ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਮਤ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥
baabeehaa ehu jagat hai mat ko bharam bhulaae |
This world is a rainbird; let no one be deluded by doubt.
ਇਹੁ ਬਾਬੀਂਹਾ ਪਸੂ ਹੈ ਇਸ ਨੋ ਬੂਝਣੁ ਨਾਹਿ ॥
eihu baabeenhaa pasoo hai is no boojhan naeh |
This rainbird is an animal; it has no understanding at all.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥
amrit har kaa naam hai jit peetai tikh jaae |
The Name of the Lord is Ambrosial Nectar; drinking it in, thirst is quenched.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑ ਪੀਆ ਤਿਨੑ ਬਹੁੜਿ ਨ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥੧॥
naanak guramukh jina peea tina bahurr na laagee aae |1|
O Nanak, those Gurmukhs who drink it in shall never again be afflicted by thirst. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਮਲਾਰੁ ਸੀਤਲ ਰਾਗੁ ਹੈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਐ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ॥
malaar seetal raag hai har dhiaaeiai saant hoe |
Malaar is a calming and soothing raga; meditating on the Lord brings peace and tranquility.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਵਰਤੈ ਸਭ ਲੋਇ ॥
har jeeo apanee kripaa kare taan varatai sabh loe |
When the Dear Lord grants His Grace, then the rain falls on all the people of the world.
ਵੁਠੈ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਹੋਇ ਧਰਣੀ ਨੋ ਸੀਗਾਰੁ ਹੋਇ ॥
vutthai jeea jugat hoe dharanee no seegaar hoe |
From this rain, all creatures find the ways and means to live, and the earth is embellished.
ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਜਲੁ ਹੈ ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਕੋਇ ॥
naanak ihu jagat sabh jal hai jal hee te sabh koe |
O Nanak, this world is all water; everything came from water.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥੨॥
gur parasaadee ko viralaa boojhai so jan mukat sadaa hoe |2|
By Guru's Grace, a rare few realize the Lord; such humble beings are liberated forever. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਇਕੋ ਤੂ ਧਣੀ ॥
sachaa veparavaahu iko too dhanee |
O True and Independent Lord God, You alone are my Lord and Master.
ਤੂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਦੂਜੇ ਕਿਸੁ ਗਣੀ ॥
too sabh kichh aape aap dooje kis ganee |
You Yourself are everything; who else is of any account?
ਮਾਣਸ ਕੂੜਾ ਗਰਬੁ ਸਚੀ ਤੁਧੁ ਮਣੀ ॥
maanas koorraa garab sachee tudh manee |
False is the pride of man. True is Your glorious greatness.
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਰਚਾਇ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥
aavaa gaun rachaae upaaee medanee |
Coming and going in reincarnation, the beings and species of the world came into being.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਗਣੀ ॥
satigur seve aapanaa aaeaa tis ganee |
But if the mortal serves his True Guru, his coming into the world is judged to be worthwhile.
ਜੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ਤ ਕੇਹੀ ਗਣਤ ਗਣੀ ॥
je haumai vichahu jaae ta kehee ganat ganee |
And if he eradicates eogtism from within himself, then how can he be judged?
ਮਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਗੁਬਾਰਿ ਜਿਉ ਭੁਲਾ ਮੰਝਿ ਵਣੀ ॥
manamukh mohi gubaar jiau bhulaa manjh vanee |
The self-willed manmukh is lost in the darkness of emotional attachment, like the man lost in the wilderness.
ਕਟੇ ਪਾਪ ਅਸੰਖ ਨਾਵੈ ਇਕ ਕਣੀ ॥੧੧॥
katte paap asankh naavai ik kanee |11|
Countless sins are erased, by even a tiny particle of the Lord's Name. ||11||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਹੀ ਮਹਲੁ ਦੇਖਿ ਅਰਦਾਸਿ ਪਾਇ ॥
baabeehaa khasamai kaa mehal na jaanahee mehal dekh aradaas paae |
O rainbird, you do not know the Mansion of your Lord and Master's Presence. Offer your prayers to see this Mansion.
ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਹਿ ਬੋਲਿਆ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
aapanai bhaanai bahutaa boleh boliaa thaae na paae |
You speak as you please, but your speech is not accepted.
ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਦਾਤਾਰੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲ ਪਾਇ ॥
khasam vaddaa daataar hai jo ichhe so fal paae |
Your Lord and Master is the Great Giver; whatever you desire, you shall receive from Him.
ਬਾਬੀਹਾ ਕਿਆ ਬਪੁੜਾ ਜਗਤੈ ਕੀ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥੧॥
baabeehaa kiaa bapurraa jagatai kee tikh jaae |1|
Not only the thirst of the poor rainbird, but the thirst of the whole world is quenched. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |
Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਬੋਲਿਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸੁਭਾਇ ॥
baabeehaa bhinee rain boliaa sahaje sach subhaae |
The night is wet with dew; the rainbird sings the True Name with intuitive ease.
ਇਹੁ ਜਲੁ ਮੇਰਾ ਜੀਉ ਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
eihu jal meraa jeeo hai jal bin rehan na jaae |
This water is my very soul; without water, I cannot survive.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
gurasabadee jal paaeeai vichahu aap gavaae |
Through the Word of the Guru's Shabad, this water is obtained, and egotism is eradicated from within.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਚਸਾ ਨ ਜੀਵਦੀ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥
naanak jis bin chasaa na jeevadee so satigur deea milaae |2|
O Nanak, I cannot live without Him, even for a moment; the True Guru has led me to meet Him. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |
Pauree:
ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਅਸੰਖ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਹੋਈ ॥
khandd pataal asankh mai ganat na hoee |
There are countless worlds and nether regions; I cannot calculate their number.
ਤੂ ਕਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਤੁਧੈ ਗੋਈ ॥
too karataa govind tudh sirajee tudhai goee |
You are the Creator, the Lord of the Universe; You create it, and You destroy it.
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤੁਝ ਹੀ ਤੇ ਹੋਈ ॥
lakh chauraaseeh medanee tujh hee te hoee |
The 8.4 million species of beings issued forth from You.
ਇਕਿ ਰਾਜੇ ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਹਿ ਕਹਾਵਹਿ ਕੋਈ ॥
eik raaje khaan malook kaheh kahaaveh koee |
Some are called kings, emperors and nobles.
ਇਕਿ ਸਾਹ ਸਦਾਵਹਿ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥
eik saah sadaaveh sanch dhan doojai pat khoee |
Some claim to be bankers and accumulate wealth, but in duality they lose their honor.
ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕ ਮੰਗਤੇ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਸੋਈ ॥
eik daate ik mangate sabhanaa sir soee |
Some are givers, and some are beggars; God is above the heads of all.
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਬਾਜਾਰੀਆ ਭੀਹਾਵਲਿ ਹੋਈ ॥
vin naavai baajaareea bheehaaval hoee |
Without the Name, they are vulgar, dreadful and wretched.
ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੧੨॥
koorr nikhutte naanakaa sach kare su hoee |12|
Falsehood shall not last, O Nanak; whatever the True Lord does, comes to pass. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |
Salok, Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਗੁਣਵੰਤੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਦੂਰਿ ॥
baabeehaa gunavantee mehal paaeaa aauganavantee door |
O rainbird, the virtuous soul-bride attains the Mansion of her Lord's Presence; the unworthy, unvirtuous one is far away.
ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥
antar terai har vasai guramukh sadaa hajoor |
Deep within your inner being, the Lord abides. The Gurmukh beholds Him ever-present.
ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥
kook pukaar na hovee nadaree nadar nihaal |
When the Lord bestows His Glance of Grace, the mortal no longer weeps and wails.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਮਿਲੇ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਕੈ ਘਾਲ ॥੧॥
naanak naam rate sahaje mile sabad guroo kai ghaal |1|
O Nanak, those who are imbued with the Naam intuitively merge with the Lord; they practice the Word of the Guru's Shabad. ||1||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਇਹ ਬਿਧਿ ਬੀਰ ਬਿਦਾਰ ਬਹੁ ਨਦੀ ਤੁਰੰਗ ਤਰਾਇ ॥
eih bidh beer bidaar bahu nadee turang taraae |
ਜਹਾ ਮਿਤ੍ਰ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਹੁਤੋ ਤਹੀ ਨਿਕਾਸ੍ਰਯੋ ਆਇ ॥੧੬॥
jahaa mitr ko grih huto tahee nikaasrayo aae |16|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਜਬ ਤਿਹ ਆਨਿ ਤੁਰੰਗਮ ਦੀਯੋ ॥
jab tih aan turangam deeyo |
ਕਾਮ ਭੋਗ ਤਾ ਸੈ ਦ੍ਰਿੜ ਕੀਯੋ ॥
kaam bhog taa sai drirr keeyo |
ਜੌ ਪਾਛੇ ਤਿਨ ਫੌਜ ਨਿਹਾਰੀ ॥
jau paachhe tin fauaj nihaaree |
ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੌ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਉਚਾਰੀ ॥੧੭॥
eih bidh sau tih triyeh uchaaree |17|
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਬੁਰੋ ਕਰਮ ਹਮ ਕਰਿਯੋ ਤੁਰੰਗ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਹਰਿਯੋ ॥
buro karam ham kariyo turang nrip ko hariyo |
ਆਪੁ ਆਪੁਨੇ ਪਗਨ ਕੁਹਾਰਾ ਕੌ ਮਰਿਯੋ ॥
aap aapune pagan kuhaaraa kau mariyo |
ਅਬ ਏ ਤੁਰੰਗ ਸਮੇਤ ਪਕਰਿ ਲੈ ਜਾਇ ਹੈ ॥
ab e turang samet pakar lai jaae hai |
ਹੋ ਫਾਸੀ ਦੈਹੈ ਦੁਹੂੰ ਕਿ ਸੂਰੀ ਦ੍ਰਯਾਇ ਹੈ ॥੧੮॥
ho faasee daihai duhoon ki sooree drayaae hai |18|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਤ੍ਰਿਯ ਭਾਖ︀ਯੋ ਪਿਯ ਸੋਕ ਨ ਕਰੋ ॥
triy bhaakhayo piy sok na karo |
ਬਾਜ ਸਹਿਤ ਦੋਊ ਬਚੇ ਬਿਚਰੋ ॥
baaj sahit doaoo bache bicharo |
ਐਸੋ ਚਰਿਤ ਅਬੈ ਮੈ ਕਰਿ ਹੋ ॥
aiso charit abai mai kar ho |
ਦੁਸਟਨ ਡਾਰਿ ਸਿਰ ਛਾਰਿ ਉਬਰਿ ਹੋ ॥੧੯॥
dusattan ddaar sir chhaar ubar ho |19|
ਤਹਾ ਪੁਰਖ ਕੋ ਭੇਸ ਬਨਾਇ ॥
tahaa purakh ko bhes banaae |
ਦਲ ਕਹ ਮਿਲੀ ਅਗਮਨੇ ਜਾਇ ॥
dal keh milee agamane jaae |
ਕਹੀ ਹਮਾਰੋ ਸਤਰ ਉਬਾਰੋ ॥
kahee hamaaro satar ubaaro |
ਔਰ ਗਾਵ ਤੇ ਸਕਲ ਨਿਹਾਰੋ ॥੨੦॥
aauar gaav te sakal nihaaro |20|
ਮਿਲਿ ਦਲ ਧਾਮ ਅਗਮਨੇ ਜਾਇ ॥
mil dal dhaam agamane jaae |
ਬਾਜ ਪਾਇ ਝਾਝਰ ਪਹਿਰਾਇ ॥
baaj paae jhaajhar pahiraae |
ਸਕਲ ਗਾਵ ਤਿਨ ਕਹ ਦਿਖਰਾਈ ॥
sakal gaav tin keh dikharaaee |
ਫਿਰਿ ਤਿਹ ਠੌਰਿ ਤਿਨੈ ਲੈ ਆਈ ॥੨੧॥
fir tih tthauar tinai lai aaee |21|
ਪਰਦਾ ਲੇਤ ਤਾਨਿ ਆਗੇ ਤਿਨ ॥
paradaa let taan aage tin |
ਦੇਖਹੁ ਜਾਇ ਜਨਾਨਾ ਕਹਿ ਜਿਨ ॥
dekhahu jaae janaanaa keh jin |
ਆਗੇ ਕਰਿ ਸਭਹਿਨ ਕੇ ਬਾਜਾ ॥
aage kar sabhahin ke baajaa |
ਇਹ ਛਲ ਬਾਮ ਨਿਕਾਰਿਯੋ ਰਾਜਾ ॥੨੨॥
eih chhal baam nikaariyo raajaa |22|
ਸੋ ਆਂਗਨ ਲੈ ਤਿਨੈ ਦਿਖਾਵੈ ॥
so aangan lai tinai dikhaavai |
ਆਗੇ ਬਹੁਰਿ ਕਨਾਤ ਤਨਾਵੈ ॥
aage bahur kanaat tanaavai |
ਆਗੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਾਜ ਨਿਕਾਰੈ ॥
aage kar kar baaj nikaarai |
ਨੇਵਰ ਕੇ ਬਾਜਤ ਝਨਕਾਰੈ ॥੨੩॥
nevar ke baajat jhanakaarai |23|
ਬਹੂ ਬਧੂ ਤਿਨ ਕੀ ਵਹੁ ਜਾਨੈ ॥
bahoo badhoo tin kee vahu jaanai |
ਬਾਜੀ ਕਹ ਮੂਰਖ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥
baajee keh moorakh na pachhaanai |
ਨੇਵਰ ਕੈ ਬਾਜਤ ਝਨਕਾਰਾ ॥
nevar kai baajat jhanakaaraa |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਜਾਤ ਬਿਚਾਰਾ ॥੨੪॥
bhed abhed na jaat bichaaraa |24|
ਦੁਹਿਤਾ ਬਹੂ ਤਿਨੈ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ॥
duhitaa bahoo tinai kar jaanai |
ਸੁਨਿ ਸੁਨਿ ਧੁਨਿ ਨੇਵਰ ਕੀ ਕਾਨੈ ॥
sun sun dhun nevar kee kaanai |
ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਕਛੂ ਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥
bhed abhed kachhoo na bichaaree |
ਇਹ ਛਲ ਛਲੈ ਪੁਰਖ ਸਭ ਨਾਰੀ ॥੨੫॥
eih chhal chhalai purakh sabh naaree |25|
ਜਵਨ ਰੁਚਾ ਜ︀ਯੋਂ ਤ︀ਯੋਂ ਤਿਹ ਭਜਾ ॥
javan ruchaa jayon tayon tih bhajaa |
ਜਿਯ ਜੁ ਨ ਭਾਯੋ ਤਿਹ ਕੌ ਤਜਾ ॥
jiy ju na bhaayo tih kau tajaa |
ਇਨ ਇਸਤ੍ਰੀਨ ਕੇ ਚਰਿਤ ਅਪਾਰਾ ॥
ein isatreen ke charit apaaraa |
ਜਿਨੈ ਨ ਬਿਧਨਾ ਸਕਤ ਬਿਚਾਰਾ ॥੨੬॥
jinai na bidhanaa sakat bichaaraa |26|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਬਤੀਸ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੩੨॥੬੨੨੮॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau batees charitr samaapatam sat subham sat |332|6228|afajoon|