ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥
saarang mahalaa 4 ghar 1 |
Saarang, Fourth Mehl, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਹਮ ਧੂਰਿ ॥
har ke sant janaa kee ham dhoor |
I am the dust of the feet of the humble Saints of the Lord.
ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mil satasangat param pad paaeaa aatam raam rahiaa bharapoor |1| rahaau |
Joining the Sat Sangat, the True Congregation, I have obtained the supreme status. The Lord, the Supreme Soul, is all-pervading everywhere. ||1||Pause||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੰਤੁ ਮਿਲੈ ਸਾਂਤਿ ਪਾਈਐ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਸਭਿ ਦੂਰਿ ॥
satigur sant milai saant paaeeai kilavikh dukh kaatte sabh door |
Meeting the Saintly True Guru, I have found peace and tranquility. Sins and painful mistakes are totally erased and taken away.
ਆਤਮ ਜੋਤਿ ਭਈ ਪਰਫੂਲਿਤ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਦੇਖਿਆ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥
aatam jot bhee parafoolit purakh niranjan dekhiaa hajoor |1|
The Divine Light of the soul radiates forth, gazing upon the Presence of the Immaculate Lord God. ||1||
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਾਈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
vaddai bhaag satasangat paaee har har naam rahiaa bharapoor |
By great good fortune, I have found the Sat Sangat; the Name of the Lord, Har, Har, is all-prevading everywhere.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਮਜਨੁ ਕੀਆ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਗ ਨਾਏ ਧੂਰਿ ॥੨॥
atthasatth teerath majan keea satasangat pag naae dhoor |2|
I have taken my cleansing bath at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage, bathing in the dust of the feet of the True Congregation. ||2||
ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਕਾਰ ਮਲੀਨ ਮਤਿ ਹੋਛੀ ਹਿਰਦਾ ਕੁਸੁਧੁ ਲਾਗਾ ਮੋਹ ਕੂਰੁ ॥
duramat bikaar maleen mat hochhee hiradaa kusudh laagaa moh koor |
Evil-minded and corrupt, filthy-minded and shallow, with impure heart, attached to enticement and falsehood.
ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕਿਉ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ਹਉਮੈ ਬਿਆਪਿ ਰਹਿਆ ਮਨੁ ਝੂਰਿ ॥੩॥
bin karamaa kiau sangat paaeeai haumai biaap rahiaa man jhoor |3|
Without good karma, how can I find the Sangat? Engrossed in egotism, the mortal remains stuck in regret. ||3||
ਹੋਹੁ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀ ਮਾਗਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਗ ਧੂਰਿ ॥
hohu deaal kripaa kar har jee maagau satasangat pag dhoor |
Be kind and show Your Mercy, O Dear Lord; I beg for the dust of the feet of the Sat Sangat.
ਨਾਨਕ ਸੰਤੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਨੁ ਹਰਿ ਭੇਟਿਆ ਰਾਮੁ ਹਜੂਰਿ ॥੪॥੧॥
naanak sant milai har paaeeai jan har bhettiaa raam hajoor |4|1|
O Nanak, meeting with the Saints, the Lord is attained. The Lord's humble servant obtains the Presence of the Lord. ||4||1||
ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥
saarang mahalaa 4 |
Saarang, Fourth Mehl:
ਗੋਬਿੰਦ ਚਰਨਨ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
gobind charanan kau balihaaree |
I am a sacrifice to the Feet of the Lord of the Universe.
ਭਵਜਲੁ ਜਗਤੁ ਨ ਜਾਈ ਤਰਣਾ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhavajal jagat na jaaee taranaa jap har har paar utaaree |1| rahaau |
I cannot swim across the terrifying world ocean. But chanting the Name of the Lord, Har, Har, I am carried across across. ||1||Pause||
ਹਿਰਦੈ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਬਨੀ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੀ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥
hiradai prateet banee prabh keree sevaa surat beechaaree |
Faith in God came to fill my heart; I serve Him intuitively, and contemplate Him.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਰਬ ਕਲਾ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧॥
anadin raam naam jap hiradai sarab kalaa gunakaaree |1|
Night and day, I chant the Lord's Name within my heart; it is all-powerful and virtuous. ||1||
ਪ੍ਰਭੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਠਾਈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅਲਖ ਅਪਾਰੀ ॥
prabh agam agochar raviaa srab tthaaee man tan alakh apaaree |
God is Inaccessible and Unfathomable, All-pervading everywhere, in all minds and bodies; He is Infinite and Invisible.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾਲ ਭਏ ਤਬ ਪਾਇਆ ਹਿਰਦੈ ਅਲਖੁ ਲਖਾਰੀ ॥੨॥
gur kirapaal bhe tab paaeaa hiradai alakh lakhaaree |2|
When the Guru bebomes merciful, then the Unseen Lord is seen within the heart. ||2||
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਰਬ ਧਰਣੀਧਰ ਸਾਕਤ ਕਉ ਦੂਰਿ ਭਇਆ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
antar har naam sarab dharaneedhar saakat kau door bheaa ahankaaree |
Deep within the inner being is the Name of the Lord, the Support of the entire earth, but to the egotistical shaakta, the faithless cynic, He seems far away.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤ ਨ ਕਬਹੂ ਬੂਝਹਿ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੩॥
trisanaa jalat na kabahoo boojheh jooai baajee haaree |3|
His burning desire is never quenched, and he loses the game of life in the gamble. ||3||
ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ਗੁਰਿ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥
aootthat baitthat har gun gaaveh gur kinchat kirapaa dhaaree |
Standing up and sitting down, the mortal sings the Glorious Praises of the Lord, when the Guru bestows even a tiny bit of His Grace.
ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਭਈ ਹੈ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੪॥੨॥
naanak jin kau nadar bhee hai tin kee paij savaaree |4|2|
O Nanak, those who are blessed by His Glance of Grace - He saves and protects their honor. ||4||2||
ਅੜਿਲ ॥
arril |
ਏ ਬਿਦ︀ਯਾ ਬਲ ਕਰਹਿ ਜੋਗ ਕੀ ਬਾਤ ਨ ਜਾਨੈ ॥
e bidayaa bal kareh jog kee baat na jaanai |
ਏ ਸੁਚੇਤ ਕਰਿ ਰਹਹਿ ਹਮਨਿ ਆਚੇਤ ਪ੍ਰਮਾਨੈ ॥
e suchet kar raheh haman aachet pramaanai |
ਕਹਾ ਭਯੌ ਜੌ ਭਾਗ ਭੂਲਿ ਭੌਂਦੂ ਨਹਿ ਖਾਈ ॥
kahaa bhayau jau bhaag bhool bhauandoo neh khaaee |
ਹੋ ਨਿਜੁ ਤਨ ਤੇ ਬਿਸੰਭਾਰ ਰਹਤ ਸਭ ਲਖਤ ਲੁਕਾਈ ॥੮੦॥
ho nij tan te bisanbhaar rehat sabh lakhat lukaaee |80|
ਭਾਗ ਖਾਇ ਭਟ ਭਿੜਹਿ ਗਜਨ ਕੇ ਦਾਤ ਉਪਾਰਹਿ ॥
bhaag khaae bhatt bhirreh gajan ke daat upaareh |
ਸਿਮਟਿ ਸਾਗ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਸਾਰ ਸਨਮੁਖ ਹ੍ਵੈ ਝਾਰਹਿ ॥
simatt saag sangraheh saar sanamukh hvai jhaareh |
ਤੈ ਮੂਜੀ ਪੀ ਭਾਗ ਕਹੋ ਕਾ ਕਾਜ ਸਵਰਿ ਹੈਂ ॥
tai moojee pee bhaag kaho kaa kaaj savar hain |
ਹੋ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਮਾਨ ਜਾਇ ਔਧੇ ਮੁਖ ਪਰਿ ਹੈਂ ॥੮੧॥
ho hvai kai mritak samaan jaae aauadhe mukh par hain |81|
ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥
bhujang chhand |
ਸੁਨੋ ਮਿਸ੍ਰ ਸਿਛਾ ਇਨੀ ਕੋ ਸੁ ਦੀਜੈ ॥
suno misr sichhaa inee ko su deejai |
ਮਹਾ ਝੂਠ ਤੇ ਰਾਖਿ ਕੈ ਮੋਹਿ ਲੀਜੈ ॥
mahaa jhootth te raakh kai mohi leejai |
ਇਤੋ ਝੂਠ ਕੈ ਔਰ ਨੀਕੋ ਦ੍ਰਿੜਾਵੌ ॥
eito jhootth kai aauar neeko drirraavau |
ਕਹਾ ਚਾਮ ਕੇ ਦਾਮ ਕੈ ਕੈ ਚਲਾਵੌ ॥੮੨॥
kahaa chaam ke daam kai kai chalaavau |82|
ਮਹਾ ਘੋਰ ਈ ਨਰਕ ਕੇ ਬੀਚ ਜੈ ਹੌ ॥
mahaa ghor ee narak ke beech jai hau |
ਕਿ ਚੰਡਾਲ ਕੀ ਜੋਨਿ ਮੈ ਔਤਰੈ ਹੌ ॥
ki chanddaal kee jon mai aauatarai hau |
ਕਿ ਟਾਗੇ ਮਰੋਗੇ ਬਧੇ ਮ੍ਰਿਤਸਾਲਾ ॥
ki ttaage maroge badhe mritasaalaa |
ਸਨੈ ਬੰਧੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਕਲਤ੍ਰਾਨ ਬਾਲਾ ॥੮੩॥
sanai bandh putraa kalatraan baalaa |83|
ਕਹੋ ਮਿਸ੍ਰ ਆਗੇ ਕਹਾ ਜ੍ਵਾਬ ਦੈਹੋ ॥
kaho misr aage kahaa jvaab daiho |
ਜਬੈ ਕਾਲ ਕੇ ਜਾਲ ਮੈ ਫਾਸਿ ਜੈਹੋ ॥
jabai kaal ke jaal mai faas jaiho |
ਕਹੋ ਕੌਨ ਸੋ ਪਾਠ ਕੈਹੋ ਤਹਾ ਹੀ ॥
kaho kauan so paatth kaiho tahaa hee |
ਤਊ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰੌਗੇ ਉਹਾ ਹੀ ॥੮੪॥
taoo ling poojaa karauage uhaa hee |84|
ਤਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਐ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸਨ ਐ ਹੈ ॥
tahaa rudr ai hai ki sree krisan ai hai |
ਜਹਾ ਬਾਧਿ ਸ੍ਰੀ ਕਾਲ ਤੋ ਕੌ ਚਲੇ ਹੈ ॥
jahaa baadh sree kaal to kau chale hai |
ਕਿਧੌ ਆਨਿ ਕੈ ਰਾਮ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਸਹਾਈ ॥
kidhau aan kai raam hvai hai sahaaee |
ਜਹਾ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤਾ ਨ ਤਾਤਾ ਨ ਭਾਈ ॥੮੫॥
jahaa putr maataa na taataa na bhaaee |85|
ਮਹਾ ਕਾਲ ਜੂ ਕੋ ਸਦਾ ਸੀਸ ਨ੍ਰਯੈਯੈ ॥
mahaa kaal joo ko sadaa sees nrayaiyai |
ਪੁਰੀ ਚੌਦਹੂੰ ਤ੍ਰਾਸ ਜਾ ਕੋ ਤ੍ਰਸੈਯੈ ॥
puree chauadahoon traas jaa ko trasaiyai |
ਸਦਾ ਆਨਿ ਜਾ ਕੀ ਸਭੈ ਜੀਵ ਮਾਨੈ ॥
sadaa aan jaa kee sabhai jeev maanai |
ਸਭੈ ਲੋਕ ਖ੍ਰਯਾਤਾ ਬਿਧਾਤਾ ਪਛਾਨੈ ॥੮੬॥
sabhai lok khrayaataa bidhaataa pachhaanai |86|
ਨਹੀ ਜਾਨਿ ਜਾਈ ਕਛੂ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ॥
nahee jaan jaaee kachhoo roop rekhaa |
ਕਹਾ ਬਾਸ ਤਾ ਕੋ ਫਿਰੈ ਕੌਨ ਭੇਖਾ ॥
kahaa baas taa ko firai kauan bhekhaa |
ਕਹਾ ਨਾਮ ਤਾ ਕੋ ਕਹਾ ਕੈ ਕਹਾਵੈ ॥
kahaa naam taa ko kahaa kai kahaavai |
ਕਹਾ ਕੈ ਬਖਾਨੋ ਕਹੇ ਮੋ ਨ ਆਵੈ ॥੮੭॥
kahaa kai bakhaano kahe mo na aavai |87|
ਨ ਤਾ ਕੋ ਕੋਊ ਤਾਤ ਮਾਤਾ ਨ ਭਾਈ ॥
n taa ko koaoo taat maataa na bhaaee |
ਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਪੋਤ੍ਰਾ ਨ ਦਾਯਾ ਨ ਦਾਈ ॥
n putraa na potraa na daayaa na daaee |
ਕਛੂ ਸੰਗ ਸੈਨਾ ਨ ਤਾ ਕੋ ਸੁਹਾਵੈ ॥
kachhoo sang sainaa na taa ko suhaavai |
ਕਹੈ ਸਤਿ ਸੋਈ ਕਰੈ ਸੋ ਬਨ︀ਯਾਵੈ ॥੮੮॥
kahai sat soee karai so banayaavai |88|
ਕਈਊ ਸਵਾਰੈ ਕਈਊ ਖਪਾਵੈ ॥
keeaoo savaarai keeaoo khapaavai |
ਉਸਾਰੇ ਗੜੇ ਫੇਰਿ ਮੇਟੈ ਬਨਾਵੈ ॥
ausaare garre fer mettai banaavai |
ਘਨੀ ਬਾਰ ਲੌ ਪੰਥ ਚਾਰੋ ਭ੍ਰਮਾਨਾ ॥
ghanee baar lau panth chaaro bhramaanaa |
ਮਹਾ ਕਾਲ ਹੀ ਕੋ ਗੁਰੂ ਕੈ ਪਛਾਨਾ ॥੮੯॥
mahaa kaal hee ko guroo kai pachhaanaa |89|
ਮੁਰੀਦ ਹੈ ਉਸੀ ਕੀ ਵਹੈ ਪੀਰ ਮੇਰੋ ॥
mureed hai usee kee vahai peer mero |
ਉਸੀ ਕਾ ਕਿਯਾ ਆਪਨਾ ਜੀਵ ਚੇਰੋ ॥
ausee kaa kiyaa aapanaa jeev chero |
ਤਿਸੀ ਕਾ ਕੀਆ ਬਾਲਕਾ ਮੈ ਕਹਾਵੌ ॥
tisee kaa keea baalakaa mai kahaavau |
ਉਹੀ ਮੋਹਿ ਰਾਖਾ ਉਸੀ ਕੋ ਧਿਆਵੌ ॥੯੦॥
auhee mohi raakhaa usee ko dhiaavau |90|
ਚੌਪਈ ॥
chauapee |
ਦਿਜ ਹਮ ਮਹਾ ਕਾਲ ਕੋ ਮਾਨੈ ॥
dij ham mahaa kaal ko maanai |
ਪਾਹਨ ਮੈ ਮਨ ਕੋ ਨਹਿ ਆਨੈ ॥
paahan mai man ko neh aanai |
ਪਾਹਨ ਕੋ ਪਾਹਨ ਕਰਿ ਜਾਨਤ ॥
paahan ko paahan kar jaanat |
ਤਾ ਤੇ ਬੁਰੋ ਲੋਗ ਏ ਮਾਨਤ ॥੯੧॥
taa te buro log e maanat |91|
ਝੂਠਾ ਕਹ ਝੂਠਾ ਹਮ ਕੈ ਹੈ ॥
jhootthaa keh jhootthaa ham kai hai |
ਜੋ ਸਭ ਲੋਗ ਮਨੈ ਕੁਰਰੈ ਹੈ ॥
jo sabh log manai kurarai hai |
ਹਮ ਕਾਹੂ ਕੀ ਕਾਨਿ ਨ ਰਾਖੈ ॥
ham kaahoo kee kaan na raakhai |
ਸਤਿ ਬਚਨ ਮੁਖ ਊਪਰ ਭਾਖੈ ॥੯੨॥
sat bachan mukh aoopar bhaakhai |92|
ਸੁਨੁ ਦਿਜ ਤੁਮ ਧਨ ਕੇ ਲਬ ਲਾਗੇ ॥
sun dij tum dhan ke lab laage |
ਮਾਗਤ ਫਿਰਤ ਸਭਨ ਕੇ ਆਗੇ ॥
maagat firat sabhan ke aage |
ਆਪਨੇ ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਨ ਲਜਾਵਹੁ ॥
aapane man bheetar na lajaavahu |
ਇਕ ਟਕ ਹ੍ਵੈ ਹਰਿ ਧ︀ਯਾਨ ਨ ਲਾਵਹੁ ॥੯੩॥
eik ttak hvai har dhayaan na laavahu |93|