ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨ ॥
malaar mahalaa 3 ghar 2 |
Malaar, Third Mehl, Second House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਇਹੁ ਮਨੁ ਗਿਰਹੀ ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਉਦਾਸੀ ॥
eihu man girahee ki ihu man udaasee |
Is this mind a householder, or is this mind a detached renunciate?
ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਅਵਰਨੁ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ॥
ki ihu man avaran sadaa avinaasee |
Is this mind beyond social class, eternal and unchanging?
ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਚੰਚਲੁ ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥
ki ihu man chanchal ki ihu man bairaagee |
Is this mind fickle, or is this mind detached?
ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਮਤਾ ਕਿਥਹੁ ਲਾਗੀ ॥੧॥
eis man kau mamataa kithahu laagee |1|
How has this mind been gripped by possessiveness? ||1||
ਪੰਡਿਤ ਇਸੁ ਮਨ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
panddit is man kaa karahu beechaar |
O Pandit, O religious scholar, reflect on this in your mind.
ਅਵਰੁ ਕਿ ਬਹੁਤਾ ਪੜਹਿ ਉਠਾਵਹਿ ਭਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
avar ki bahutaa parreh utthaaveh bhaar |1| rahaau |
Why do you read so many other things, and carry such a heavy load? ||1||Pause||
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਕਰਤੈ ਲਾਈ ॥
maaeaa mamataa karatai laaee |
The Creator has attached it to Maya and possessiveness.
ਏਹੁ ਹੁਕਮੁ ਕਰਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥
ehu hukam kar srisatt upaaee |
Enforcing His Order, He created the world.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝਹੁ ਭਾਈ ॥
gur parasaadee boojhahu bhaaee |
By Guru's Grace, understand this, O Siblings of Destiny.
ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥
sadaa rahahu har kee saranaaee |2|
Remain forever in the Sanctuary of the Lord. ||2||
ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋ ਤਿਹਾਂ ਗੁਣਾ ਕੀ ਪੰਡ ਉਤਾਰੈ ॥
so panddit jo tihaan gunaa kee pandd utaarai |
He alone is a Pandit, who sheds the load of the three qualities.
ਅਨਦਿਨੁ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥
anadin eko naam vakhaanai |
Night and day, he chants the Name of the One Lord.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਓਹੁ ਦੀਖਿਆ ਲੇਇ ॥
satigur kee ohu deekhiaa lee |
He accepts the Teachings of the True Guru.
ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਸੀਸੁ ਧਰੇਇ ॥
satigur aagai sees dharee |
He offers his head to the True Guru.
ਸਦਾ ਅਲਗੁ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥
sadaa alag rahai nirabaan |
He remains forever unattached in the state of Nirvaanaa.
ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥੩॥
so panddit daragah paravaan |3|
Such a Pandit is accepted in the Court of the Lord. ||3||
ਸਭਨਾਂ ਮਹਿ ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਖਾਣੈ ॥
sabhanaan meh eko ek vakhaanai |
He preaches that the One Lord is within all beings.
ਜਾਂ ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਤਾਂ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
jaan eko vekhai taan eko jaanai |
As he sees the One Lord, he knows the One Lord.
ਜਾ ਕਉ ਬਖਸੇ ਮੇਲੇ ਸੋਇ ॥
jaa kau bakhase mele soe |
That person, whom the Lord forgives, is united with Him.
ਐਥੈ ਓਥੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥
aithai othai sadaa sukh hoe |4|
He finds eternal peace, here and hereafter. ||4||
ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਕਵਨ ਬਿਧਿ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਇ ॥
kehat naanak kavan bidh kare kiaa koe |
Says Nanak, what can anyone do?
ਸੋਈ ਮੁਕਤਿ ਜਾ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਹੋਇ ॥
soee mukat jaa kau kirapaa hoe |
He alone is liberated, whom the Lord blesses with His Grace.
ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਇ ॥
anadin har gun gaavai soe |
Night and day, he sings the Glorious Praises of the Lord.
ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਕੀ ਫਿਰਿ ਕੂਕ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥੧॥੧੦॥
saasatr bed kee fir kook na hoe |5|1|10|
Then, he no longer bothers with the proclamations of the Shaastras or the Vedas. ||5||1||10||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥
malaar mahalaa 3 |
Malaar, Third Mehl:
ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨਿ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਾਈ ॥
bhram bhram jon manamukh bharamaaee |
The self-willed manmukhs wander lost in reincarnation, confused and deluded by doubt.
ਜਮਕਾਲੁ ਮਾਰੇ ਨਿਤ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥
jamakaal maare nit pat gavaaee |
The Messenger of Death constantly beats them and disgraces them.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਜਮ ਕੀ ਕਾਣਿ ਚੁਕਾਈ ॥
satigur sevaa jam kee kaan chukaaee |
Serving the True Guru, the mortal's subservience to Death is ended.
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਈ ॥੧॥
har prabh miliaa mehal ghar paaee |1|
He meets the Lord God, and enters the Mansion of His Presence. ||1||
ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
praanee guramukh naam dhiaae |
O mortal, as Gurmukh, meditate on the Naam, the Name of the Lord.
ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਇਆ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam padaarath dubidhaa khoeaa kauddee badalai jaae |1| rahaau |
In duality, you are ruining and wasting this priceless human life. You trade it away in exchange for a shell. ||1||Pause||
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
kar kirapaa guramukh lagai piaar |
The Gurmukh falls in love with the Lord, by His Grace.
ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੁ ॥
antar bhagat har har ur dhaar |
He enshrines loving devotion to the Lord, Har, Har, deep within his heart.
ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥
bhavajal sabad langhaavanahaar |
The Word of the Shabad carries him across the terrifying world-ocean.
ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਦਿਸੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੨॥
dar saachai disai sachiaar |2|
He appears true in the True Court of the Lord. ||2||
ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥
bahu karam kare satigur nahee paaeaa |
Performing all sorts of rituals, they do not find the True Guru.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਬਹੁ ਮਾਇਆ ॥
bin gur bharam bhoole bahu maaeaa |
Without the Guru, so many wander lost and confused in Maya.
ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਬਹੁ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥
haumai mamataa bahu mohu vadhaaeaa |
Egotism, possessiveness and attachment rise up and increase within them.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
doojai bhaae manamukh dukh paaeaa |3|
In the love of dualty, the self-willed manmukhs suffer in pain. ||3||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ॥
aape karataa agam athaahaa |
The Creator Himself is Inaccessible and Infinite.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਜਪੀਐ ਸਚੁ ਲਾਹਾ ॥
gurasabadee japeeai sach laahaa |
Chant the Word of the Guru's Shabad, and earn the true profit.
ਹਾਜਰੁ ਹਜੂਰਿ ਹਰਿ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥
haajar hajoor har veparavaahaa |
The Lord is Independent, Ever-present, here and now.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹਾ ॥੪॥੨॥੧੧॥
naanak guramukh naam samaahaa |4|2|11|
O Nanak, the Gurmukh merges in the Naam. ||4||2||11||
ਦੋਹਰਾ ॥
doharaa |
ਅਬ ਲਗਿ ਜਗਤ ਮਸਾਨ ਕੋ ਨਾਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ਨੈਨ ॥
ab lag jagat masaan ko naeh nihaaraa nain |
ਅਬ ਜੁਗਿਯਾ ਕੇ ਹੇਤ ਤੇ ਦਿਖਿਹੈਂ ਭਾਖੇ ਬੈਨ ॥੭॥
ab jugiyaa ke het te dikhihain bhaakhe bain |7|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਜਬ ਨਿਸੁ ਭਈ ਅਰਧ ਅੰਧ︀ਯਾਰੀ ॥
jab nis bhee aradh andhayaaree |
ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਤ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥
tab nrip sut ih bhaat bichaaree |
ਇਕਲੋ ਜੋਗੀ ਸਾਥ ਸਿਧੈ ਹੈ ॥
eikalo jogee saath sidhai hai |
ਉਠਤ ਮਸਾਨ ਨਿਰਖਿ ਘਰ ਐ ਹੈ ॥੮॥
autthat masaan nirakh ghar ai hai |8|
ਚਲਤ ਭਯੋ ਜੋਗੀ ਕੇ ਸੰਗਾ ॥
chalat bhayo jogee ke sangaa |
ਤ੍ਰਿਯ ਚਰਿਤ੍ਰ ਕੋ ਲਖ︀ਯੋ ਨ ਢੰਗਾ ॥
triy charitr ko lakhayo na dtangaa |
ਹ੍ਵੈ ਏਕਲੋ ਗਯੋ ਤਿਹ ਸਾਥਾ ॥
hvai ekalo gayo tih saathaa |
ਸਸਤ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ ਗਹਿ ਲਯੋ ਨ ਹਾਥਾ ॥੯॥
sasatr asatr geh layo na haathaa |9|
ਜਬ ਦੋਊ ਗਏ ਗਹਰ ਬਨ ਮਾਹੀ ॥
jab doaoo ge gehar ban maahee |
ਜਹ ਕੋਊ ਮਨੁਖ ਤੀਸਰੋ ਨਾਹੀ ॥
jeh koaoo manukh teesaro naahee |
ਤਬ ਅਬਲਾ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਾ ॥
tab abalaa ih bhaat uchaaraa |
ਸੁਨਹੁ ਕੁਅਰ ਜੂ ਬਚਨ ਹਮਾਰਾ ॥੧੦॥
sunahu kuar joo bachan hamaaraa |10|
ਤ੍ਰਿਯ ਬਾਚ ॥
triy baach |
ਕੈ ਜੜ ਪ੍ਰਾਨਨ ਕੀ ਆਸਾ ਤਜੁ ॥
kai jarr praanan kee aasaa taj |
ਕੈ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਆਉ ਮੁਹਿ ਕੌ ਭਜੁ ॥
kai ruch maan aau muhi kau bhaj |
ਕੈ ਤੁਹਿ ਕਾਟਿ ਕਰੈ ਸਤ ਖੰਡਾ ॥
kai tuhi kaatt karai sat khanddaa |
ਕੈ ਦੈ ਮੋਰਿ ਭਗ ਬਿਖੈ ਲੰਡਾ ॥੧੧॥
kai dai mor bhag bikhai landdaa |11|
ਰਾਜ ਕੁਅਰ ਅਤ ਹੀ ਤਬ ਡਰਾ ॥
raaj kuar at hee tab ddaraa |
ਕਾਮ ਭੋਗ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਸੰਗ ਕਰਾ ॥
kaam bhog tih triy sang karaa |
ਇਹ ਛਲ ਸੈ ਵਾ ਕੋ ਛਲਿ ਗਈ ॥
eih chhal sai vaa ko chhal gee |
ਰਾਇ ਬਿਰਾਗਿਯਹਿ ਭੋਗਤ ਭਈ ॥੧੨॥
raae biraagiyeh bhogat bhee |12|
ਅੰਤ ਤ੍ਰਿਯਨ ਕੇ ਕਿਨੂੰ ਨ ਪਾਯੋ ॥
ant triyan ke kinoo na paayo |
ਬਿਧਨਾ ਸਿਰਜਿ ਬਹੁਰਿ ਪਛੁਤਾਯੋ ॥
bidhanaa siraj bahur pachhutaayo |
ਜਿਨ ਇਹ ਕਿਯੌ ਸਕਲ ਸੰਸਾਰੋ ॥
jin ih kiyau sakal sansaaro |
ਵਹੈ ਪਛਾਨਿ ਭੇਦ ਤ੍ਰਿਯ ਹਾਰੋ ॥੧੩॥
vahai pachhaan bhed triy haaro |13|
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਨ ਸੌ ਬਾਰਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੧੨॥੫੯੪੯॥ਅਫਜੂੰ॥
eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade teen sau baarah charitr samaapatam sat subham sat |312|5949|afajoon|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਸ੍ਵਰਨ ਸੈਨ ਇਕ ਸੁਨਾ ਨ੍ਰਿਪਾਲਾ ॥
svaran sain ik sunaa nripaalaa |
ਜਾ ਕੇ ਸਦਨ ਆਠ ਸੈ ਬਾਲਾ ॥
jaa ke sadan aatth sai baalaa |
ਬਿਸ੍ਵਮਤੀ ਤਾ ਕੇ ਇਕ ਨਾਰੀ ॥
bisvamatee taa ke ik naaree |
ਜਾਤ ਨ ਜਿਹ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਉਚਾਰੀ ॥੧॥
jaat na jih kee prabhaa uchaaree |1|
ਨਾਇਨੇਕ ਤਿਨ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਨਿਹਾਰੀ ॥
naaeinek tin nripat nihaaree |
ਰੂਪਮਾਨ ਗੁਨਮਾਨ ਬਿਚਾਰੀ ॥
roopamaan gunamaan bichaaree |
ਤਾ ਕਹ ਪਕਰਿ ਸਦਨ ਲੈ ਆਯੋ ॥
taa keh pakar sadan lai aayo |
ਕਾਮ ਭੋਗ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਯੋ ॥੨॥
kaam bhog tih saath kamaayo |2|
ਤਾ ਕੋ ਲੈ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨ੍ਰਿਪ ਕਰੋ ॥
taa ko lai isatree nrip karo |
ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਿਹ ਸਾਥ ਬਿਹਰੋ ॥
bhaat bhaat tih saath biharo |
ਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਕੁਟੇਵ ਨਹਿ ਜਾਈ ॥
taa triy kee kuttev neh jaaee |
ਅਵਰਨ ਸਾਥ ਰਮੈ ਲਪਟਾਈ ॥੩॥
avaran saath ramai lapattaaee |3|
ਇਕ ਦਿਨ ਅਰਧ ਨਿਸਾ ਜਬ ਭਈ ॥
eik din aradh nisaa jab bhee |
ਜਾਰ ਧਾਮ ਨਾਇਨ ਵਹ ਗਈ ॥
jaar dhaam naaein veh gee |
ਚੌਕੀਦਾਰਨ ਗਹਿ ਤਾ ਕੌ ਲਿਯ ॥
chauakeedaaran geh taa kau liy |
ਨਾਕ ਕਾਟਿ ਕਰ ਬਹੁਰਿ ਛਾਡਿ ਦਿਯ ॥੪॥
naak kaatt kar bahur chhaadd diy |4|
ਨਾਇਨਿ ਕਟੀ ਨਾਕ ਲੈ ਕੈ ਕਰ ॥
naaein kattee naak lai kai kar |
ਫਿਰਿ ਆਈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਭੀਤਰ ਘਰ ॥
fir aaee nrip ke bheetar ghar |
ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਰੋਮ ਮੂੰਡਬੇ ਕਾਜਾ ॥
tab nrip rom moonddabe kaajaa |
ਮਾਗ︀ਯੋ ਤੁਰਤੁ ਉਸਤਰਾ ਰਾਜਾ ॥੫॥
maagayo turat usataraa raajaa |5|
ਤਬ ਤਿਨ ਵਹੈ ਉਸਤਰਾ ਦੀਯੋ ॥
tab tin vahai usataraa deeyo |
ਜਾ ਪਰ ਬਾਢਿ ਨ ਕਬਹੂੰ ਕੀਯੋ ॥
jaa par baadt na kabahoon keeyo |
ਨਿਰਖਿ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਤਿਹ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਯੋ ॥
nirakh nripat tih adhik risaayo |
ਗਹਿ ਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਓਰ ਚਲਾਯੋ ॥੬॥
geh taa triy kee or chalaayo |6|
ਤਬ ਤ੍ਰਿਯ ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਹਿ ਉਠੀ ॥
tab triy haae haae keh utthee |
ਕਾਟਿ ਨਾਕ ਰਾਜਾ ਜੂ ਸੁਟੀ ॥
kaatt naak raajaa joo suttee |
ਤਬ ਰਾਜਾ ਹੇਰਨ ਤਿਹ ਧਾਯੋ ॥
tab raajaa heran tih dhaayo |
ਸ੍ਰੋਨ ਪੁਲਤ ਲਖਿ ਮੁਖ ਬਿਸਮਾਯੋ ॥੭॥
sron pulat lakh mukh bisamaayo |7|
ਹਾਹਾ ਪਦ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਉਚਾਰਾ ॥
haahaa pad tab nripat uchaaraa |
ਮੈ ਨਹਿ ਐਸੇ ਭੇਦ ਬਿਚਾਰਾ ॥
mai neh aise bhed bichaaraa |
ਨਿਰਖਹੁ ਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਕੀ ਚਤੁਰਈ ॥
nirakhahu taa triy kee chaturee |
ਰਾਜਾ ਮੂੰਡ ਬੁਰਾਈ ਦਈ ॥੮॥
raajaa moondd buraaee dee |8|