ਫੁਨਹੇ ਮਹਲਾ ੫ ॥
funahe mahalaa 5 |
Phunhay, Fifth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਾਥਿ ਕਲੰਮ ਅਗੰਮ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖਾਵਤੀ ॥
haath kalam agam masatak lekhaavatee |
With Pen in Hand, the Unfathomable Lord writes the mortal's destiny upon his forehead.
ਉਰਝਿ ਰਹਿਓ ਸਭ ਸੰਗਿ ਅਨੂਪ ਰੂਪਾਵਤੀ ॥
aurajh rahio sabh sang anoop roopaavatee |
The Incomparably Beautiful Lord is involved with all.
ਉਸਤਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ਮੁਖਹੁ ਤੁਹਾਰੀਆ ॥
ausatat kehan na jaae mukhahu tuhaareea |
I cannot utter Your Praises with my mouth.
ਮੋਹੀ ਦੇਖਿ ਦਰਸੁ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀਆ ॥੧॥
mohee dekh daras naanak balihaareea |1|
Nanak is fascinated, gazing upon the Blessed Vision of Your Darshan. I am a sacrifice to You. ||1||
ਸੰਤ ਸਭਾ ਮਹਿ ਬੈਸਿ ਕਿ ਕੀਰਤਿ ਮੈ ਕਹਾਂ ॥
sant sabhaa meh bais ki keerat mai kahaan |
Seated in the Society of the Saints, I chant the Lord's Praises.
ਅਰਪੀ ਸਭੁ ਸੀਗਾਰੁ ਏਹੁ ਜੀਉ ਸਭੁ ਦਿਵਾ ॥
arapee sabh seegaar ehu jeeo sabh divaa |
I dedicate all my adornments to Him, and give all this soul to Him.
ਆਸ ਪਿਆਸੀ ਸੇਜ ਸੁ ਕੰਤਿ ਵਿਛਾਈਐ ॥
aas piaasee sej su kant vichhaaeeai |
With hopeful yearning for Him, I have made the bed for my Husband.
ਹਰਿਹਾਂ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਭਾਗੁ ਤ ਸਾਜਨੁ ਪਾਈਐ ॥੨॥
harihaan masatak hovai bhaag ta saajan paaeeai |2|
O Lord! If such good destiny is inscribed upon my forehead, then I shall find my Friend. ||2||
ਸਖੀ ਕਾਜਲ ਹਾਰ ਤੰਬੋਲ ਸਭੈ ਕਿਛੁ ਸਾਜਿਆ ॥
sakhee kaajal haar tanbol sabhai kichh saajiaa |
O my companion, I have prepared everything: make-up, garlands and betel-leaves.
ਸੋਲਹ ਕੀਏ ਸੀਗਾਰ ਕਿ ਅੰਜਨੁ ਪਾਜਿਆ ॥
solah kee seegaar ki anjan paajiaa |
I have embellished myself with the sixteen decorations, and applied the mascara to my eyes.
ਜੇ ਘਰਿ ਆਵੈ ਕੰਤੁ ਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ॥
je ghar aavai kant ta sabh kichh paaeeai |
If my Husband Lord comes to my home, then I obtain everything.
ਹਰਿਹਾਂ ਕੰਤੈ ਬਾਝੁ ਸੀਗਾਰੁ ਸਭੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਈਐ ॥੩॥
harihaan kantai baajh seegaar sabh birathaa jaaeeai |3|
O Lord! Without my Husband, all these adornments are useless. ||3||
ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ਸਾ ਵਡਭਾਗਣੇ ॥
jis ghar vasiaa kant saa vaddabhaagane |
Very fortunate is she, within whose home the Husband Lord abides.
ਤਿਸੁ ਬਣਿਆ ਹਭੁ ਸੀਗਾਰੁ ਸਾਈ ਸੋਹਾਗਣੇ ॥
tis baniaa habh seegaar saaee sohaagane |
She is totally adorned and decorated; she is a happy soul-bride.
ਹਉ ਸੁਤੀ ਹੋਇ ਅਚਿੰਤ ਮਨਿ ਆਸ ਪੁਰਾਈਆ ॥
hau sutee hoe achint man aas puraaeea |
I sleep in peace, without anxiety; the hopes of my mind have been fulfilled.
ਹਰਿਹਾਂ ਜਾ ਘਰਿ ਆਇਆ ਕੰਤੁ ਤ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਆ ॥੪॥
harihaan jaa ghar aaeaa kant ta sabh kichh paaeea |4|
O Lord! When my Husband came into the home of my heart, I obtained everything. ||4||
ਆਸਾ ਇਤੀ ਆਸ ਕਿ ਆਸ ਪੁਰਾਈਐ ॥
aasaa itee aas ki aas puraaeeai |
My hope is so intense, that this hope alone should fulfill my hopes.
ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ॥
satigur bhe deaal ta pooraa paaeeai |
When the True Guru becomes merciful, then I attain the Perfect Lord.
ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਬਹੁਤੁ ਕਿ ਅਵਗਣ ਛਾਇਆ ॥
mai tan avagan bahut ki avagan chhaaeaa |
My body is filled with so many demerits; I am covered with faults and demerits.
ਹਰਿਹਾਂ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ ਤ ਮਨੁ ਠਹਰਾਇਆ ॥੫॥
harihaan satigur bhe deaal ta man tthaharaaeaa |5|
O Lord! When the True Guru becomes Merciful, then the mind is held in place. ||5||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਧਿਆਇਆ ॥
kahu naanak beant beant dhiaaeaa |
Says Nanak, I have meditated on the Lord, Infinite and Endless.
ਦੁਤਰੁ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਰਾਇਆ ॥
dutar ihu sansaar satiguroo taraaeaa |
This world-ocean is so difficult to cross; the True Guru has carried me across.
ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥
mittiaa aavaa gaun jaan pooraa paaeaa |
My comings and goings in reincarnation ended, when I met the Perfect Lord.
ਹਰਿਹਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥੬॥
harihaan amrit har kaa naam satigur te paaeaa |6|
O Lord! I have obtained the Ambrosial Nectar of the Name of the Lord from the True Guru. ||6||
ਮੇਰੈ ਹਾਥਿ ਪਦਮੁ ਆਗਨਿ ਸੁਖ ਬਾਸਨਾ ॥
merai haath padam aagan sukh baasanaa |
The lotus is in my hand; in the courtyard of my heart I abide in peace.
ਸਖੀ ਮੋਰੈ ਕੰਠਿ ਰਤੰਨੁ ਪੇਖਿ ਦੁਖੁ ਨਾਸਨਾ ॥
sakhee morai kantth ratan pekh dukh naasanaa |
O my companion, the Jewel is around my neck; beholding it, sorrow is taken away.
ਬਾਸਉ ਸੰਗਿ ਗੁਪਾਲ ਸਗਲ ਸੁਖ ਰਾਸਿ ਹਰਿ ॥
baasau sang gupaal sagal sukh raas har |
I abide with the Lord of the World, the Treasury of Total Peace. O Lord!
ਹਰਿਹਾਂ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਬਸਹਿ ਜਿਸੁ ਸਦਾ ਕਰਿ ॥੭॥
harihaan ridh sidh nav nidh baseh jis sadaa kar |7|
All wealth, spiritual perfection and the nine treasures are in His Hand. ||7||
ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਰਾਵਣਿ ਜਾਹਿ ਸੇਈ ਤਾ ਲਾਜੀਅਹਿ ॥
par tria raavan jaeh seee taa laajeeeh |
Those men who go out to enjoy other men's women shall suffer in shame.
ਨਿਤਪ੍ਰਤਿ ਹਿਰਹਿ ਪਰ ਦਰਬੁ ਛਿਦ੍ਰ ਕਤ ਢਾਕੀਅਹਿ ॥
nitaprat hireh par darab chhidr kat dtaakeeeh |
Those who steal the wealth of others - how can their guilt be concealed?
ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਮਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਗਲ ਕੁਲ ਤਾਰਈ ॥
har gun ramat pavitr sagal kul taaree |
Those who chant the Sacred Praises of the Lord save and redeem all their generations.
ਹਰਿਹਾਂ ਸੁਨਤੇ ਭਏ ਪੁਨੀਤ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰਈ ॥੮॥
harihaan sunate bhe puneet paarabraham beechaaree |8|
O Lord! Those who listen and contemplate the Supreme Lord God become pure and holy. ||8||
ਊਪਰਿ ਬਨੈ ਅਕਾਸੁ ਤਲੈ ਧਰ ਸੋਹਤੀ ॥
aoopar banai akaas talai dhar sohatee |
The sky above looks lovely, and the earth below is beautiful.
ਦਹ ਦਿਸ ਚਮਕੈ ਬੀਜੁਲਿ ਮੁਖ ਕਉ ਜੋਹਤੀ ॥
deh dis chamakai beejul mukh kau johatee |
Lightning flashes in the ten directions; I behold the Face of my Beloved.
ਖੋਜਤ ਫਿਰਉ ਬਿਦੇਸਿ ਪੀਉ ਕਤ ਪਾਈਐ ॥
khojat firau bides peeo kat paaeeai |
If I go searching in foreign lands, how can I find my Beloved?
ਹਰਿਹਾਂ ਜੇ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਭਾਗੁ ਤ ਦਰਸਿ ਸਮਾਈਐ ॥੯॥
harihaan je masatak hovai bhaag ta daras samaaeeai |9|
O Lord! If such destiny is inscribed upon my forehead, I am absorbed in the Blessed Vision of His Darshan. ||9||
ਡਿਠੇ ਸਭੇ ਥਾਵ ਨਹੀ ਤੁਧੁ ਜੇਹਿਆ ॥
dditthe sabhe thaav nahee tudh jehiaa |
I have seen all places, but none can compare to You.
ਬਧੋਹੁ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਤਾਂ ਤੂ ਸੋਹਿਆ ॥
badhohu purakh bidhaatai taan too sohiaa |
The Primal Lord, the Architect of Destiny, has established You; thus You are adorned and embellished.
ਵਸਦੀ ਸਘਨ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ ਰਾਮਦਾਸ ਪੁਰ ॥
vasadee saghan apaar anoop raamadaas pur |
Ramdaspur is prosperous and thickly populated, and incomparably beautiful.
ਹਰਿਹਾਂ ਨਾਨਕ ਕਸਮਲ ਜਾਹਿ ਨਾਇਐ ਰਾਮਦਾਸ ਸਰ ॥੧੦॥
harihaan naanak kasamal jaeh naaeiai raamadaas sar |10|
O Lord! Bathing in the Sacred Pool of Raam Daas, the sins are washed away, O Nanak. ||10||
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਚਿਤ ਸੁਚਿਤ ਸੁ ਸਾਜਨੁ ਚਾਹੀਐ ॥
chaatrik chit suchit su saajan chaaheeai |
The rainbird is very smart; in its consciousness, it longs for the friendly rain.
ਜਿਸੁ ਸੰਗਿ ਲਾਗੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਸੈ ਕਉ ਆਹੀਐ ॥
jis sang laage praan tisai kau aaheeai |
It longs for that, to which its breath of life is attached.
ਬਨੁ ਬਨੁ ਫਿਰਤ ਉਦਾਸ ਬੂੰਦ ਜਲ ਕਾਰਣੇ ॥
ban ban firat udaas boond jal kaarane |
It wanders depressed, from forest to forest, for the sake of a drop of water.
ਹਰਿਹਾਂ ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨੁ ਮਾਂਗੈ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰਣੇ ॥੧੧॥
harihaan tiau har jan maangai naam naanak balihaarane |11|
O Lord! In just the same way, the humble servant of the Lord begs for the Naam, the Name of the Lord. Nanak is a sacrifice to him. ||11||
ਮਿਤ ਕਾ ਚਿਤੁ ਅਨੂਪੁ ਮਰੰਮੁ ਨ ਜਾਨੀਐ ॥
mit kaa chit anoop maram na jaaneeai |
The Consciousness of my Friend is incomparably beautiful. Its mystery cannot be known.
ਗਾਹਕ ਗੁਨੀ ਅਪਾਰ ਸੁ ਤਤੁ ਪਛਾਨੀਐ ॥
gaahak gunee apaar su tat pachhaaneeai |
One who purchases the priceless virtues realizes the essence of reality.
ਚਿਤਹਿ ਚਿਤੁ ਸਮਾਇ ਤ ਹੋਵੈ ਰੰਗੁ ਘਨਾ ॥
chiteh chit samaae ta hovai rang ghanaa |
When the consciousness is absorbed in the supreme consciousness, great joy and bliss are found.
ਹਰਿਹਾਂ ਚੰਚਲ ਚੋਰਹਿ ਮਾਰਿ ਤ ਪਾਵਹਿ ਸਚੁ ਧਨਾ ॥੧੨॥
harihaan chanchal choreh maar ta paaveh sach dhanaa |12|
O Lord! When the fickle thieves are overcome, the true wealth is obtained. ||12||
ਸੁਪਨੈ ਊਭੀ ਭਈ ਗਹਿਓ ਕੀ ਨ ਅੰਚਲਾ ॥
supanai aoobhee bhee gahio kee na anchalaa |
In a dream, I was lifted up; why didn't I grasp the hem of His Robe?
ਸੁੰਦਰ ਪੁਰਖ ਬਿਰਾਜਿਤ ਪੇਖਿ ਮਨੁ ਬੰਚਲਾ ॥
sundar purakh biraajit pekh man banchalaa |
Gazing upon the Beautiful Lord relaxing there, my mind was charmed and fascinated.
ਖੋਜਉ ਤਾ ਕੇ ਚਰਣ ਕਹਹੁ ਕਤ ਪਾਈਐ ॥
khojau taa ke charan kahahu kat paaeeai |
I am searching for His Feet - tell me, where can I find Him?
ਹਰਿਹਾਂ ਸੋਈ ਜਤੰਨੁ ਬਤਾਇ ਸਖੀ ਪ੍ਰਿਉ ਪਾਈਐ ॥੧੩॥
harihaan soee jatan bataae sakhee priau paaeeai |13|
O Lord! Tell me how I can find my Beloved, O my companion. ||13||
ਨੈਣ ਨ ਦੇਖਹਿ ਸਾਧ ਸਿ ਨੈਣ ਬਿਹਾਲਿਆ ॥
nain na dekheh saadh si nain bihaaliaa |
The eyes which do not see the Holy - those eyes are miserable.
ਕਰਨ ਨ ਸੁਨਹੀ ਨਾਦੁ ਕਰਨ ਮੁੰਦਿ ਘਾਲਿਆ ॥
karan na sunahee naad karan mund ghaaliaa |
The ears which do not hear the Sound-current of the Naad - those ears might just as well be plugged.
ਰਸਨਾ ਜਪੈ ਨ ਨਾਮੁ ਤਿਲੁ ਤਿਲੁ ਕਰਿ ਕਟੀਐ ॥
rasanaa japai na naam til til kar katteeai |
The tongue which does not chant the Naam ought to be cut out, bit by bit.
ਹਰਿਹਾਂ ਜਬ ਬਿਸਰੈ ਗੋਬਿਦ ਰਾਇ ਦਿਨੋ ਦਿਨੁ ਘਟੀਐ ॥੧੪॥
harihaan jab bisarai gobid raae dino din ghatteeai |14|
O Lord! When the mortal forgets the Lord of the Universe, the Sovereign Lord King, he grows weaker day by day. ||14||
ਪੰਕਜ ਫਾਥੇ ਪੰਕ ਮਹਾ ਮਦ ਗੁੰਫਿਆ ॥
pankaj faathe pank mahaa mad gunfiaa |
The wings of the bumble bee are caught in the intoxicating fragrant petals of the lotus.
ਅੰਗ ਸੰਗ ਉਰਝਾਇ ਬਿਸਰਤੇ ਸੁੰਫਿਆ ॥
ang sang urajhaae bisarate sunfiaa |
With its limbs entangled in the petals, it loses its senses.
ਹੈ ਕੋਊ ਐਸਾ ਮੀਤੁ ਜਿ ਤੋਰੈ ਬਿਖਮ ਗਾਂਠਿ ॥
hai koaoo aisaa meet ji torai bikham gaantth |
Is there any such friend, who can untie this difficult knot?
ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਸ੍ਰੀਧਰ ਨਾਥੁ ਜਿ ਟੂਟੇ ਲੇਇ ਸਾਂਠਿ ॥੧੫॥
naanak ik sreedhar naath ji ttootte lee saantth |15|
O Nanak, the One Supreme Lord and Master of the earth reunites the separated ones. ||15||
ਧਾਵਉ ਦਸਾ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਭ ਕਾਰਣੇ ॥
dhaavau dasaa anek prem prabh kaarane |
I run around in all directions, searching for the love of God.
ਪੰਚ ਸਤਾਵਹਿ ਦੂਤ ਕਵਨ ਬਿਧਿ ਮਾਰਣੇ ॥
panch sataaveh doot kavan bidh maarane |
The five evil enemies are tormenting me; how can I destroy them?
ਤੀਖਣ ਬਾਣ ਚਲਾਇ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਧੵਾਈਐ ॥
teekhan baan chalaae naam prabh dhayaaeeai |
Shoot them with the sharp arrows of meditation on the Name of God.
ਹਰਿਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬਿਖਾਦੀ ਘਾਤ ਪੂਰਨ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ॥੧੬॥
harihaan mahaan bikhaadee ghaat pooran gur paaeeai |16|
O Lord! The way to slaughter these terrible sadistic enemies is obtained from the Perfect Guru. ||16||
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ਮੂਲਿ ਨ ਨਿਖੁਟਈ ॥
satigur keenee daat mool na nikhuttee |
The True Guru has blessed me with the bounty which shall never be exhausted.
ਖਾਵਹੁ ਭੁੰਚਹੁ ਸਭਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟਈ ॥
khaavahu bhunchahu sabh guramukh chhuttee |
Eating and consuming it, all the Gurmukhs are emancipated.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਿਤਾ ਤੁਸਿ ਹਰਿ ॥
amrit naam nidhaan ditaa tus har |
The Lord, in His Mercy, has blessed me with the treasure of the Ambrosial Naam.
ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਅਰਾਧਿ ਕਦੇ ਨ ਜਾਂਹਿ ਮਰਿ ॥੧੭॥
naanak sadaa araadh kade na jaanhi mar |17|
O Nanak, worship and adore the Lord, who never dies. ||17||
ਜਿਥੈ ਜਾਏ ਭਗਤੁ ਸੁ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥
jithai jaae bhagat su thaan suhaavanaa |
Wherever the Lord's devotee goes is a blessed, beautiful place.
ਸਗਲੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਾ ॥
sagale hoe sukh har naam dhiaavanaa |
All comforts are obtained, meditating on the Lord's Name.
ਜੀਅ ਕਰਨਿ ਜੈਕਾਰੁ ਨਿੰਦਕ ਮੁਏ ਪਚਿ ॥
jeea karan jaikaar nindak mue pach |
People praise and congratulate the devotee of the Lord, while the slanderers rot and die.
ਸਾਜਨ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ॥੧੮॥
saajan man aanand naanak naam jap |18|
Says Nanak, O friend, chant the Naam, and your mind shall be filled with bliss. ||18||
ਪਾਵਨ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਕਤਹ ਨਹੀ ਸੇਵੀਐ ॥
paavan patit puneet katah nahee seveeai |
The mortal never serves the Immaculate Lord, the Purifier of sinners.
ਝੂਠੈ ਰੰਗਿ ਖੁਆਰੁ ਕਹਾਂ ਲਗੁ ਖੇਵੀਐ ॥
jhootthai rang khuaar kahaan lag kheveeai |
The mortal wastes away in false pleasures. How long can this go on?
ਹਰਿਚੰਦਉਰੀ ਪੇਖਿ ਕਾਹੇ ਸੁਖੁ ਮਾਨਿਆ ॥
harichandauree pekh kaahe sukh maaniaa |
Why do you take such pleasure, looking at this mirage?
ਹਰਿਹਾਂ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਜਿ ਦਰਗਹਿ ਜਾਨਿਆ ॥੧੯॥
harihaan hau balihaaree tin ji darageh jaaniaa |19|
O Lord! I am a sacrifice to those who are known and approved in the Court of the Lord. ||19||
ਕੀਨੇ ਕਰਮ ਅਨੇਕ ਗਵਾਰ ਬਿਕਾਰ ਘਨ ॥
keene karam anek gavaar bikaar ghan |
The fool commits countless foolish actions and so many sinful mistakes.
ਮਹਾ ਦ੍ਰੁਗੰਧਤ ਵਾਸੁ ਸਠ ਕਾ ਛਾਰੁ ਤਨ ॥
mahaa drugandhat vaas satth kaa chhaar tan |
The fool's body smells rotten, and turns to dust.
ਫਿਰਤਉ ਗਰਬ ਗੁਬਾਰਿ ਮਰਣੁ ਨਹ ਜਾਨਈ ॥
firtau garab gubaar maran neh jaanee |
He wanders lost in the darkness of pride, and never thinks of dying.
ਹਰਿਹਾਂ ਹਰਿਚੰਦਉਰੀ ਪੇਖਿ ਕਾਹੇ ਸਚੁ ਮਾਨਈ ॥੨੦॥
harihaan harichandauree pekh kaahe sach maanee |20|
O Lord! The mortal gazes upon the mirage; why does he think it is true? ||20||
ਜਿਸ ਕੀ ਪੂਜੈ ਅਉਧ ਤਿਸੈ ਕਉਣੁ ਰਾਖਈ ॥
jis kee poojai aaudh tisai kaun raakhee |
When someone's days are over, who can save him?
ਬੈਦਕ ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਕਹਾਂ ਲਉ ਭਾਖਈ ॥
baidak anik upaav kahaan lau bhaakhee |
How long can the physicians go on, suggesting various therapies?
ਏਕੋ ਚੇਤਿ ਗਵਾਰ ਕਾਜਿ ਤੇਰੈ ਆਵਈ ॥
eko chet gavaar kaaj terai aavee |
You fool, remember the One Lord; only He shall be of use to you in the end.
ਹਰਿਹਾਂ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਸਭੁ ਜਾਵਈ ॥੨੧॥
harihaan bin naavai tan chhaar brithaa sabh jaavee |21|
O Lord! Without the Name, the body turns to dust, and everything goes to waste. ||21||
ਅਉਖਧੁ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪੀਜਈ ॥
aaukhadh naam apaar amolak peejee |
Drink in the medicine of the Incomparable, Priceless Name.
ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਖਾਵਹਿ ਸੰਤ ਸਗਲ ਕਉ ਦੀਜਈ ॥
mil mil khaaveh sant sagal kau deejee |
Meeting and joining together, the Saints drink it in, and give it to everyone.
ਜਿਸੈ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ਤਿਸੈ ਹੀ ਪਾਵਣੇ ॥
jisai paraapat hoe tisai hee paavane |
He alone is blessed with it, who is destined to receive it.
ਹਰਿਹਾਂ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨੑ ਜਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਰਾਵਣੇ ॥੨੨॥
harihaan hau balihaaree tina ji har rang raavane |22|
O Lord! I am a sacrifice to those who enjoy the Love of the Lord. ||22||
ਵੈਦਾ ਸੰਦਾ ਸੰਗੁ ਇਕਠਾ ਹੋਇਆ ॥
vaidaa sandaa sang ikatthaa hoeaa |
The physicians meet together in their assembly.
ਅਉਖਦ ਆਏ ਰਾਸਿ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਖਲੋਇਆ ॥
aaukhad aae raas vich aap khaloeaa |
The medicines are effective, when the Lord Himself stands in their midst.
ਜੋ ਜੋ ਓਨਾ ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਹੋਇ ਪਸਰਿਆ ॥
jo jo onaa karam sukaram hoe pasariaa |
Their good deeds and karma become apparent.
ਹਰਿਹਾਂ ਦੂਖ ਰੋਗ ਸਭਿ ਪਾਪ ਤਨ ਤੇ ਖਿਸਰਿਆ ॥੨੩॥
harihaan dookh rog sabh paap tan te khisariaa |23|
O Lord! Pains, diseases and sins all vanish from their bodies. ||23||
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਤਿਨ ਕੀ ਭੂਮਿ ਜੁ ਮੇਜਾ ਪਰਹੀ ॥
tin kee bhoom ju mejaa parahee |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਮਿਤ ਦੈਤ ਬਪੁ ਧਰਹੀ ॥
tin te amit dait bap dharahee |
ਸ੍ਰੋਨ ਗਿਰੈ ਤਿਨ ਕੋ ਧਰ ਮਾਹੀ ॥
sron girai tin ko dhar maahee |
ਰਥੀ ਗਜੀ ਬਾਜੀ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹੀ ॥੪੯॥
rathee gajee baajee hvai jaahee |49|
ਪ੍ਰਾਨ ਤਜਤ ਸ੍ਵਾਸਾ ਅਰਿ ਤਜੈ ॥
praan tajat svaasaa ar tajai |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਹ੍ਵੈ ਭਜੈ ॥
tin te amit asur hvai bhajai |
ਕਿਤਕ ਅਸੁਰ ਡਾਰਤ ਭੂਅ ਲਾਰੈ ॥
kitak asur ddaarat bhooa laarai |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਨਿਕ ਦੈਤ ਤਨ ਧਾਰੈ ॥੫੦॥
tin te anik dait tan dhaarai |50|
ਤਿਨ ਤੇ ਤਜਤ ਅਸੁਰ ਜੇ ਸ੍ਵਾਸਾ ॥
tin te tajat asur je svaasaa |
ਤਿਨ ਤੇ ਦਾਨਵ ਹੋਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸਾ ॥
tin te daanav hohi prakaasaa |
ਕਿਤਕ ਮਰਤ ਕੈ ਤਰੁਨਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥
kitak marat kai tarun sanghaare |
ਦਸੌ ਦਿਸਿਨ ਮਹਿ ਅਸੁਰ ਨਿਹਾਰੇ ॥੫੧॥
dasau disin meh asur nihaare |51|
ਚਿਤ ਮੋ ਕਿਯਾ ਕਾਲਕਾ ਧ︀ਯਾਨਾ ॥
chit mo kiyaa kaalakaa dhayaanaa |
ਦਰਸਨ ਦਿਯਾ ਆਨਿ ਭਗਵਾਨਾ ॥
darasan diyaa aan bhagavaanaa |
ਕਰਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਚਰਨਨ ਉਠਿ ਪਰੀ ॥
kar pranaam charanan utth paree |
ਬਿਨਤੀ ਭਾਤਿ ਅਨਿਕ ਤਨ ਕਰੀ ॥੫੨॥
binatee bhaat anik tan karee |52|
ਸਤਿ ਕਾਲ ਮੈ ਦਾਸ ਤਿਹਾਰੀ ॥
sat kaal mai daas tihaaree |
ਅਪਨੀ ਜਾਨਿ ਕਰੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੀ ॥
apanee jaan karo pratipaaree |
ਗੁਨ ਅਵਗੁਨ ਮੁਰ ਕਛੁ ਨ ਨਿਹਾਰਹੁ ॥
gun avagun mur kachh na nihaarahu |
ਬਾਹਿ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜ ਬਿਚਾਰਹੁ ॥੫੩॥
baeh gahe kee laaj bichaarahu |53|
ਹਮ ਹੈ ਸਰਨਿ ਤੋਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ॥
ham hai saran tor mahaaraajaa |
ਤੁਮ ਕਹ ਬਾਹਿ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜਾ ॥
tum keh baeh gahe kee laajaa |
ਜੌ ਤਵ ਭਗਤ ਨੈਕ ਦੁਖ ਪੈ ਹੈ ॥
jau tav bhagat naik dukh pai hai |
ਦੀਨ ਦ੍ਰਯਾਲ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਰਦੁ ਲਜੈ ਹੈ ॥੫੪॥
deen drayaal prabh birad lajai hai |54|
ਔ ਕਹ ਲਗ ਮੈ ਕਰੌ ਪੁਕਾਰਾ ॥
aau keh lag mai karau pukaaraa |
ਤੈ ਘਟ ਘਟ ਕੀ ਜਾਨ ਨਿਹਾਰਾ ॥
tai ghatt ghatt kee jaan nihaaraa |
ਕਹੀ ਏਕ ਕਰਿ ਸਹਸ ਪਛਿਨਯਹੁ ॥
kahee ek kar sehas pachhinayahu |
ਆਪੁ ਆਪਨੇ ਬਿਰਦਹਿ ਜਨਿਯਹੁ ॥੫੫॥
aap aapane biradeh janiyahu |55|
ਹੜ ਹੜ ਸੁਨਤ ਕਾਲ ਬਚ ਹਸਾ ॥
harr harr sunat kaal bach hasaa |
ਭਗਤ ਹੇਤ ਕਟਿ ਸੌ ਅਸਿ ਕਸਾ ॥
bhagat het katt sau as kasaa |
ਚਿੰਤ ਨ ਕਰਿ ਮੈ ਅਸੁਰ ਸੰਘਰਿ ਹੌ ॥
chint na kar mai asur sanghar hau |
ਸਕਲ ਸੋਕ ਭਗਤਨ ਕੋ ਹਰਿ ਹੌ ॥੫੬॥
sakal sok bhagatan ko har hau |56|
ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਉਪਜੇ ਥੇ ਜਹਾ ॥
amit asur upaje the jahaa |
ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਭਯੋ ਕਾਲ ਚਲਿ ਤਹਾ ॥
praapat bhayo kaal chal tahaa |
ਚਹੂੰ ਕਰਨ ਕਰਿ ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
chahoon karan kar sasatr prahaare |
ਦੈਤ ਅਨੇਕ ਮਾਰ ਹੀ ਡਾਰੇ ॥੫੭॥
dait anek maar hee ddaare |57|
ਤਿਨ ਤੇ ਪਰਾ ਸ੍ਰੋਨ ਜੇ ਭੂ ਪਰ ॥
tin te paraa sron je bhoo par |
ਅਸੁਰ ਅਮਿਤ ਧਾਵਤ ਭੇ ਉਠਿ ਕਰਿ ॥
asur amit dhaavat bhe utth kar |
ਤਿਨ ਤੇ ਚਲਤ ਸ੍ਵਾਸ ਤੇ ਛੂਟੇ ॥
tin te chalat svaas te chhootte |
ਅਮਿਤ ਦੈਤ ਰਨ ਕਹ ਉਠਿ ਜੂਟੇ ॥੫੮॥
amit dait ran keh utth jootte |58|
ਤੇ ਸਭ ਕਾਲ ਤਨਿਕ ਮੋ ਮਾਰੇ ॥
te sabh kaal tanik mo maare |
ਚਲਤ ਭਏ ਭੂਅ ਰੁਧਿਰ ਪਨਾਰੇ ॥
chalat bhe bhooa rudhir panaare |
ਉਪਜਿ ਅਸੁਰ ਤਾ ਤੇ ਬਹੁ ਠਾਢੇ ॥
aupaj asur taa te bahu tthaadte |
ਧਾਵਤ ਭਏ ਰੋਸ ਕਰਿ ਗਾਢੇ ॥੫੯॥
dhaavat bhe ros kar gaadte |59|
ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਦਿਸਿ ਦਸੌ ਪੁਕਾਰੈ ॥
maar maar dis dasau pukaarai |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਤਨ ਧਾਰੈ ॥
tin te amit asur tan dhaarai |
ਬਾਰ ਚਲਤ ਤਿਨ ਤੇ ਜੇ ਦੌਰੈ ॥
baar chalat tin te je dauarai |
ਤਿਨ ਤੇ ਹੋਤ ਅਸੁਰ ਪ੍ਰਗਟੌਰੈ ॥੬੦॥
tin te hot asur pragattauarai |60|
ਲਗੇ ਘਾਇ ਜੇ ਸ੍ਰੋਨ ਬਮਾਹੀ ॥
lage ghaae je sron bamaahee |
ਤਿਹ ਤੇ ਗਜ ਬਾਜੀ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹੀ ॥
tih te gaj baajee hvai jaahee |
ਤਿਹ ਤੇ ਚਲਿਤ ਅਮਿਤ ਜੋ ਸ੍ਵਾਸਾ ॥
tih te chalit amit jo svaasaa |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਸੁਰ ਕਰਤ ਪਰਗਾਸਾ ॥੬੧॥
tin te asur karat paragaasaa |61|
ਅਨਗਨ ਕਾਲ ਅਸੁਰ ਤਬ ਮਾਰੇ ॥
anagan kaal asur tab maare |
ਪਰੇ ਭੂਮਿ ਪਰ ਮਨਹੁ ਮੁਨਾਰੇ ॥
pare bhoom par manahu munaare |
ਮੇਧਾ ਤੇ ਗਜ ਬਾਜ ਉਠਾਹੀ ॥
medhaa te gaj baaj utthaahee |
ਸ੍ਰੋਨਤ ਕੇ ਦਾਨਵ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹੀ ॥੬੨॥
sronat ke daanav hvai jaahee |62|
ਬਾਨਨ ਕੀ ਬਰਖਾ ਉਠਿ ਕਰਹੀ ॥
baanan kee barakhaa utth karahee |
ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਕਰਿ ਕੋਪ ਉਚਰਹੀ ॥
maar maar kar kop ucharahee |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਸੁਰਨ ਕਿਯਾ ਪਸਾਰਾ ॥
tin te asuran kiyaa pasaaraa |
ਦਸੇ ਦਿਸਨ ਹੂੰ ਕਹ ਭਰਿ ਡਾਰਾ ॥੬੩॥
dase disan hoon keh bhar ddaaraa |63|
ਵਹੈ ਕਾਲਕਾ ਅਸੁਰ ਖਪਾਏ ॥
vahai kaalakaa asur khapaae |
ਮਾਰਿ ਦੁਬਹਿਯਾ ਧੂਰਿ ਮਿਲਾਏ ॥
maar dubahiyaa dhoor milaae |
ਪੁਨਿ ਪੁਨਿ ਉਠੈ ਪ੍ਰਹਾਰੈ ਬਾਨਾ ॥
pun pun utthai prahaarai baanaa |
ਤਿਨ ਤੇ ਧਰਤ ਅਸੁਰ ਤਨ ਨਾਨਾ ॥੬੪॥
tin te dharat asur tan naanaa |64|
ਟੂਕ ਟੂਕ ਦਾਨਵ ਜੇ ਭਏ ॥
ttook ttook daanav je bhe |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਨਿਕ ਅਸੁਰ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥
tin te anik asur hvai ge |
ਤਾਹੀ ਤੇ ਦਾਨਵ ਬਹੁ ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ॥
taahee te daanav bahu hvai kar |
ਜੁਧ ਕਰੈ ਆਯੁਧ ਤੇ ਲੈ ਕਰਿ ॥੬੫॥
judh karai aayudh te lai kar |65|
ਬਹੁਰਿ ਕਾਲ ਵੈ ਦੈਤ ਸੰਘਾਰੇ ॥
bahur kaal vai dait sanghaare |
ਤਿਲ ਤਿਲ ਪਾਇ ਟੂਕ ਕਰਿ ਡਾਰੇ ॥
til til paae ttook kar ddaare |
ਜੇਤਿਕ ਗਿਰੈ ਭੂਮਿ ਟੁਕ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ॥
jetik girai bhoom ttuk hvai kai |
ਤਿਤ ਹੀ ਉਠੈ ਆਯੁਧਨ ਲੈ ਕੈ ॥੬੬॥
tit hee utthai aayudhan lai kai |66|
ਤਿਲ ਤਿਲ ਕਰਿ ਭਟ ਜਿਤਕ ਉਡਾਏ ॥
til til kar bhatt jitak uddaae |
ਤੇਤਕ ਤਹਾ ਅਸੁਰ ਬਨ ਆਏ ॥
tetak tahaa asur ban aae |
ਤਿਨ ਕੇ ਟੂਕ ਟੂਕ ਜੇ ਕੀਏ ॥
tin ke ttook ttook je kee |
ਤਿਨ ਤੇ ਬਹੁ ਦਾਨਵ ਭਵ ਲੀਏ ॥੬੭॥
tin te bahu daanav bhav lee |67|
ਕੇਤਿਕ ਤਹਾ ਸੁਭੈ ਦੰਤੀ ਰਨ ॥
ketik tahaa subhai dantee ran |
ਸੀਚਹਿ ਸੁੰਡ ਬਾਰਿ ਤੇ ਸਭ ਤਨ ॥
seecheh sundd baar te sabh tan |
ਦਾਤ ਦਿਖਾਇ ਤਜੈ ਚਿੰਘਾਰਾ ॥
daat dikhaae tajai chinghaaraa |
ਗਿਰਿ ਗਿਰਿ ਪਰੈ ਨਿਰਖਿ ਅਸਵਾਰਾ ॥੬੮॥
gir gir parai nirakh asavaaraa |68|
ਕਹੂੰ ਭੇਰ ਭੀਖਨ ਭਭਕਾਰਹਿ ॥
kahoon bher bheekhan bhabhakaareh |
ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਾਜੀ ਰਨ ਡਾਰਹਿ ॥
kahoon beer baajee ran ddaareh |
ਕਿਤਕ ਸੂਰ ਸੈਹਥੀ ਫਿਰਾਵਤ ॥
kitak soor saihathee firaavat |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੇ ਸਨਮੁਖ ਧਾਵਤ ॥੬੯॥
mahaa kaal ke sanamukh dhaavat |69|
ਕੇਤਿਕ ਬਜ੍ਰ ਬਰਛਿਯਨ ਲੈ ਕੈ ॥
ketik bajr barachhiyan lai kai |
ਧਾਵਤ ਅਸੁਰ ਕੋਪ ਤਨ ਤੈ ਕੈ ॥
dhaavat asur kop tan tai kai |
ਕੋਪਿ ਕਾਲ ਪਰ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
kop kaal par karat prahaaraa |
ਜਾਨੁਕ ਸਲਭ ਦੀਪ ਅਨੁਹਾਰਾ ॥੭੦॥
jaanuk salabh deep anuhaaraa |70|
ਭਰੇ ਗੁਮਾਨ ਬਡੇ ਗਰਬੀਲੇ ॥
bhare gumaan badde garabeele |
ਧਾਵਤ ਚੌਪਿ ਚੜੇ ਚਟਕੀਲੇ ॥
dhaavat chauap charre chattakeele |
ਪੀਸਿ ਪੀਸਿ ਰਦਨਛਦ ਦੋਊ ॥
pees pees radanachhad doaoo |
ਧਾਵਤ ਮਹਾ ਕਾਲ ਪਰ ਸੋਊ ॥੭੧॥
dhaavat mahaa kaal par soaoo |71|
ਬਾਜਹਿ ਢੋਲਿ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਨਗਾਰਾ ॥
baajeh dtol mridang nagaaraa |
ਭੀਖਨ ਕਰਤ ਭੇਰ ਭਭਕਾਰਾ ॥
bheekhan karat bher bhabhakaaraa |
ਜੰਗ ਮੁਚੰਗ ਉਪੰਗ ਬਜੇ ਰਨ ॥
jang muchang upang baje ran |
ਝਾਲਰਿ ਤਾਲ ਨਫੀਰਨ ਕੇ ਗਨ ॥੭੨॥
jhaalar taal nafeeran ke gan |72|
ਮੁਰਲੀ ਮੁਰਜ ਕਹੀ ਰਨ ਬਾਜਤ ॥
muralee muraj kahee ran baajat |
ਦਾਨਵ ਭਰੇ ਗੁਮਾਨਹਿ ਗਾਜਤ ॥
daanav bhare gumaaneh gaajat |
ਢੋਲਨ ਪਰ ਦੈ ਦੈ ਢਮਕਾਰੇ ॥
dtolan par dai dai dtamakaare |
ਗਹਿ ਗਹਿ ਧਵਤ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਟਾਰੇ ॥੭੩॥
geh geh dhavat kripaan kattaare |73|
ਦੀਰਘ ਦਾਤ ਕਾਢਿ ਕਈ ਕੋਸਾ ॥
deeragh daat kaadt kee kosaa |
ਧਾਵਤ ਅਸੁਰ ਹੀਏ ਕਰਿ ਜੋਸਾ ॥
dhaavat asur hee kar josaa |
ਮਾਰਨ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥
maaran mahaa kaal keh dhaavai |
ਮਨੋ ਮਾਰਤ ਵੇਈ ਮਰਿ ਜਾਵੈ ॥੭੪॥
mano maarat veee mar jaavai |74|
ਦਾਨਵ ਮਹਾ ਕੋਪ ਕਰਿ ਢੂਕੇ ॥
daanav mahaa kop kar dtooke |
ਮਾਰਹਿ ਮਾਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸਿ ਕੂਕੇ ॥
maareh maar daso dis kooke |
ਦੈ ਦੈ ਢੋਲਿ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਨਗਾਰੇ ॥
dai dai dtol mridang nagaare |
ਕਾਢਿ ਕਾਢਿ ਅਰਿ ਦਾਤਿ ਡਰਾਰੇ ॥੭੫॥
kaadt kaadt ar daat ddaraare |75|
ਚਾਹਤ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕਹ ਮਾਰੋ ॥
chaahat mahaa kaal keh maaro |
ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਨਹਿ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰੋ ॥
mahaa purakh neh karat bichaaro |
ਜਿਨ ਸਭ ਜਗ ਕਾ ਕਰਾ ਪਸਾਰਾ ॥
jin sabh jag kaa karaa pasaaraa |
ਤਾਹਿ ਚਹਤ ਤੇ ਮੂੜ ਸੰਘਾਰਾ ॥੭੬॥
taeh chehat te moorr sanghaaraa |76|
ਠੋਕਿ ਠੋਕਿ ਭੁਜ ਦੰਡਨ ਜੋਧਾ ॥
tthok tthok bhuj danddan jodhaa |
ਧਾਵਤ ਮਹਾ ਕਾਲ ਪਰ ਕ੍ਰੋਧਾ ॥
dhaavat mahaa kaal par krodhaa |
ਬੀਸ ਪਦੁਮ ਦਾਨਵ ਤਵ ਭਯੋ ॥
bees padum daanav tav bhayo |
ਨਾਸ ਕਰਨ ਕਾਲੀ ਕੋ ਧਯੋ ॥੭੭॥
naas karan kaalee ko dhayo |77|
ਛੂਹਨਿ ਸਹਸ ਅਸੁਰ ਕੀ ਸੈਨਾ ॥
chhoohan sehas asur kee sainaa |
ਧਾਵਤ ਭਈ ਅਰੁਨ ਕਰਿ ਨੈਨਾ ॥
dhaavat bhee arun kar nainaa |
ਧਾਵਤ ਕੋਪ ਅਮਿਤ ਕਰਿ ਭਏ ॥
dhaavat kop amit kar bhe |
ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਕੇ ਖਟ ਪਟ ਉਡਿ ਗਏ ॥੭੮॥
prithavee ke khatt patt udd ge |78|
ਏਕੈ ਪੁਰ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਰਹਿ ਗਈ ॥
ekai pur prithavee reh gee |
ਖਟ ਪਟ ਹਯਨ ਪਗਨ ਉਡਿ ਗਈ ॥
khatt patt hayan pagan udd gee |
ਜਨੁ ਬਿਧਿ ਏਕੈ ਰਚਾ ਪਯਾਰਾ ॥
jan bidh ekai rachaa payaaraa |
ਗਗਨ ਰਚੇ ਦਸ ਤੀਨਿ ਸੁਧਾਰਾ ॥੭੯॥
gagan rache das teen sudhaaraa |79|
ਮਹਾਦੇਵ ਆਸਨ ਤੇ ਟਰਾ ॥
mahaadev aasan te ttaraa |
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤ੍ਰਸਤ ਬੂਟ ਮਹਿ ਦੁਰਾ ॥
brahamaa trasat boott meh duraa |
ਨਿਰਖਿ ਬਿਸਨ ਰਨ ਅਧਿਕ ਡਰਾਨਾ ॥
nirakh bisan ran adhik ddaraanaa |
ਦੁਰਾ ਸਿੰਧ ਕੇ ਬੀਚ ਲਜਾਨਾ ॥੮੦॥
duraa sindh ke beech lajaanaa |80|
ਕੜਾ ਕੜੀ ਮਾਚਾ ਘਮਸਾਨਾ ॥
karraa karree maachaa ghamasaanaa |
ਨਿਰਖਤ ਦੇਵ ਦੈਤ ਜਾ ਨਾਨਾ ॥
nirakhat dev dait jaa naanaa |
ਮਹਾ ਘੋਰ ਆਹਵ ਤਹ ਪਰਾ ॥
mahaa ghor aahav teh paraa |
ਕਾਪੀ ਭੂਮਿ ਗਗਨ ਥਰਹਰਾ ॥੮੧॥
kaapee bhoom gagan tharaharaa |81|
ਨਿਰਖਿ ਜੁਧ ਕਾਪਾ ਕਮਲੇਸਾ ॥
nirakh judh kaapaa kamalesaa |
ਤਾ ਤੇ ਧਰਾ ਨਾਰਿ ਕਾ ਭੇਸਾ ॥
taa te dharaa naar kaa bhesaa |
ਪਰਬਤੀਸ ਲਖਿ ਡਰਾ ਲਰਾਈ ॥
parabatees lakh ddaraa laraaee |
ਬਾਸਾ ਬਨ ਬਿਖੈ ਅਤਿਥ ਕਹਾਈ ॥੮੨॥
baasaa ban bikhai atith kahaaee |82|
ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਹ੍ਵੈ ਰਹਾ ਬਿਹੰਡਲ ॥
kaaratikey hvai rahaa bihanddal |
ਬ੍ਰਹਮ ਛਾਡਿ ਗ੍ਰਿਹ ਗਯੋ ਕਮੰਡਲ ॥
braham chhaadd grih gayo kamanddal |
ਪਬ ਪਿਸਾਨ ਪਗਨ ਭੇ ਤਬ ਹੀ ॥
pab pisaan pagan bhe tab hee |
ਜਾਇ ਬਸੇ ਉਤਰ ਦਿਸਿ ਸਬ ਹੀ ॥੮੩॥
jaae base utar dis sab hee |83|
ਡਗੀ ਧਰਨਿ ਅੰਬਰਿ ਘਹਰਾਨਾ ॥
ddagee dharan anbar ghaharaanaa |
ਬਾਜ ਖੁਰਨ ਤੇ ਪਬ ਪਿਸਾਨਾ ॥
baaj khuran te pab pisaanaa |
ਅੰਧ ਗੁਬਾਰ ਭਯੋ ਬਾਨਨ ਤਨ ॥
andh gubaar bhayo baanan tan |
ਹਾਥ ਬਿਲੋਕ︀ਯੋ ਜਾਤ ਨ ਆਪਨ ॥੮੪॥
haath bilokayo jaat na aapan |84|
ਬਿਛੂਆ ਬਾਨ ਬਜ੍ਰ ਰਨ ਬਰਖਤ ॥
bichhooaa baan bajr ran barakhat |
ਰਿਸਿ ਰਿਸਿ ਸੁਭਟ ਧਨੁਖ ਕਹ ਕਰਖਤ ॥
ris ris subhatt dhanukh keh karakhat |
ਤਕਿ ਤਕਿ ਬਾਨ ਪ੍ਰਕੋਪ ਚਲਾਵੈ ॥
tak tak baan prakop chalaavai |
ਭੇਦਿ ਤ੍ਰਾਨ ਤਨ ਪਰੈ ਪਰਾਵੈ ॥੮੫॥
bhed traan tan parai paraavai |85|
ਜਬ ਹੀ ਭਏ ਅਮਿਤ ਰਣ ਜੋਧਾ ॥
jab hee bhe amit ran jodhaa |
ਬਾਢ︀ਯੋ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੈ ਕ੍ਰੋਧਾ ॥
baadtayo mahaa kaal kai krodhaa |
ਮਹਾ ਕੋਪ ਕਰਿ ਬਿਸਿਖ ਪ੍ਰਹਾਰੇ ॥
mahaa kop kar bisikh prahaare |
ਅਧਿਕ ਸਤ੍ਰੁ ਛਿਨ ਮਾਝ ਸੰਘਾਰੇ ॥੮੬॥
adhik satru chhin maajh sanghaare |86|
ਰਕਤ ਸੰਬੂਹ ਧਰਨਿ ਤਬ ਪਰਾ ॥
rakat sanbooh dharan tab paraa |
ਤਾ ਤੇ ਬਹੁ ਦਾਨ੍ਵਨ ਬਪੁ ਧਰਾ ॥
taa te bahu daanvan bap dharaa |
ਏਕ ਏਕ ਸਰ ਸਭਹਿ ਚਲਾਏ ॥
ek ek sar sabheh chalaae |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਸੁਰ ਅਨਿਕ ਹ੍ਵੈ ਧਾਏ ॥੮੭॥
tin te asur anik hvai dhaae |87|
ਆਏ ਜਿਤਕ ਤਿਤਕ ਤਹ ਮਾਰੇ ॥
aae jitak titak teh maare |
ਬਹੇ ਧਰਨਿ ਪਰ ਰਕਤ ਪਨਾਰੇ ॥
bahe dharan par rakat panaare |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਮਿਤ ਅਸੁਰਨ ਬਪੁ ਧਰਾ ॥
tin te amit asuran bap dharaa |
ਹਮ ਤੇ ਜਾਤ ਬਿਚਾਰ ਨ ਕਰਾ ॥੮੮॥
ham te jaat bichaar na karaa |88|
ਡਗਮਗ ਲੋਕ ਚਤੁਰਦਸ ਭਏ ॥
ddagamag lok chaturadas bhe |
ਅਸੁਰਨ ਸਾਥ ਸਕਲ ਭਰਿ ਗਏ ॥
asuran saath sakal bhar ge |
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨ ਸਭੈ ਡਰਪਾਨੇ ॥
brahamaa bisan sabhai ddarapaane |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੀ ਸਰਨਿ ਸਿਧਾਨੇ ॥੮੯॥
mahaa kaal kee saran sidhaane |89|
ਇਹ ਬਿਧਿ ਸਭੈ ਪੁਕਾਰਤ ਭਏ ॥
eih bidh sabhai pukaarat bhe |
ਜਨੁ ਕਰ ਲੂਟਿ ਬਨਿਕ ਸੇ ਲਏ ॥
jan kar loott banik se le |
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਹਮ ਸਰਨ ਤਿਹਾਰੀ ॥
traeh traeh ham saran tihaaree |
ਸਭ ਭੈ ਤੇ ਹਮ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥੯੦॥
sabh bhai te ham lehu ubaaree |90|
ਤੁਮ ਹੋ ਸਕਲ ਲੋਕ ਸਿਰਤਾਜਾ ॥
tum ho sakal lok sirataajaa |
ਗਰਬਨ ਗੰਜ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਾ ॥
garaban ganj gareeb nivaajaa |
ਆਦਿ ਅਕਾਲ ਅਜੋਨਿ ਬਿਨਾ ਭੈ ॥
aad akaal ajon binaa bhai |
ਨਿਰਬਿਕਾਰ ਨਿਰਲੰਬ ਜਗਤ ਮੈ ॥੯੧॥
nirabikaar niralanb jagat mai |91|
ਨਿਰਬਿਕਾਰ ਨਿਰਜੁਰ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥
nirabikaar nirajur abinaasee |
ਪਰਮ ਜੋਗ ਕੇ ਤਤੁ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥
param jog ke tat prakaasee |
ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਵ ਨਿਤ︀ਯ ਸੁਯੰਭਵ ॥
nirankaar nav nitay suyanbhav |
ਤਾਤ ਮਾਤ ਜਹ ਜਾਤ ਨ ਬੰਧਵ ॥੯੨॥
taat maat jeh jaat na bandhav |92|
ਸਤ੍ਰੁ ਬਿਹੰਡ ਸੁਰਿਦਿ ਸੁਖਦਾਇਕ ॥
satru bihandd surid sukhadaaeik |
ਚੰਡ ਮੁੰਡ ਦਾਨਵ ਕੇ ਘਾਇਕ ॥
chandd mundd daanav ke ghaaeik |
ਸਤਿ ਸੰਧਿ ਸਤਿਤਾ ਨਿਵਾਸਾ ॥
sat sandh satitaa nivaasaa |
ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਭਵਾਨ ਨਿਰਾਸਾ ॥੯੩॥
bhoot bhavikh bhavaan niraasaa |93|
ਆਦਿ ਅਨੰਤ ਅਰੂਪ ਅਭੇਸਾ ॥
aad anant aroop abhesaa |
ਘਟ ਘਟ ਭੀਤਰ ਕੀਯਾ ਪ੍ਰਵੇਸਾ ॥
ghatt ghatt bheetar keeyaa pravesaa |
ਅੰਤਰ ਬਸਤ ਨਿਰੰਤਰ ਰਹਈ ॥
antar basat nirantar rahee |
ਸਨਕ ਸਨੰਦ ਸਨਾਤਨ ਕਹਈ ॥੯੪॥
sanak sanand sanaatan kahee |94|
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੈ ॥
aad jugaad sadaa prabh ekai |
ਧਰਿ ਧਰਿ ਮੂਰਤਿ ਫਿਰਤਿ ਅਨੇਕੈ ॥
dhar dhar moorat firat anekai |
ਸਭ ਜਗ ਕਹ ਇਹ ਬਿਧਿ ਭਰਮਾਯਾ ॥
sabh jag keh ih bidh bharamaayaa |
ਆਪੇ ਏਕ ਅਨੇਕ ਦਿਖਾਯਾ ॥੯੫॥
aape ek anek dikhaayaa |95|
ਘਟ ਘਟ ਮਹਿ ਸੋਇ ਪੁਰਖ ਬ︀ਯਾਪਕ ॥
ghatt ghatt meh soe purakh bayaapak |
ਸਕਲ ਜੀਵ ਜੰਤਨ ਕੇ ਥਾਪਕ ॥
sakal jeev jantan ke thaapak |
ਜਾ ਤੇ ਜੋਤਿ ਕਰਤ ਆਕਰਖਨ ॥
jaa te jot karat aakarakhan |
ਤਾ ਕਹ ਕਹਤ ਮ੍ਰਿਤਕ ਜਗ ਕੇ ਜਨ ॥੯੬॥
taa keh kehat mritak jag ke jan |96|
ਤੁਮ ਜਗ ਕੇ ਕਾਰਨ ਕਰਤਾਰਾ ॥
tum jag ke kaaran karataaraa |
ਘਟਿ ਘਟਿ ਕੀ ਮਤਿ ਜਾਨਨਹਾਰਾ ॥
ghatt ghatt kee mat jaananahaaraa |
ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਵੈਰ ਨਿਰਾਲਮ ॥
nirankaar niravair niraalam |
ਸਭ ਹੀ ਕੇ ਮਨ ਕੀ ਤੁਹਿ ਮਾਲਮ ॥੯੭॥
sabh hee ke man kee tuhi maalam |97|
ਤੁਮ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨ ਬਨਾਯੋ ॥
tum hee brahamaa bisan banaayo |
ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤੁਮ ਹੀ ਉਪਜਾਯੋ ॥
mahaa rudr tum hee upajaayo |
ਤੁਮ ਹੀ ਰਿਖਿ ਕਸਪਹਿ ਬਨਾਵਾ ॥
tum hee rikh kasapeh banaavaa |
ਦਿਤ ਅਦਿਤ ਜਨ ਬੈਰ ਬਢਾਵਾ ॥੯੮॥
dit adit jan bair badtaavaa |98|
ਜਗ ਕਾਰਨ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਸ੍ਵਾਮੀ ॥
jag kaaran karunaanidh svaamee |
ਕਮਲ ਨੈਨ ਅੰਤਰ ਕੇ ਜਾਮੀ ॥
kamal nain antar ke jaamee |
ਦਯਾ ਸਿੰਧੁ ਦੀਨਨ ਕੇ ਦਯਾਲਾ ॥
dayaa sindh deenan ke dayaalaa |
ਹੂਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥੯੯॥
hoojai kripaanidhaan kripaalaa |99|
ਚਰਨ ਪਰੇ ਇਹ ਬਿਧਿ ਬਿਨਤੀ ਕਰਿ ॥
charan pare ih bidh binatee kar |
ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਰਾਖਹੁ ਹਮ ਧੁਰਧਰ ॥
traeh traeh raakhahu ham dhuradhar |
ਕਹ ਕਹ ਹਸਾ ਬਚਨ ਸੁਨ ਕਾਲਾ ॥
keh keh hasaa bachan sun kaalaa |
ਭਗਤ ਜਾਨ ਕਰ ਭਯੋ ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥੧੦੦॥
bhagat jaan kar bhayo kripaalaa |100|
ਰਛ ਰਛ ਕਰਿ ਸਬਦ ਉਚਾਰੋ ॥
rachh rachh kar sabad uchaaro |
ਸਭ ਦੇਵਨ ਕਾ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰੋ ॥
sabh devan kaa sok nivaaro |
ਨਿਜੁ ਭਗਤਨ ਕਹ ਲਿਯੋ ਉਬਾਰਾ ॥
nij bhagatan keh liyo ubaaraa |
ਦੁਸਟਨ ਕੇ ਸੰਗ ਕਰਿਯੋ ਅਖਾਰਾ ॥੧੦੧॥
dusattan ke sang kariyo akhaaraa |101|
ਕਰਿ ਕਰਿ ਕੋਪ ਕਾਲ ਸ੍ਰੀ ਤਬ ਹੀ ॥
kar kar kop kaal sree tab hee |
ਰਥ ਪਰ ਚੜਾ ਸਸਤ੍ਰ ਲੈ ਸਭ ਹੀ ॥
rath par charraa sasatr lai sabh hee |
ਸਕਲ ਸਤ੍ਰੁਅਨ ਕੇ ਛੈ ਕਾਰਨ ॥
sakal satruan ke chhai kaaran |
ਸਭ ਸੰਤਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਉਬਾਰਨ ॥੧੦੨॥
sabh santan ke praan ubaaran |102|
ਪ੍ਰਾਨ ਔਰ ਪਾਨਿਪ ਧਨੁ ਰਾਜਾ ॥
praan aauar paanip dhan raajaa |
ਰਾਖਨ ਚੜਾ ਸੇਵਕਨ ਕਾਜਾ ॥
raakhan charraa sevakan kaajaa |
ਜਾ ਕੀ ਧੁਜਾ ਬਿਖੈ ਰਾਜਿਤ ਅਸਿ ॥
jaa kee dhujaa bikhai raajit as |
ਨਿਰਖਿ ਸਤ੍ਰੁ ਜਿਹ ਹੋਤ ਬਿਮਨ ਬਸਿ ॥੧੦੩॥
nirakh satru jih hot biman bas |103|
ਅਸਿਧੁਜ ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਧਾਯੋ ॥
asidhuj adhik kop kar dhaayo |
ਬੈਰਿ ਬ੍ਰਿੰਦ ਦਲ ਪ੍ਰਗਟ ਖਪਾਯੋ ॥
bair brind dal pragatt khapaayo |
ਸਾਧੁਨ ਕੀ ਰਛਾ ਕਰਿ ਲੀਨੀ ॥
saadhun kee rachhaa kar leenee |
ਸਤ੍ਰੁ ਸੈਨ ਤਿਲ ਤਿਲ ਖੈ ਕੀਨੀ ॥੧੦੪॥
satru sain til til khai keenee |104|
ਤਿਲ ਤਿਲ ਏਕ ਏਕ ਕਰਿ ਡਾਰਾ ॥
til til ek ek kar ddaaraa |
ਗਜੀ ਰਥੀ ਬਾਜਿਯਨ ਬਿਦਾਰਾ ॥
gajee rathee baajiyan bidaaraa |
ਤਿਹ ਤੇ ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਉਠਿ ਧਏ ॥
tih te amit asur utth dhe |
ਘੇਰਤ ਮਹਾਕਾਲ ਕਹ ਭਏ ॥੧੦੫॥
gherat mahaakaal keh bhe |105|
ਮਚਤ ਭਯੋ ਜਬ ਹੀ ਰਨ ਦਾਰੁਨ ॥
machat bhayo jab hee ran daarun |
ਕਟਿ ਕਟਿ ਗਏ ਬਾਜ ਅਰੁ ਬਾਰੁਨ ॥
katt katt ge baaj ar baarun |
ਜੰਬਕ ਗੀਧ ਮਾਸੁ ਲੈ ਗਏ ॥
janbak geedh maas lai ge |
ਰਨ ਤਜਿ ਸੁਭਟਨ ਭਾਜਤ ਭਏ ॥੧੦੬॥
ran taj subhattan bhaajat bhe |106|
ਸਸਤ੍ਰ ਸਾਜ ਕੋਪਾ ਤਬ ਕਾਲਾ ॥
sasatr saaj kopaa tab kaalaa |
ਧਾਰਨ ਭਯੋ ਭੇਸ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
dhaaran bhayo bhes bikaraalaa |
ਬਾਨ ਅਨੇਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਛੋਰੇ ॥
baan anek kop kar chhore |
ਸਤ੍ਰੁ ਅਨੇਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਫੋਰੇ ॥੧੦੭॥
satru anekan ke sir fore |107|
ਹਕਾਹਕੀ ਮਾਚਾ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ ॥
hakaahakee maachaa sangraamaa |
ਪਠੈ ਦਏ ਬਹੁ ਅਰਿ ਮ੍ਰਿਤੁ ਧਾਮਾ ॥
patthai de bahu ar mrit dhaamaa |
ਬਾਜ ਖੁਰਨ ਭੂ ਆਕੁਲ ਭਈ ॥
baaj khuran bhoo aakul bhee |
ਖਟ ਪਟ ਭੂਮਿ ਗਗਨ ਉਡਿ ਗਈ ॥੧੦੮॥
khatt patt bhoom gagan udd gee |108|
ਏਕੈ ਰਹਿ ਗਯੋ ਜਬੈ ਪਯਾਲਾ ॥
ekai reh gayo jabai payaalaa |
ਐਸਾ ਮਚਾ ਜੁਧ ਬਿਕਰਾਲਾ ॥
aisaa machaa judh bikaraalaa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੈ ਭਯੋ ਪ੍ਰਸੇਤਾ ॥
mahaa kaal kai bhayo prasetaa |
ਡਾਰਾ ਭੂਮਿ ਪੌਛਿ ਕਰਿ ਤੇਤਾ ॥੧੦੯॥
ddaaraa bhoom pauachh kar tetaa |109|
ਭਟਾਚਾਰਜ ਰੂਪ ਤਬ ਧਰਾ ॥
bhattaachaaraj roop tab dharaa |
ਬਦਨ ਪ੍ਰਸੇਤ ਧਰਨਿ ਜੋ ਪਰਾ ॥
badan praset dharan jo paraa |
ਢਾਢਿ ਸੈਨ ਢਾਢੀ ਬਪੁ ਲਯੋ ॥
dtaadt sain dtaadtee bap layo |
ਕਰਖਾ ਬਾਰ ਉਚਾਰਤ ਭਯੋ ॥੧੧੦॥
karakhaa baar uchaarat bhayo |110|
ਜਿਹ ਅਰਿ ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਪ੍ਰਹਾਰੈ ॥
jih ar kaal kripaan prahaarai |
ਇਕ ਤੇ ਦੋਇ ਪੁਰਖ ਕੈ ਡਾਰੈ ॥
eik te doe purakh kai ddaarai |
ਦ੍ਵੈ ਮਨੁਖਨ ਪਰ ਕਰਤ ਪ੍ਰਹਾਰਾ ॥
dvai manukhan par karat prahaaraa |
ਦ੍ਵੈ ਤੇ ਹੋਤ ਛਿਨਿਕ ਮੋ ਚਾਰਾ ॥੧੧੧॥
dvai te hot chhinik mo chaaraa |111|
ਬਹੁਰਿ ਕਾਲ ਕੀਨਾ ਘਮਸਾਨਾ ॥
bahur kaal keenaa ghamasaanaa |
ਮਾਰਤ ਭਯੋ ਦੈਤ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ ॥
maarat bhayo dait bidh naanaa |
ਅਧਿਕ ਪ੍ਰਸੇਤ ਧਰਨਿ ਪਰ ਪਰਿਯੋ ॥
adhik praset dharan par pariyo |
ਭੂਮ ਸੈਨ ਤਾ ਤੇ ਬਪੁ ਧਰਿਯੋ ॥੧੧੨॥
bhoom sain taa te bap dhariyo |112|
ਕਾਢਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਧਸੌ ਹੁੰਕਾਰਾ ॥
kaadt kripaan dhasau hunkaaraa |
ਤਿਨ ਤੇ ਅਮਿਤ ਗਨਨ ਤਨ ਧਾਰਾ ॥
tin te amit ganan tan dhaaraa |
ਢੋਲ ਪਟਹਿ ਇਕ ਤਾਲ ਬਜਾਵੈ ॥
dtol patteh ik taal bajaavai |
ਜੰਗ ਮੁਚੰਗ ਉਪੰਗ ਸੁਨਾਵੈ ॥੧੧੩॥
jang muchang upang sunaavai |113|
ਗੋਮੁਖ ਝਾਝਰ ਤੂਰ ਅਪਾਰਾ ॥
gomukh jhaajhar toor apaaraa |
ਢੋਲ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗ ਨਗਾਰਾ ॥
dtol mridang muchang nagaaraa |
ਬਾਜਤ ਭੇਰ ਭਭਾਕਹਿ ਭੀਖਨ ॥
baajat bher bhabhaakeh bheekhan |
ਕਸਿ ਧਨੁ ਤਜਤ ਸੁਭਟ ਸਰ ਤੀਛਨ ॥੧੧੪॥
kas dhan tajat subhatt sar teechhan |114|
ਭਰਿ ਗੇ ਕੁੰਡ ਤਹਾ ਸ੍ਰੋਨਤ ਤਨ ॥
bhar ge kundd tahaa sronat tan |
ਪ੍ਰਗਟੇ ਅਸੁਰ ਤਵਨ ਤੇ ਅਨਗਨ ॥
pragatte asur tavan te anagan |
ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਮਿਲਿ ਕਰਤ ਪੁਕਾਰਾ ॥
maar maar mil karat pukaaraa |
ਤਿਨ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟਤ ਅਸੁਰ ਹਜਾਰਾ ॥੧੧੫॥
tin te pragattat asur hajaaraa |115|
ਤਿਨਹਿ ਕਾਲ ਜਬ ਧਰਨਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥
tineh kaal jab dharan giraavai |
ਸ੍ਰੋਨ ਪੁਲਿਤ ਹ੍ਵੈ ਭੂਮਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥
sron pulit hvai bhoom suhaavai |
ਤਾ ਤੇ ਅਮਿਤ ਅਸੁਰ ਉਠਿ ਭਜਹੀ ॥
taa te amit asur utth bhajahee |
ਬਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੈਹਥੀ ਸਜਹੀ ॥੧੧੬॥
baan kripaan saihathee sajahee |116|
ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਕਰਿ ਸਮੁਹਿ ਸਿਧਾਰੇ ॥
adhik kop kar samuhi sidhaare |
ਸਭੈ ਕਾਲ ਛਿਨ ਇਕ ਮੋ ਮਾਰੇ ॥
sabhai kaal chhin ik mo maare |
ਤਿਨ ਤੇ ਸ੍ਰੋਨਤ ਪਰਾ ਸਬੂਹਾ ॥
tin te sronat paraa saboohaa |
ਸਾਜਤ ਭਏ ਅਸੁਰ ਤਬ ਬਿਯੂਹਾ ॥੧੧੭॥
saajat bhe asur tab biyoohaa |117|
ਦਾਰੁਨ ਮਚਾ ਜੁਧ ਤਬ ਝਟ ਪਟ ॥
daarun machaa judh tab jhatt patt |
ਉਡਿਗੇ ਬਾਜ ਖੂਰਨ ਭੂ ਖਟ ਪਟ ॥
auddige baaj khooran bhoo khatt patt |
ਹ੍ਵੈ ਗੇ ਤੇਰਹ ਗਗਨ ਅਪਾਰਾ ॥
hvai ge terah gagan apaaraa |
ਏਕੈ ਰਹਿ ਗਯੋ ਤਹਾ ਪਤਾਰਾ ॥੧੧੮॥
ekai reh gayo tahaa pataaraa |118|
ਭਟਾਚਾਰਜ ਇਤੈ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ॥
bhattaachaaraj itai jas gaavai |
ਢਾਢਿ ਸੈਨ ਕਰਖਾਹੁ ਸੁਨਾਵੈ ॥
dtaadt sain karakhaahu sunaavai |
ਤਿਮਿ ਤਿਮਿ ਕਾਲਹਿ ਬਢੈ ਗੁਮਾਨਾ ॥
tim tim kaaleh badtai gumaanaa |
ਚਹਿ ਚਹਿ ਹਨੇ ਦੁਬਹਿਯਾ ਨਾਨਾ ॥੧੧੯॥
cheh cheh hane dubahiyaa naanaa |119|
ਤਿਨ ਤੇ ਮੇਦ ਮਾਸ ਜੋ ਪਰ ਹੀ ॥
tin te med maas jo par hee |
ਰਥੀ ਗਜੀ ਬਾਜੀ ਤਨ ਧਰ ਹੀ ॥
rathee gajee baajee tan dhar hee |
ਕੇਤਿਕ ਭਏ ਅਸੁਰ ਬਿਕਰਾਰਾ ॥
ketik bhe asur bikaraaraa |
ਤਿਨ ਕੇ ਬਰਨਨ ਕਰੌ ਸਿਧਾਰਾ ॥੧੨੦॥
tin ke baranan karau sidhaaraa |120|
ਏਕੈ ਚਰਨ ਆਖਿ ਏਕੈ ਜਿਨਿ ॥
ekai charan aakh ekai jin |
ਭੁਜਾ ਅਮਿਤ ਸਹਸ ਦ੍ਵੈ ਕੈ ਤਿਨ ॥
bhujaa amit sehas dvai kai tin |
ਪਾਚ ਪਾਚ ਸੈ ਭੁਜ ਕੇ ਘਨੇ ॥
paach paach sai bhuj ke ghane |
ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਹਾਥਨ ਮੈ ਬਨੇ ॥੧੨੧॥
sasatr asatr haathan mai bane |121|
ਏਕ ਚਰਨ ਏਕੈ ਕੀ ਨਾਸਾ ॥
ek charan ekai kee naasaa |
ਏਕ ਏਕ ਭੁਜ ਭ੍ਰਮਤ ਅਕਾਸਾ ॥
ek ek bhuj bhramat akaasaa |
ਅਰਧ ਮੂੰਡ ਮੁੰਡਿਤ ਕੇਤੇ ਸਿਰ ॥
aradh moondd munddit kete sir |
ਕੇਸਨ ਧਰੇ ਕਿਤਕ ਧਾਏ ਫਿਰਿ ॥੧੨੨॥
kesan dhare kitak dhaae fir |122|
ਏਕ ਏਕ ਮਦ ਕੋ ਸਰ ਪੀਯੈ ॥
ek ek mad ko sar peeyai |
ਮਾਨਵ ਖਾਇ ਜਗਤ ਕੇ ਜੀਯੈ ॥
maanav khaae jagat ke jeeyai |
ਦਸ ਸਹੰਸ ਭਾਗ ਕੇ ਭਰਿ ਘਟ ॥
das sahans bhaag ke bhar ghatt |
ਪੀ ਪੀ ਭਿਰਤ ਅਸੁਰ ਰਨ ਚਟ ਪਟ ॥੧੨੩॥
pee pee bhirat asur ran chatt patt |123|