not know the love of the lord.24.
ਪੁਨਿ ਹਰਿ ਰਾਮਾਨੰਦ ਕੋ ਕਰਾ ॥
pun har raamaanand ko karaa |
ਭੇਸ ਬੈਰਾਗੀ ਕੋ ਜਿਨ ਧਰਾ ॥
bhes bairaagee ko jin dharaa |
Then I created Ramanand, who adopted the path of Bairagi.
ਕੰਠੀ ਕੰਠਿ ਕਾਠ ਕੀ ਡਾਰੀ ॥
kantthee kantth kaatth kee ddaaree |
ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨ ਕਛੂ ਬਿਚਾਰੀ ॥੨੫॥
prabh kee kriaa na kachhoo bichaaree |25|
Around his neck he wore necklace of wooden beads and did not comprehend the ways of the Lord.25.
ਜੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਉਪਜਾਏ ॥
je prabh param purakh upajaae |
ਤਿਨ ਤਿਨ ਅਪਨੇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ॥
tin tin apane raah chalaae |
All the great Purushas created by me started their own paths.
ਮਹਾਦੀਨ ਤਬ ਪ੍ਰਭ ਉਪਰਾਜਾ ॥
mahaadeen tab prabh uparaajaa |
ਅਰਬ ਦੇਸ ਕੋ ਕੀਨੋ ਰਾਜਾ ॥੨੬॥
arab des ko keeno raajaa |26|
Then I created Muhammed, who was made the master of Arabia.26.
ਤਿਨ ਭੀ ਏਕ ਪੰਥ ਉਪਰਾਜਾ ॥
tin bhee ek panth uparaajaa |
ਲਿੰਗ ਬਿਨਾ ਕੀਨੇ ਸਭ ਰਾਜਾ ॥
ling binaa keene sabh raajaa |
He started a religion and circumcised all the kings.
ਸਭ ਤੇ ਅਪਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਯੋ ॥
sabh te apanaa naam japaayo |
ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਾਹੂੰ ਨ ਦ੍ਰਿੜਾਯੋ ॥੨੭॥
sat naam kaahoon na drirraayo |27|
He caused all to utter his name and did not give True Name of the Lord with firmness to anyone.27.
ਸਭ ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਉਰਝਾਨਾ ॥
sabh apanee apanee urajhaanaa |
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾਹੂ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥
paarabraham kaahoo na pachhaanaa |
Everyone placed his own interest first and foremost and did not comprehend the Supreme Brahman.
ਤਪ ਸਾਧਤ ਹਰਿ ਮੋਹਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥
tap saadhat har mohi bulaayo |
ਇਮ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਲੋਕ ਪਠਾਯੋ ॥੨੮॥
eim keh kai ih lok patthaayo |28|
When I was busy in the austere devotion, the Lord called me and sent me to this world with the following words.28.
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |
Siree Raag, First Mehl:
ਮਛੁਲੀ ਜਾਲੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਸਰੁ ਖਾਰਾ ਅਸਗਾਹੁ ॥
machhulee jaal na jaaniaa sar khaaraa asagaahu |
The fish did not notice the net in the deep and salty sea.
ਅਤਿ ਸਿਆਣੀ ਸੋਹਣੀ ਕਿਉ ਕੀਤੋ ਵੇਸਾਹੁ ॥
at siaanee sohanee kiau keeto vesaahu |
It was so clever and beautiful, but why was it so confident?
ਕੀਤੇ ਕਾਰਣਿ ਪਾਕੜੀ ਕਾਲੁ ਨ ਟਲੈ ਸਿਰਾਹੁ ॥੧॥
keete kaaran paakarree kaal na ttalai siraahu |1|
By its actions it was caught, and now death cannot be turned away from its head. ||1||
ਭਾਈ ਰੇ ਇਉ ਸਿਰਿ ਜਾਣਹੁ ਕਾਲੁ ॥
bhaaee re iau sir jaanahu kaal |
O Siblings of Destiny, just like this, see death hovering over your own heads!
ਜਿਉ ਮਛੀ ਤਿਉ ਮਾਣਸਾ ਪਵੈ ਅਚਿੰਤਾ ਜਾਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jiau machhee tiau maanasaa pavai achintaa jaal |1| rahaau |
People are just like this fish; unaware, the noose of death descends upon them. ||1||Pause||
ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਾਧੋ ਕਾਲ ਕੋ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਾਲੁ ਅਫਾਰੁ ॥
sabh jag baadho kaal ko bin gur kaal afaar |
The whole world is bound by death; without the Guru, death cannot be avoided.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਵਿਕਾਰ ॥
sach rate se ubare dubidhaa chhodd vikaar |
Those who are attuned to Truth are saved; they renounce duality and corruption.
ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥੨॥
hau tin kai balihaaranai dar sachai sachiaar |2|
I am a sacrifice to those who are found to be Truthful in the True Court. ||2||
ਸੀਚਾਨੇ ਜਿਉ ਪੰਖੀਆ ਜਾਲੀ ਬਧਿਕ ਹਾਥਿ ॥
seechaane jiau pankheea jaalee badhik haath |
Think of the hawk preying on the birds, and the net in the hands of the hunter.
ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹੋਰਿ ਫਾਥੇ ਚੋਗੈ ਸਾਥਿ ॥
gur raakhe se ubare hor faathe chogai saath |
Those who are protected by the Guru are saved; the others are caught by the bait.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਚੁਣਿ ਸੁਟੀਅਹਿ ਕੋਇ ਨ ਸੰਗੀ ਸਾਥਿ ॥੩॥
bin naavai chun sutteeeh koe na sangee saath |3|
Without the Name, they are picked up and thrown away; they have no friends or companions. ||3||
ਸਚੋ ਸਚਾ ਆਖੀਐ ਸਚੇ ਸਚਾ ਥਾਨੁ ॥
sacho sachaa aakheeai sache sachaa thaan |
God is said to be the Truest of the True; His Place is the Truest of the True.
ਜਿਨੀ ਸਚਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਨੁ ॥
jinee sachaa maniaa tin man sach dhiaan |
Those who obey the True One-their minds abide in true meditation.
ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸੂਚੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥
man mukh sooche jaaneeeh guramukh jinaa giaan |4|
Those who become Gurmukh, and obtain spiritual wisdom-their minds and mouths are known to be pure. ||4||
ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਿ ਸਾਜਨੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਇ ॥
satigur agai aradaas kar saajan dee milaae |
Offer your most sincere prayers to the True Guru, so that He may unite you with your Best Friend.
ਸਾਜਨਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਮਦੂਤ ਮੁਏ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥
saajan miliai sukh paaeaa jamadoot mue bikh khaae |
Meeting your Best Friend, you shall find peace; the Messenger of Death shall take poison and die.
ਨਾਵੈ ਅੰਦਰਿ ਹਉ ਵਸਾਂ ਨਾਉ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੫॥
naavai andar hau vasaan naau vasai man aae |5|
I dwell deep within the Name; the Name has come to dwell within my mind. ||5||
ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
baajh guroo gubaar hai bin sabadai boojh na paae |
Without the Guru, there is only pitch darkness; without the Shabad, understanding is not obtained.
ਗੁਰਮਤੀ ਪਰਗਾਸੁ ਹੋਇ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramatee paragaas hoe sach rahai liv laae |
Through the Guru's Teachings, you shall be enlightened; remain absorbed in the Love of the True Lord.
ਤਿਥੈ ਕਾਲੁ ਨ ਸੰਚਰੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੬॥
tithai kaal na sancharai jotee jot samaae |6|
Death does not go there; your light shall merge with the Light. ||6||
ਤੂੰਹੈ ਸਾਜਨੁ ਤੂੰ ਸੁਜਾਣੁ ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥
toonhai saajan toon sujaan toon aape melanahaar |
You are my Best Friend; You are All-knowing. You are the One who unites us with Yourself.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
gurasabadee saalaaheeai ant na paaraavaar |
Through the Word of the Guru's Shabad, we praise You; You have no end or limitation.
ਤਿਥੈ ਕਾਲੁ ਨ ਅਪੜੈ ਜਿਥੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ॥੭॥
tithai kaal na aparrai jithai gur kaa sabad apaar |7|
Death does not reach that place, where the Infinite Word of the Guru's Shabad resounds. ||7||
ਹੁਕਮੀ ਸਭੇ ਊਪਜਹਿ ਹੁਕਮੀ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥
hukamee sabhe aoopajeh hukamee kaar kamaeh |
By the Hukam of His Command, all are created. By His Command, actions are performed.
ਹੁਕਮੀ ਕਾਲੈ ਵਸਿ ਹੈ ਹੁਕਮੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥
hukamee kaalai vas hai hukamee saach samaeh |
By His Command, all are subject to death; by His Command, they merge in Truth.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨਾ ਜੰਤਾ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥੮॥੪॥
naanak jo tis bhaavai so theeai inaa jantaa vas kichh naeh |8|4|
O Nanak, whatever pleases His Will comes to pass. Nothing is in the hands of these beings. ||8||4||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |
Siree Raag, First Mehl:
ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਤਨਿ ਜੂਠਿ ਹੈ ਜਿਹਵਾ ਜੂਠੀ ਹੋਇ ॥
man jootthai tan jootth hai jihavaa jootthee hoe |
If the mind is polluted, then the body is polluted, and the tongue is polluted as well.
ਮੁਖਿ ਝੂਠੈ ਝੂਠੁ ਬੋਲਣਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥
mukh jhootthai jhootth bolanaa kiau kar soochaa hoe |
With false mouths, people speak falsehood. How can they be made pure?
ਬਿਨੁ ਅਭ ਸਬਦ ਨ ਮਾਂਜੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਚੁ ਹੋਇ ॥੧॥
bin abh sabad na maanjeeai saache te sach hoe |1|
Without the Holy Water of the Shabad, they are not cleansed. From the True One alone comes Truth. ||1||
ਮੁੰਧੇ ਗੁਣਹੀਣੀ ਸੁਖੁ ਕੇਹਿ ॥
mundhe gunaheenee sukh kehi |
O soul-bride, without virtue, what happiness can there be?
ਪਿਰੁ ਰਲੀਆ ਰਸਿ ਮਾਣਸੀ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਨੇਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
pir raleea ras maanasee saach sabad sukh nehi |1| rahaau |
The Husband Lord enjoys her with pleasure and delight; she is at peace in the love of the True Word of the Shabad. ||1||Pause||
ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਧਨ ਵਾਂਢੀ ਝੂਰੇਇ ॥
pir paradesee je theeai dhan vaandtee jhooree |
When the Husband goes away, the bride suffers in the pain of separation,
ਜਿਉ ਜਲਿ ਥੋੜੈ ਮਛੁਲੀ ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇਇ ॥
jiau jal thorrai machhulee karan palaav karee |
like the fish in shallow water, crying for mercy.
ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥
pir bhaavai sukh paaeeai jaa aape nadar karee |2|
As it pleases the Will of the Husband Lord, peace is obtained, when He Himself casts His Glance of Grace. ||2||
ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਨਾਲਿ ॥
pir saalaahee aapanaa sakhee sahelee naal |
Praise your Husband Lord, together with your bridesmaids and friends.
ਤਨਿ ਸੋਹੈ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਰਤੀ ਰੰਗਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
tan sohai man mohiaa ratee rang nihaal |
The body is beautified, and the mind is fascinated. Imbued with His Love, we are enraptured.
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸੋਹਣੀ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਗੁਣ ਨਾਲਿ ॥੩॥
sabad savaaree sohanee pir raave gun naal |3|
Adorned with the Shabad, the beautiful bride enjoys her Husband with virtue. ||3||
ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਖੋਟੀ ਅਵਗਣਿਆਰਿ ॥
kaaman kaam na aavee khottee avaganiaar |
The soul-bride is of no use at all, if she is evil and without virtue.
ਨਾ ਸੁਖੁ ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਝੂਠਿ ਜਲੀ ਵੇਕਾਰਿ ॥
naa sukh peeeai saahurai jhootth jalee vekaar |
She does not find peace in this world or the next; she burns in falsehood and corruption.
ਆਵਣੁ ਵੰਞਣੁ ਡਾਖੜੋ ਛੋਡੀ ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰਿ ॥੪॥
aavan vanyan ddaakharro chhoddee kant visaar |4|
Coming and going are very difficult for that bride who is abandoned and forgotten by her Husband Lord. ||4||
ਪਿਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੁਤੀ ਸੋ ਕਿਤੁ ਸਾਦਿ ॥
pir kee naar suhaavanee mutee so kit saad |
The beautiful soul-bride of the Husband Lord-by what sensual pleasures has she been doomed?
ਪਿਰ ਕੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਬੋਲੇ ਫਾਦਿਲੁ ਬਾਦਿ ॥
pir kai kaam na aavee bole faadil baad |
She is of no use to her Husband if she babbles in useless arguments.
ਦਰਿ ਘਰਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਛੂਟੀ ਦੂਜੈ ਸਾਦਿ ॥੫॥
dar ghar dtoee naa lahai chhoottee doojai saad |5|
At the Door of His Home, she finds no shelter; she is discarded for seeking other pleasures. ||5||
ਪੰਡਿਤ ਵਾਚਹਿ ਪੋਥੀਆ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥
panddit vaacheh potheea naa boojheh veechaar |
The Pandits, the religious scholars, read their books, but they do not understand the real meaning.
ਅਨ ਕਉ ਮਤੀ ਦੇ ਚਲਹਿ ਮਾਇਆ ਕਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥
an kau matee de chaleh maaeaa kaa vaapaar |
They give instructions to others, and then walk away, but they deal in Maya themselves.
ਕਥਨੀ ਝੂਠੀ ਜਗੁ ਭਵੈ ਰਹਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥੬॥
kathanee jhootthee jag bhavai rahanee sabad su saar |6|
Speaking falsehood, they wander around the world, while those who remain true to the Shabad are excellent and exalted. ||6||
ਕੇਤੇ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਬੇਦਾ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
kete panddit jotakee bedaa kareh beechaar |
There are so many Pandits and astrologers who ponder over the Vedas.
ਵਾਦਿ ਵਿਰੋਧਿ ਸਲਾਹਣੇ ਵਾਦੇ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥
vaad virodh salaahane vaade aavan jaan |
They glorify their disputes and arguments, and in these controversies they continue coming and going.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਮ ਨ ਛੁਟਸੀ ਕਹਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੁ ॥੭॥
bin gur karam na chhuttasee keh sun aakh vakhaan |7|
Without the Guru, they are not released from their karma, although they speak and listen and preach and explain. ||7||
ਸਭਿ ਗੁਣਵੰਤੀ ਆਖੀਅਹਿ ਮੈ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
sabh gunavantee aakheeeh mai gun naahee koe |
They all call themselves virtuous, but I have no virtue at all.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੈ ਭਾਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
har var naar suhaavanee mai bhaavai prabh soe |
With the Lord as her Husband, the soul-bride is happy; I, too, love that God.
ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥੮॥੫॥
naanak sabad milaavarraa naa vechhorraa hoe |8|5|
O Nanak, through the Shabad, union is obtained; there is no more separation. ||8||5||