ਕਬਿਤੁ ॥
kabit |
KABIT
ਕੇਤੇ ਰਾਛਸਨ ਹੂੰ ਕੀ ਭੁਜਨ ਕਉ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ਕੇਤੇ ਸਿਰ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਖੰਡਨ ਕਰਤ ਹੈ ॥
kete raachhasan hoon kee bhujan kau kaatt dayo kete sir satran ke khanddan karat hai |
The arms of many demons were chopped and the heads of many enemies were cut
ਕੇਤੇ ਭਾਜਿ ਗਏ ਅਰਿ ਕੇਤੇ ਮਾਰਿ ਲਏ ਬੀਰ ਰਨ ਹੂੰ ਕੀ ਭੂਮਿ ਹੂੰ ਤੇ ਪੈਗੁ ਨ ਟਰਤ ਹੈ ॥
kete bhaaj ge ar kete maar le beer ran hoon kee bhoom hoon te paig na ttarat hai |
Many enemies ran away, many were killed,
ਸੈਥੀ ਜਮਦਾਰ ਲੈ ਸਰਾਸਨ ਗਦਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੁਜਨ ਕੀ ਸੈਨਾ ਬੀਚ ਐਸੇ ਬਿਚਰਤ ਹੈ ॥
saithee jamadaar lai saraasan gadaa trisool dujan kee sainaa beech aise bicharat hai |
But still this warrior was moving with the enemy`s army firmly taking his sword, axe, bow, mace, trident etc. in his hands
ਆਗੇ ਹੁਇ ਲਰਤ ਪਗ ਪਾਛੇ ਨ ਕਰਤ ਡਗ ਕਬੂੰ ਦੇਖੀਯਤ ਕਬੂੰ ਦੇਖਿਓ ਨ ਪਰਤ ਹੈ ॥੧੪੧੮॥
aage hue larat pag paachhe na karat ddag kaboon dekheeyat kaboon dekhio na parat hai |1418|
He is fighting while moving forward and is not receding even step backwards, the king Kharag Singh is so swift that sometimes he is visible and sometimes he is not seen.1418.
ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥
kabiyo baach |
Speech of the poet:
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ARIL
ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਬਹੁ ਰਾਛਸ ਮਾਰੇ ਕੋਪ ਹੁਇ ॥
kharrag singh bahu raachhas maare kop hue |
ਰਹੇ ਮਨੋ ਮਤਵਾਰੇ ਰਨ ਕੀ ਭੂਮਿ ਸੁਇ ॥
rahe mano matavaare ran kee bhoom sue |
Kharag Singh killed many demons in anger and they all appeared intoxicated and sleeping the battlefield
ਜੀਅਤ ਬਚੇ ਤੇ ਭਾਜੇ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਇ ਕੈ ॥
jeeat bache te bhaaje traas badtaae kai |
ਹੋ ਜਦੁਪਤਿ ਤੀਰ ਪੁਕਾਰੇ ਸਬ ਹੀ ਆਇ ਕੈ ॥੧੪੧੯॥
ho jadupat teer pukaare sab hee aae kai |1419|
Those who survived, they ran away in fear and all of them came and lamented before Krishna.1419.
ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਬਾਚ ॥
kaanrah joo baach |
Speech of the Krishna:
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
DOHRA
ਤਬ ਬ੍ਰਿਜਪਤਿ ਸਬ ਸੈਨ ਕਉ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਸੁਨਾਇ ॥
tab brijapat sab sain kau aise kahiyo sunaae |
ਕੋ ਲਾਇਕ ਭਟ ਕਟਕ ਮੈ ਲਰੈ ਜੁ ਯਾ ਸੰਗ ਜਾਇ ॥੧੪੨੦॥
ko laaeik bhatt kattak mai larai ju yaa sang jaae |1420|
Then Krishna said to the army within its hearing, “Who is that person in my army, who is capable of fighting with Kharag Singh?”1420.
ਸੋਰਠਾ ॥
soratthaa |
SORTHA
ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਪਤਿ ਕੇ ਬੀਰ ਦੁਇ ਨਿਕਸੇ ਅਤਿ ਕੋਪ ਹੁਇ ॥
sree jadupat ke beer due nikase at kop hue |
Two warriors of Krishna came out in extreme anger
ਮਹਾਰਥੀ ਰਨਧੀਰ ਇੰਦ੍ਰ ਤੁਲਿ ਬਿਕ੍ਰਮ ਜਿਨੈ ॥੧੪੨੧॥
mahaarathee ranadheer indr tul bikram jinai |1421|
Both of them were glorious, brave and mighty warriors like Indra.1421.
ਸਵੈਯਾ ॥
savaiyaa |
SWAYYA
ਸਿੰਘ ਝੜਾਝੜ ਝੂਝਨ ਸਿੰਘ ਗਏ ਤਿਹ ਸਾਮੁਹੇ ਲੈ ਸੁ ਘਨੋ ਦਲੁ ॥
singh jharraajharr jhoojhan singh ge tih saamuhe lai su ghano dal |
Jharjhar Singh and Jujhan Singh, taking with them a good deal of army, went in front of him
ਘੋਰਨ ਕੀ ਖੁਰ ਬਾਰ ਬਜੈ ਭੂਅ ਕੰਪ ਉਠੀ ਅਰੁ ਸਤਿ ਰਸਾਤਲੁ ॥
ghoran kee khur baar bajai bhooa kanp utthee ar sat rasaatal |
With the voices of the hoofs of the horses, all the seven nether worlds and the earth trembled
ਯੌ ਖੜਗੇਸ ਰਹਿਓ ਥਿਰੁ ਹ੍ਵੈ ਜਿਮ ਪਉਨ ਲਗੈ ਨ ਹਲੇ ਕਨਕਾਚਲੁ ॥
yau kharrages rahio thir hvai jim paun lagai na hale kanakaachal |
Kharag Singh remained stable like the Sumeru mountain hit by the blows of wind
ਤਾ ਪੈ ਬਸਾਵਤੁ ਹੈ ਨ ਕਛੁ ਸਬ ਹੀ ਜਦੁ ਬੀਰਨ ਕੋ ਘਟਿ ਗਯੋ ਬਲੁ ॥੧੪੨੨॥
taa pai basaavat hai na kachh sab hee jad beeran ko ghatt gayo bal |1422|
There was no impact on him, but the strength of Yadavas began to decrease.1422.
ਕੋਪ ਕੀਯੋ ਧਨੁ ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਜੁਗ ਭੂਪਨ ਕੀ ਬਹੁ ਸੈਨ ਹਨੀ ਹੈ ॥
kop keeyo dhan lai kar mai jug bhoopan kee bahu sain hanee hai |
In his fury, Kharag Singh destroyed a good deal of army of both the kings
ਬਾਜ ਘਨੇ ਰਥਪਤਿ ਕਰੀ ਅਨੀ ਜੋ ਬਿਧਿ ਤੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਗਨੀ ਹੈ ॥
baaj ghane rathapat karee anee jo bidh te nahee jaat ganee hai |
He destroyed many horses, chariots etc.
ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਮਨ ਮੈ ਲਖ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੀ ਹੈ ॥
taa chhab kee upamaa man mai lakh ke mukh te kab sayaam bhanee hai |
ਜੁਧ ਕੀ ਠਉਰ ਨ ਹੋਇ ਮਨੋ ਰਸ ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਖੇਲ ਕੋ ਠਉਰ ਬਨੀ ਹੈ ॥੧੪੨੩॥
judh kee tthaur na hoe mano ras rudr ke khel ko tthaur banee hai |1423|
The poet says that battlefield instead of looking like a field of battle, seemed like a place of the sport of Rudra (Shiva).1423.
ਲੈ ਧਨੁ ਬਾਨ ਧਸਿਓ ਰਨ ਮੈ ਤਿਹ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਿਓ ॥
lai dhan baan dhasio ran mai tih ke man mai at kop badtio |
ਜੁ ਹੁਤੋ ਦਲ ਬੈਰਨ ਕੋ ਸਬ ਹੀ ਰਿਸ ਤੇਜ ਕੇ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਤਛ ਡਢਿਓ ॥
ju huto dal bairan ko sab hee ris tej ke sang pratachh ddadtio |
Getting enraged in his mind, he penetrated into the army of the enemy and from the other side the enemy’s army became very violent
ਅਰਿ ਸੈਨ ਕੋ ਨਾਸ ਕੀਓ ਛਿਨ ਮੈ ਜਸੁ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਪਢਿਓ ॥
ar sain ko naas keeo chhin mai jas taa chhab ko kab sayaam padtio |
ਤਮ ਜਿਉ ਡਰ ਕੇ ਅਰਿ ਭਾਜਿ ਗਏ ਇਹ ਸੂਰ ਨਹੀ ਮਾਨੋ ਸੂਰ ਚਢਿਓ ॥੧੪੨੪॥
tam jiau ddar ke ar bhaaj ge ih soor nahee maano soor chadtio |1424|
Kharag Singh destroyed the enemy’s army which fled away just as the darkness flies away fearing the sun.1424.
ਕੋਪਿ ਝਝਾਝੜ ਸਿੰਘ ਤਬੈ ਅਸਿ ਤੀਛਨ ਲੈ ਕਰਿ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਓ ॥
kop jhajhaajharr singh tabai as teechhan lai kar taeh prahaario |
ਭੂਪ ਛਿਨਾਇ ਲੀਯੋ ਕਰ ਤੇ ਬਰ ਕੈ ਅਰਿ ਕੇ ਤਨ ਊਪਰਿ ਝਾਰਿਓ ॥
bhoop chhinaae leeyo kar te bar kai ar ke tan aoopar jhaario |
Then Jharajhar Singh, getting infuriated, taking his sword in his hand struck a blow on Kharag Singh, which was snatched away from his hand
ਲਾਗਤ ਹੀ ਕਟਿ ਮੂੰਡ ਗਿਰਿਓ ਧਰਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਕਬਿ ਭਾਉ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥
laagat hee katt moondd girio dhar taa chhab ko kab bhaau nihaario |
He struck the same sword on the enemy’s body, by which his trunk was cut down and it fell on the earth
ਮਾਨਹੁ ਈਸ੍ਵਰ ਕੋਪ ਭਯੋ ਸਿਰ ਪੂਤ ਕੋ ਕਾਟਿ ਜੁਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥੧੪੨੫॥
maanahu eesvar kop bhayo sir poot ko kaatt judaa kar ddaario |1425|
According toe the poet it appeared that Shiva in great anger had cut down and thrown the head of Ganesha.1425.
ਬੀਰ ਹਨਿਓ ਜਬ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਤਬ ਦੂਸਰ ਕੇ ਮਨਿ ਕੋਪ ਛਯੋ ॥
beer hanio jab hee ran mai tab doosar ke man kop chhayo |
When this warrior was killed, then the second (Jujhan Singh) got infuriated in his mind
ਸੁ ਧਵਾਇ ਕੈ ਸ︀ਯੰਦਨ ਤਾਹੀ ਕੀ ਓਰ ਗਯੋ ਅਸਿ ਤੀਛਨ ਪਾਨਿ ਲਯੋ ॥
su dhavaae kai sayandan taahee kee or gayo as teechhan paan layo |
He caused his chariot to be driven and immediately taking his sword in his hand, went towards him (Kharag Singh)
ਤਬ ਭੂਪ ਸਰਾਸਨੁ ਬਾਨ ਲਯੋ ਅਰਿ ਕੋ ਅਸਿ ਮੂਠ ਤੇ ਕਾਟਿ ਦਯੋ ॥
tab bhoop saraasan baan layo ar ko as mootth te kaatt dayo |
ਮਾਨੋ ਜੀਹ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ਧਾਇਓ ਹੁਤੋ ਜਮੁ ਜੀਭ ਕਟੀ ਬਿਨੁ ਆਸ ਭਯੋ ॥੧੪੨੬॥
maano jeeh nikaar kai dhaaeo huto jam jeebh kattee bin aas bhayo |1426|
Then the king also chopped off his head with his bow and arrows and he appeared like the one going forward greedily moving his tongue, but on account of the cutting away of his tongue, his hopes of getting relish had ended.1426.
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਛੰਤ ਘਰੁ ੨ ॥
raag aasaa mahalaa 1 chhant ghar 2 |
Raag Aasaa, First Mehl, Chhant, Second House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ਜਿਥੈ ਹਉ ਜਾਈ ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ਜੀਉ ॥
toon sabhanee thaaee jithai hau jaaee saachaa sirajanahaar jeeo |
You are everywhere, wherever I go, O True Creator Lord.
ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ਜੀਉ ॥
sabhanaa kaa daataa karam bidhaataa dookh bisaaranahaar jeeo |
You are the Giver of all, the Architect of Destiny, the Dispeller of distress.
ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ਸੁਆਮੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ॥
dookh bisaaranahaar suaamee keetaa jaa kaa hovai |
The Lord Master is the Dispeller of distress; all that happens is by His doing.
ਕੋਟ ਕੋਟੰਤਰ ਪਾਪਾ ਕੇਰੇ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਖੋਵੈ ॥
kott kottantar paapaa kere ek gharree meh khovai |
Millions upon millions of sins, He destroys in an instant.
ਹੰਸ ਸਿ ਹੰਸਾ ਬਗ ਸਿ ਬਗਾ ਘਟ ਘਟ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ਜੀਉ ॥
hans si hansaa bag si bagaa ghatt ghatt kare beechaar jeeo |
He calls a swan a swan, and a crane a crane; He contemplates each and every heart.
ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ਜਿਥੈ ਹਉ ਜਾਈ ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ਜੀਉ ॥੧॥
toon sabhanee thaaee jithai hau jaaee saachaa sirajanahaar jeeo |1|
You are everywhere, wherever I go, O True Creator Lord. ||1||
ਜਿਨੑ ਇਕ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ਜੀਉ ॥
jina ik man dhiaaeaa tina sukh paaeaa te virale sansaar jeeo |
Those who meditate on Him single-mindedly obtain peace; how rare are they in this world.
ਤਿਨ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਗੁਰਸਬਦੁ ਕਮਾਵੈ ਕਬਹੁ ਨ ਆਵਹਿ ਹਾਰਿ ਜੀਉ ॥
tin jam nerr na aavai gurasabad kamaavai kabahu na aaveh haar jeeo |
The Messenger of Death does not draw near those who live the Guru's Teachings; they never return defeated.
ਤੇ ਕਬਹੁ ਨ ਹਾਰਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਹਿ ਤਿਨੑ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥
te kabahu na haareh har har gun saareh tina jam nerr na aavai |
Those who appreciate the Glorious Praises of the Lord, Har, Har, never suffer defeat; the Messenger of Death does not even approach them.
ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਤਿਨੑਾ ਕਾ ਚੂਕਾ ਜੋ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਪਾਵੈ ॥
jaman maran tinaa kaa chookaa jo har laage paavai |
Birth and death are ended for those who are attached to the feet of the Lord.
ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹਰਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ਜੀਉ ॥
guramat har ras har fal paaeaa har har naam ur dhaar jeeo |
Through the Guru's Teachings, they obtain the sublime essence of the Lord, and the fruit of the Lord; they enshrine the Name of the Lord, Har, Har, in their hearts.
ਜਿਨੑ ਇਕ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ਜੀਉ ॥੨॥
jina ik man dhiaaeaa tina sukh paaeaa te virale sansaar jeeo |2|
Those who meditate on Him single-mindedly obtain peace; how rare are they in this world. ||2||
ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ਜੀਉ ॥
jin jagat upaaeaa dhandhai laaeaa tisai vittahu kurabaan jeeo |
He who created the world and assigned all to their tasks - unto Him I am a sacrifice.
ਤਾ ਕੀ ਸੇਵ ਕਰੀਜੈ ਲਾਹਾ ਲੀਜੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਣੁ ਜੀਉ ॥
taa kee sev kareejai laahaa leejai har daragah paaeeai maan jeeo |
So serve Him, and gather profit, and you shall obtain honor in the Court of the Lord.
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਜੋ ਨਰੁ ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ॥
har daragah maan soee jan paavai jo nar ek pachhaanai |
That humble being, who recognizes the One Lord alone, obtains honor in the Court of the Lord.
ਓਹੁ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਵੈ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥
ohu nav nidh paavai guramat har dhiaavai nit har gun aakh vakhaanai |
One who meditates on the Lord, through the Guru's Teachings, obtains the nine treasures; he chants and repeats continually the Glorious Praises of the Lord.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਲੀਜੈ ਹਰਿ ਊਤਮੁ ਪੁਰਖੁ ਪਰਧਾਨੁ ਜੀਉ ॥
ahinis naam tisai kaa leejai har aootam purakh paradhaan jeeo |
Day and night, take the Naam, the Name of the Lord, the most sublime Primal Being.
ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ਹਉ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਨੁ ਜੀਉ ॥੩॥
jin jagat upaaeaa dhandhai laaeaa hau tisai vittahu kurabaan jeeo |3|
The One who created the world and assigned all to their tasks - I am a sacrifice to Him. ||3||
ਨਾਮੁ ਲੈਨਿ ਸਿ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨ ਸੁਖ ਫਲ ਹੋਵਹਿ ਮਾਨਹਿ ਸੇ ਜਿਣਿ ਜਾਹਿ ਜੀਉ ॥
naam lain si soheh tin sukh fal hoveh maaneh se jin jaeh jeeo |
Those who chant the Naam look beautiful; they obtain the fruit of peace. Those who believe in the Name win the game of life.
ਤਿਨ ਫਲ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਜੇ ਜੁਗ ਕੇਤੇ ਜਾਹਿ ਜੀਉ ॥
tin fal tott na aavai jaa tis bhaavai je jug kete jaeh jeeo |
Their blessings are not exhausted, if it pleases the Lord, even though numerous ages may pass.
ਜੇ ਜੁਗ ਕੇਤੇ ਜਾਹਿ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਫਲ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
je jug kete jaeh suaamee tin fal tott na aavai |
Even though numerous ages may pass, O Lord Master, their blessings are not exhausted.
ਤਿਨੑ ਜਰਾ ਨ ਮਰਣਾ ਨਰਕਿ ਨ ਪਰਣਾ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
tina jaraa na maranaa narak na paranaa jo har naam dhiaavai |
They do not age, they do not die and fall into hell, if they meditate on the Naam, the Name of the Lord.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਹਿ ਸਿ ਸੂਕਹਿ ਨਾਹੀ ਨਾਨਕ ਪੀੜ ਨ ਖਾਹਿ ਜੀਉ ॥
har har kareh si sookeh naahee naanak peerr na khaeh jeeo |
Those who chant the Lord's Name, Har, Har, do not wither, O Nanak; they are not afflicted by pain.
ਨਾਮੁ ਲੈਨੑਿ ਸਿ ਸੋਹਹਿ ਤਿਨੑ ਸੁਖ ਫਲ ਹੋਵਹਿ ਮਾਨਹਿ ਸੇ ਜਿਣਿ ਜਾਹਿ ਜੀਉ ॥੪॥੧॥੪॥
naam laina si soheh tina sukh fal hoveh maaneh se jin jaeh jeeo |4|1|4|
Those who chant the Naam look beautiful; they obtain the fruit of peace. Those who believe in the Name win the game of life. ||4||1||4||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਛੰਤ ਘਰੁ ੩ ॥
aasaa mahalaa 1 chhant ghar 3 |
Aasaa, First Mehl, Chhant, Third House:
ਤੂੰ ਸੁਣਿ ਹਰਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕੀ ਵਾੜੀਐ ਰਾਤਾ ਰਾਮ ॥
toon sun haranaa kaaliaa kee vaarreeai raataa raam |
Listen, O black deer: why are you so attached to the orchard of passion?
ਬਿਖੁ ਫਲੁ ਮੀਠਾ ਚਾਰਿ ਦਿਨ ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਤਾਤਾ ਰਾਮ ॥
bikh fal meetthaa chaar din fir hovai taataa raam |
The fruit of sin is sweet for only a few days, and then it grows hot and bitter.
ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਤਾਤਾ ਖਰਾ ਮਾਤਾ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਪਰਤਾਪਏ ॥
fir hoe taataa kharaa maataa naam bin parataape |
That fruit which intoxicated you has now become bitter and painful, without the Naam.
ਓਹੁ ਜੇਵ ਸਾਇਰ ਦੇਇ ਲਹਰੀ ਬਿਜੁਲ ਜਿਵੈ ਚਮਕਏ ॥
ohu jev saaeir dee laharee bijul jivai chamake |
It is temporary, like the waves on the sea, and the flash of lightning.
ਹਰਿ ਬਾਝੁ ਰਾਖਾ ਕੋਇ ਨਾਹੀ ਸੋਇ ਤੁਝਹਿ ਬਿਸਾਰਿਆ ॥
har baajh raakhaa koe naahee soe tujheh bisaariaa |
Without the Lord, there is no other protector, but you have forgotten Him.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਮਰਹਿ ਹਰਣਾ ਕਾਲਿਆ ॥੧॥
sach kahai naanak chet re man mareh haranaa kaaliaa |1|
Nanak speaks the Truth. Reflect upon it, O mind; you shall die, O black deer. ||1||
ਭਵਰਾ ਫੂਲਿ ਭਵੰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਰਾਮ ॥
bhavaraa fool bhavantiaa dukh at bhaaree raam |
O bumble bee, you wander among the flowers, but terrible pain awaits you.
ਮੈ ਗੁਰੁ ਪੂਛਿਆ ਆਪਣਾ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੀ ਰਾਮ ॥
mai gur poochhiaa aapanaa saachaa beechaaree raam |
I have asked my Guru for true understanding.
ਬੀਚਾਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੁਝੈ ਪੂਛਿਆ ਭਵਰੁ ਬੇਲੀ ਰਾਤਓ ॥
beechaar satigur mujhai poochhiaa bhavar belee raato |
I have asked my True Guru for understanding about the bumble bee, who is so involved with the flowers of the garden.
ਸੂਰਜੁ ਚੜਿਆ ਪਿੰਡੁ ਪੜਿਆ ਤੇਲੁ ਤਾਵਣਿ ਤਾਤਓ ॥
sooraj charriaa pindd parriaa tel taavan taato |
When the sun rises, the body will fall, and it will be cooked in hot oil.
ਜਮ ਮਗਿ ਬਾਧਾ ਖਾਹਿ ਚੋਟਾ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
jam mag baadhaa khaeh chottaa sabad bin betaaliaa |
You shall be bound and beaten on the road of Death, without the Word of the Shabad, O madman.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਮਰਹਿ ਭਵਰਾ ਕਾਲਿਆ ॥੨॥
sach kahai naanak chet re man mareh bhavaraa kaaliaa |2|
Nanak speaks the Truth. Reflect upon it, O mind; you shall die, O bumble bee. ||2||
ਮੇਰੇ ਜੀਅੜਿਆ ਪਰਦੇਸੀਆ ਕਿਤੁ ਪਵਹਿ ਜੰਜਾਲੇ ਰਾਮ ॥
mere jeearriaa paradeseea kit paveh janjaale raam |
O my stranger soul, why do you fall into entanglements?
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕੀ ਫਾਸਹਿ ਜਮ ਜਾਲੇ ਰਾਮ ॥
saachaa saahib man vasai kee faaseh jam jaale raam |
The True Lord abides within your mind; why are you trapped by the noose of Death?
ਮਛੁਲੀ ਵਿਛੁੰਨੀ ਨੈਣ ਰੁੰਨੀ ਜਾਲੁ ਬਧਿਕਿ ਪਾਇਆ ॥
machhulee vichhunee nain runee jaal badhik paaeaa |
The fish leaves the water with tearful eyes, when the fisherman casts his net.
ਸੰਸਾਰੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਅੰਤਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
sansaar maaeaa mohu meetthaa ant bharam chukaaeaa |
The love of Maya is sweet to the world, but in the end, this delusion is dispelled.
ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਛੋਡਿ ਮਨਹੁ ਅੰਦੇਸਿਆ ॥
bhagat kar chit laae har siau chhodd manahu andesiaa |
So perform devotional worship, link your consciousness to the Lord, and dispel anxiety from your mind.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਜੀਅੜਿਆ ਪਰਦੇਸੀਆ ॥੩॥
sach kahai naanak chet re man jeearriaa paradeseea |3|
Nanak speaks the Truth; focus your consciousness on the Lord, O my stranger soul. ||3||
ਨਦੀਆ ਵਾਹ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਮੇਲਾ ਸੰਜੋਗੀ ਰਾਮ ॥
nadeea vaah vichhuniaa melaa sanjogee raam |
The rivers and streams which separate may sometime be united again.
ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਮੀਠਾ ਵਿਸੁ ਭਰੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਰਾਮ ॥
jug jug meetthaa vis bhare ko jaanai jogee raam |
In age after age, that which is sweet, is full of poison; how rare is the Yogi who understands this.
ਕੋਈ ਸਹਜਿ ਜਾਣੈ ਹਰਿ ਪਛਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਚੇਤਿਆ ॥
koee sehaj jaanai har pachhaanai satiguroo jin chetiaa |
That rare person who centers his consciousness on the True Guru, knows intuitively and realizes the Lord.
ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਪਚਹਿ ਮੁਗਧ ਅਚੇਤਿਆ ॥
bin naam har ke bharam bhoole pacheh mugadh achetiaa |
Without the Naam, the Name of the Lord, the thoughtless fools wander in doubt, and are ruined.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਨ ਰਿਦੈ ਸਾਚਾ ਸੇ ਅੰਤਿ ਧਾਹੀ ਰੁੰਨਿਆ ॥
har naam bhagat na ridai saachaa se ant dhaahee runiaa |
Those whose hearts are not touched by devotional worship and the Name of the True Lord, shall weep and wail loudly in the end.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦਿ ਸਾਚੈ ਮੇਲਿ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੪॥੧॥੫॥
sach kahai naanak sabad saachai mel chiree vichhuniaa |4|1|5|
Nanak speaks the Truth; through the True Word of the Shabad, those long separated from the Lord, are united once again. ||4||1||5||